I C 1003/20

Powodowie W.K. i S.K. pozwali (...) Bank S.A. domagając się ustalenia nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z umowy o mieszkaniowy kredyt hipoteczny indeksowany kursem waluty obcej z 2009 roku oraz zasądzenia od banku kwot stanowiących nienależne świadczenia. Argumentowali nieważność umowy z powodu sprzeczności z art. 58 k.c. i art. 353[1] k.c., naruszenia zasad współżycia społecznego, dobrych obyczajów oraz obowiązków informacyjnych, wskazując na niedozwolone postanowienia umowne dotyczące głównych świadczeń stron, w tym sposobu przeliczenia salda kredytu i rat, a także brak obiektywnych podstaw do ustalenia tych kwot. Pozwany bank wniósł o oddalenie powództwa, kwestionując nieważność umowy i podnosząc zarzut przedawnienia oraz potrącenia swojej wierzytelności z kapitału kredytu. Sąd Okręgowy w Krakowie, po analizie materiału dowodowego, ustalił, że umowa została zawarta przy wykorzystaniu wzorca umownego, który nie został dostarczony powodom przed podpisaniem, był niejednoznaczny i zawierał niedozwolone postanowienia umowne (klauzule abuzywne) dotyczące głównych świadczeń stron, co skutkowało nieważnością umowy na podstawie art. 58 § 2 k.c. i art. 353[1] k.c. Sąd uznał, że bank wykorzystał swoją uprzywilejowaną pozycję, a powodowie, działając w zaufaniu i pod presją ekonomiczną, nie zostali rzetelnie poinformowani o ryzyku kursowym. Mimo ustalenia nieważności umowy, sąd uwzględnił zarzut potrącenia zgłoszony przez bank. Wierzytelności obu stron stały się wymagalne z chwilą doręczenia bankowi wezwania do zapłaty. Po skompensowaniu wierzytelności powodów z tytułu nienależnie spełnionych świadczeń z wierzytelnością banku z tytułu wypłaconego kapitału kredytu, powództwo o zapłatę zostało oddalone. O kosztach procesu orzeczono na zasadzie art. 100 kpc, zasądzając je od pozwanego na rzecz powodów w przeważającej części, z uwagi na uwzględnienie żądania ustalenia nieistnienia stosunku prawnego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający