I CA 423/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła powództwa Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego przeciwko H. M. o zapłatę kwoty 460,75 zł z tytułu niewywiązania się z umowy pożyczki. Sąd Rejonowy we Włocławku, uwzględniając częściowo powództwo, zasądził wskazaną kwotę, rozkładając ją na raty. Kluczowym elementem rozstrzygnięcia było uznanie przez Sąd Rejonowy prowizji w wysokości równej kwocie pożyczki (3000 zł) za niedozwolone postanowienie umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 Kodeksu cywilnego. Sąd pierwszej instancji ustalił, że pozwana spłaciła łącznie 2539,25 zł, co oznaczało pozostałą do zapłaty kwotę 460,75 zł. Powód wniósł apelację, zarzucając m.in. naruszenie przepisów procesowych (art. 213 § 2 kpc, art. 233 § 1 kpc) oraz materialnych (art. 385¹ kc, ustawa o kredycie konsumenckim). W apelacji powód cofnął również pozew w części dotyczącej kwoty 500 zł. Sąd Okręgowy we Włocławku oddalił apelację, uznając ją za bezzasadną. Sąd odwoławczy podkreślił, że zarzuty procesowe były wadliwie skonstruowane i nie mogły być podstawą do kwestionowania oceny prawomaterialnej. W odniesieniu do zarzutów prawa materialnego, Sąd Okręgowy przywołał utrwalone stanowisko Sądu Najwyższego, zgodnie z którym nawet jeśli pozaodsetkowe koszty kredytu konsumenckiego nie przekraczają limitów ustawowych, postanowienia je określające mogą być uznane za niedozwolone. Sąd odwoławczy w pełni zaakceptował ocenę Sądu Rejonowego, wskazując, że sama wysokość prowizji równa kwocie pożyczki stanowiła oczywiste naruszenie art. 385¹ § 1 kc. W związku z tym, że prowizja została uznana za abuzywną, nie było podstaw do wypowiedzenia umowy pożyczki, a pozwana faktycznie nadpłaciła zobowiązanie. Sąd Okręgowy umorzył postępowanie w części dotyczącej cofniętego powództwa (500 zł) i oddalił apelację, zasądzając od powoda na rzecz pozwanej zwrot kosztów procesu za drugą instancję.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaPotwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej abuzywności prowizji w umowach pożyczek konsumenckich, zwłaszcza gdy jej wysokość jest rażąco wysoka.
Dotyczy umów pożyczek konsumenckich, gdzie prowizja stanowi znaczną część kapitału. Interpretacja art. 385¹ k.c. w kontekście kredytu konsumenckiego.
Zagadnienia prawne (2)
Czy prowizja w umowie pożyczki konsumenckiej, której wysokość jest równa kwocie udzielonego kapitału, może być uznana za niedozwolone postanowienie umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, prowizja w takiej wysokości jest niedozwolonym postanowieniem umownym.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy, powołując się na utrwalone orzecznictwo Sądu Najwyższego, uznał, że wysokość prowizji równa kwocie pożyczki stanowi oczywiste naruszenie art. 385¹ § 1 k.c., niezależnie od tego, czy przekracza limity pozaodsetkowych kosztów kredytu konsumenckiego określone w ustawie.
Czy naruszenie przepisów prawa procesowego może być podstawą do kwestionowania oceny prawomaterialnej dokonanej przez sąd pierwszej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego, jeśli są wadliwie skonstruowane, nie mogą być podstawą do podważenia oceny prawomaterialnej.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że zarzuty naruszenia art. 233 kpc były wadliwie skonstruowane i w istocie kwestionowały ocenę prawnomaterialną, co powinno być przedmiotem odrębnych zarzutów prawa materialnego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny | instytucja | powód |
| H. M. | osoba_fizyczna | pozwana |
Przepisy (9)
Główne
k.c. art. 385¹ § § 1
Kodeks cywilny
Prowizja w wysokości równej kwocie pożyczki jest niedozwolonym postanowieniem umownym.
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Okręgowy oddalił apelację na podstawie tego przepisu.
Pomocnicze
k.p.c. art. 213 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Naruszenie przepisu nie miało miejsca, gdyż pozwana nie złożyła oświadczenia o uznaniu powództwa.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Zarzut naruszenia przepisu był wadliwie skonstruowany i kwestionował ocenę prawnomaterialną.
k.p.c. art. 320
Kodeks postępowania cywilnego
Przesłanki do rozłożenia świadczenia na raty zostały spełnione przez Sąd Rejonowy.
k.p.c. art. 100
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd I instancji rozstrzygnął o kosztach procesu na podstawie tego przepisu.
k.p.c. art. 384
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd odwoławczy nie mógł orzec na niekorzyść apelującego.
k.p.c. art. 203 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd umorzył postępowanie w części cofniętego powództwa.
u.k.k. art. 36 a
Ustawa o kredycie konsumenckim
Nie wyłącza oceny, czy postanowienia określające koszty są niedozwolone, nawet jeśli nie przekraczają limitów ustawowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prowizja w wysokości równej kwocie pożyczki jest niedozwolonym postanowieniem umownym (art. 385¹ § 1 k.c.). • Nawet jeśli pozaodsetkowe koszty kredytu konsumenckiego nie przekraczają limitów ustawowych, postanowienia je określające mogą być abuzywne. • Pozwana nadpłaciła zobowiązanie, co oznacza brak podstaw do wypowiedzenia umowy.
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia art. 213 § 2 kpc i art. 233 § 1 kpc. • Niewłaściwe zastosowanie art. 385¹ kc. • Niezastosowanie art. 36 a i art. 5 pkt 6 oraz art. 30 ust. 1 pkt 10 ustawy o kredycie konsumenckim.
Godne uwagi sformułowania
sama już tylko wysokość prowizji równa kwocie pożyczki sprawia, że takie postanowienie umowne w oczywisty sposób było niedozwolone • okoliczność, że pozaodsetkowe koszty kredytu konsumenckiego nie przekraczają wysokości określonej w art. 36 a ustawy o kredycie konsumenckim nie wyłącza oceny, czy postanowienia określające te koszty są niedozwolone (art. 385 1 § 1 kc)
Skład orzekający
Mariusz Nazdrowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Potwierdzenie utrwalonej linii orzeczniczej dotyczącej abuzywności prowizji w umowach pożyczek konsumenckich, zwłaszcza gdy jej wysokość jest rażąco wysoka."
Ograniczenia: Dotyczy umów pożyczek konsumenckich, gdzie prowizja stanowi znaczną część kapitału. Interpretacja art. 385¹ k.c. w kontekście kredytu konsumenckiego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak sądy chronią konsumentów przed nieuczciwymi praktykami finansowymi, nawet w przypadku niewielkich kwot, co jest istotne dla szerokiego grona odbiorców.
“Czy prowizja równa pożyczce to legalny sposób na zarobek? Sąd mówi: NIE!”
Dane finansowe
WPS: 460,75 PLN
kwota zasądzona: 460,75 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.