I C 481/20

Sygn. akt: I C 481/20 upr WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 stycznia 2021r. Sąd Rejonowy w Kętrzynie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Małgorzata Kłek Protokolant: starszy sekretarz sądowy Sandra Kozak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 stycznia 2021 r. w K. sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w B. przeciwko R. B. (1) o zapłatę I. powództwo oddala, II. zasądza od powoda (...) S.A. z siedzibą w B. na rzecz pozwanego R. B. (1) kwotę 917,00zł (dziewięćset siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów procesu. Sygn. akt I C 481/20 UZASADNIENIE Pozwem wniesionym w dniu 22 lipca 2019 r. powód (...) S.A. z siedzibą w B. wniósł o zasądzenie od pozwanego R. B. (1) kwoty 3 784,35 zł wraz z odsetkami umownymi za opóźnienie równymi dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od 07.07.2019 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu , w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu żądania wskazano, iż powód zawarł z pozwanym umowę (...) z dnia 26.02.2019 r. zgodnie z postanowieniami regulaminu świadczenia usług drogą elektroniczną. Tożsamość pozwanego oraz wola zawarcia umowy pożyczki została potwierdzona poprzez dokonanie przelewu weryfikacyjnego. Zgodnie z umową całkowita kwota do zapłaty 3 780 zł miała zostać wpłacona w 30 ratach po 126 zł. Suma wszystkich środków pieniężnych , które powód udostępnił pozwanemu w wykonaniu umowy pożyczki wynosi 1900 zł , natomiast całkowity koszt pożyczki wynosi 1880 zł. Z uwagi na brak realizacji przez pozwanego postanowień umowy pożyczki powód wezwał pozwanego do zapłaty zaległości, a następnie pismem z dnia 06.06.2019 r. wypowiedział łączącą strony umowę pożyczki . Roszczenie stało się wymagalne 07.07.2019 r. Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 23 września 2019 r. w sprawie o sygn. akt (...) Sąd Rejonowy w K. uwzględnił powództwo w całości zobowiązując pozwanego do zapłaty na rzecz powoda kwoty wskazanej w pozwie wraz z kosztami procesu. Pozwany w ustawowym terminie wniósł sprzeciw od powyższego nakazu zapłaty , zaskarżając nakaz w całości. Podniósł, iż nigdy nie zawierał umowy pożyczki z powodem, jego dane osobowe zostały wykorzystane prze inną osobę bez jego wiedzy i zgody . Powyższe zgłosił organom ścigania jak też poinformował wszystkie firmy , które padły ofiarą oszustwa i wyłudzenia , w tym (...) . W związku ze zgłoszeniem toczy się sprawa karna w Sądzie Rejonowym w L. Ś. . Pismem z dnia 22 stycznia 2021 r. pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych . Wobec skutecznego wniesienia sprzeciwu przez pozwanego nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego w K. z dnia 23 września 2019 r. w sprawie o sygn. akt (...) stracił moc. Sąd ustalił i zważył co następuje : Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie. Powód nie udowodnił, że przysługuje mu jakiekolwiek roszczenie względem pozwanego. Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 6 kc ciężar udowodnienia faktu spoczywa na tym, kto z faktu tego wywodzi skutki prawne. Strony zobowiązane są w myśl przepisu art. 232 kpc wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Ciężar udowodnienia faktów uzasadniających objęte pozwem roszczenie spoczywał na powodzie, który winien wykazać wszystkie okoliczności stanowiące podstawę żądania pozwu. Powód podnosił, iż dochodzona pozwem wierzytelność wynika z umowy pożyczki o nr (...) , jaka miała zostać zawarta w dniu 26.02.2019 r. między powodem a pozwanym przy wykorzystaniu środków porozumiewania się na odległość. Pożyczka jest umową, na podstawie której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego przedmiot pożyczki (w szczególności określoną ilość pieniędzy), a biorący zobowiązuje się zwrócić przedmiot pożyczki w pieniądzach o tej samej wielkości lub w rzeczach tego samego gatunku i takiej samej jakości ( art. 720 k.c. ). W kodeksie cywilnym zostały wskazane essentialia negotii umowy pożyczki, które stanowią nie tylko oznaczenie stron i określenie ilości pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, ale obejmują również zobowiązanie się do ich przeniesienia oraz obowiązek zwrotu przedmiotu pożyczki. W procesie związanym z wykonaniem umowy pożyczki powód jest zatem zobowiązany udowodnić, że strony zawarły umowę pożyczki, a także, że przeniósł na własność biorącego pożyczkę określoną w umowie ilości pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku ( wyrok S. Apel. W Łodzi z 18.06.2015r., I ACa 33/15, LEX nr 1789954 ). Umowę o kredyt konsumencki można zawrzeć zarówno w formie pisemnej (z własnoręcznymi podpisami), jak i na innym trwałym nośniku. W ocenie Sądu nie jest konieczne opatrzenie dokumentu umowy przez strony własnoręcznym podpisem albo podpisem elektronicznym. Forma, jakiej wymaga art. 29 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim, jest zachowana również wtedy, gdy treść oświadczeń woli spisano na dokumencie papierowym, ale nie zamieszczono pod nim własnoręcznych podpisów albo umieszczono faksymile lub innego rodzaju podpis powielony mechanicznie. Dopuszczalne są różnorodne sposoby dochowania wymaganej formy przy zawieraniu umowy o kredyt konsumencki. Sposobem takim może być m.in. złożenie oświadczeń woli przez strony za pomocą środków porozumiewania się na odległość (np. telefonu, poczty elektronicznej), a następnie spisanie postanowień umowy na papierowym dokumencie (np. w postaci wydruku komputerowego), bez własnoręcznych podpisów. Stosownie do powyższego to powód był obowiązany w toku tego postępowania wykazać, że pozwany złożył oświadczenie woli wyrażające zgodę na zawarcie umowy pożyczki wskazanej w pozwie. Pozwany zakwestionował zawarcie przez niego umowy pożyczki wskazanej w pozwie, podnosząc , iż to inna osoba wykorzystując dane pozwanego zawarła umowę pożyczki za pomocą środków porozumiewania się na odległość. W ocenie Sądu twierdzenia pozwanego zasługują na uwzględnienie. Powód na poparcie twierdzeń pozwu przedłożył wydruk umowy pożyczki gotówkowej nr (...) , jaka miała być zawarta w dniu 26.02.2019 r. z R. B. (1) jako pożyczkobiorcą waz z harmonogramem spłaty ( k. 9-11) , formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego ( k. 12-13), regulamin świadczenia usług droga elektroniczną (k. 14-15) potwierdzenie wykonania transakcji płatniczej ( k. 16,17). Żaden z tych dokumentów nie został podpisany przez pozwanego , brak jest dowodów, iż to pozwany złożył oświadczenie woli wyrażające zgodę na zawarcie wskazanej w pozwie umowy pożyczki . Natomiast twierdzenia pozwanego , iż nie zawierał umowy pożyczki z powodem , lecz to inna osoba przy wykorzystaniu jego danych zawarła umowę pożyczki przy użyciu środków porozumiewania się na odległość znajduje potwierdzenie w prawomocnym wyroku skazującym. Wyrokiem Sądu Rejonowego w L. Ś. z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie (...) R. ( B. ) został skazany m.in. za popełnienia przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i z art. 190a§2 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 65§1 kk polegającego na tym, że w dniu 26 lutego 2019 r. działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą , za pośrednictwem sieci Internet, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (...) S. A. z siedzibą w B. w ten sposób, że wprowadził pracowników wymienionej spółki w błąd poprzez złożenie internetowego wniosku o pożyczkę gotówkową o nr (...) na kwotę 1900 zł podszywając się za R. B. (1) , wykorzystując jego dane osobowe, celem wyrządzenia szkody majątkowej, przy czym czynu tego dopuścił się czyniąc sobie z popełnienia przestępstw wyłudzania pożyczek stałe źródło dochodu ( zarzut XXV, rozstrzygniecie pkt I wyroku) . Wyrok skazujący R. B. (2) w sprawie (...) stał się prawomocny w dniu 24.06.2020r. Wskazać należy , iż stosownie do treści art. 11 kpc ustalenia wydanego w postępowaniu karnym prawomocnego wyroku skazującego co do popełnienia przestępstwa wiążą sąd w postępowaniu cywilnym. Określenie umowy pożyczki wskazane w prawomocnym wyroku skazującym w sprawie II K 559/19 jest tożsame z określeniem umowy pożyczki wskazanej w pozwie. W konsekwencji brak jest podstaw do uznania , iż to pozwany zawarł z powodem umowę pożyczki wskazaną w pozwie. Brak jest zatem podstaw do przyjęcia , iż pozwany jest zobowiązany do zwrotu powodowi pożyczki wraz z pozostałymi dochodzonymi pozwem należnościami . W tej sytuacji powództwo należało oddalić. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98§1 i 3 kpc , uznając , iż powód jako strona przegrywająca jest zobowiązany zwrócić pozwanemu poniesione przez niego koszty procesu w kwocie 917 zł , na które składają się koszty zastępstwa procesowego w wysokości 900 zł ustalone z godnie z treścią § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł . Wskazać należy , iż pismo powoda z dnia 22 stycznia 2021 r. zawierające oświadczenie o cofnięciu pozwu wraz ze zrzeczeniem się roszczenia wpłynęło do Sądu w dniu wyrokowania i z przyczyn obiektywnych nie mogło zostać uwzględnione przy wydawaniu rozstrzygnięcia w sprawie.