I ACA 484/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPowód W. C. wniósł pozew przeciwko I. K. o ochronę dóbr osobistych i zapłatę, domagając się m.in. przeprosin za próbę wprowadzenia w błąd i oszukania na kwotę 94,80 zł, usunięcia danych osobowych oraz zapłaty nawiązki. Powód twierdził, że pozwana stosowała nieuczciwe praktyki marketingowe, wyłudzając dane osobowe i szantażując wezwaniami do zapłaty. Sąd Okręgowy w Gdańsku oddalił powództwo, uznając, że działania pozwanej nie naruszyły dóbr osobistych powoda, gdyż nie wykazał on konkretnego naruszenia ani jego bezprawności w rozumieniu przepisów prawa cywilnego. Sąd Apelacyjny w Gdańsku, rozpoznając apelację powoda, utrzymał w mocy wyrok Sądu Okręgowego. Sąd odwoławczy podkreślił, że strony łączyła umowa o świadczenie usług internetowych, a wezwania do zapłaty, nawet jeśli potencjalnie niezasadne, nie naruszają dóbr osobistych, jeśli nie mają charakteru obraźliwego lub dyskredytującego i nie są kierowane publicznie. Sąd Apelacyjny zaznaczył, że powód dobrowolnie przystąpił do oferty, zaakceptował regulamin i nie wykazał obiektywnego naruszenia swojej godności lub dobrego imienia. Decyzje organów administracyjnych (UOKiK, GIODO) dotyczące naruszenia zbiorowych interesów konsumentów nie przesądzały o naruszeniu dóbr osobistych powoda w indywidualnej sprawie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie, że wezwania do zapłaty w ramach stosunku umownego, nawet jeśli potencjalnie niezasadne, nie naruszają dóbr osobistych, jeśli nie są obraźliwe, nie są publiczne i mieszczą się w kontekście relacji między stronami.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie strony łączyła umowa, a wezwania nie były publiczne ani obraźliwe. Nie dotyczy sytuacji agresywnej windykacji czy naruszenia dóbr osobistych w innych kontekstach.
Zagadnienia prawne (3)
Czy wezwania do zapłaty za usługę internetową, kierowane przez przedsiębiorcę do konsumenta w ramach istniejącego stosunku umownego, mogą stanowić naruszenie dóbr osobistych konsumenta (godności, dobrego imienia)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli wezwania te nie mają charakteru obraźliwego lub dyskredytującego, nie są kierowane publicznie i mieszczą się w kontekście stosunku umownego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wezwania do zapłaty w ramach stosunku umownego, nawet jeśli potencjalnie niezasadne, nie naruszają dóbr osobistych, jeśli nie są obraźliwe, nie są publiczne i mieszczą się w kontekście relacji między stronami. Kluczowe jest obiektywne kryterium oceny naruszenia dóbr osobistych, a nie subiektywne odczucia pokrzywdzonego.
Czy naruszenie zbiorowych interesów konsumentów przez przedsiębiorcę (stwierdzone przez UOKiK) automatycznie stanowi naruszenie dóbr osobistych konsumenta w indywidualnej sprawie?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, stwierdzenie naruszenia zbiorowych interesów konsumentów nie jest wystarczające do uznania naruszenia dóbr osobistych w indywidualnej sprawie; konieczne jest udowodnienie konkretnego naruszenia dóbr osobistych.
Uzasadnienie
Decyzja administracyjna o naruszeniu zbiorowych interesów konsumentów nie przesądza o naruszeniu dóbr osobistych w indywidualnym procesie cywilnym. Powód nadal musi wykazać przesłanki odpowiedzialności cywilnej za naruszenie dóbr osobistych.
Czy sąd w sprawie o ochronę dóbr osobistych musi badać zasadność roszczeń finansowych między stronami wynikających z umowy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w sprawie o ochronę dóbr osobistych, jeśli strony łączyła umowa, sąd ocenia powództwo przez pryzmat przepisów o ochronie dóbr osobistych, nie badając przesłankowo zasadności wzajemnych roszczeń kontraktowych.
Uzasadnienie
Niniejszy proces dotyczył ochrony dóbr osobistych, a nie wzajemnych roszczeń stron wynikających z umowy. Okoliczność zawarcia umowy była wystarczająca do oceny zasadności powództwa o ochronę dóbr osobistych bez potrzeby badania zasadności roszczeń pozwanej.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. C. | osoba_fizyczna | powód |
| I. K. | spółka | pozwana |
Przepisy (11)
Główne
k.c. art. 23
Kodeks cywilny
k.c. art. 24 § § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 448
Kodeks cywilny
Pomocnicze
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 381
Kodeks postępowania cywilnego
u.o.k.i.k. art. 24 § ust. 1 i 2 pkt. 3
Ustawa o ochronie konkurencji i konsumentów
u.p.n.p.r. art. 4 § ust. 1 i 2
Ustawa o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym
u.o.n.p.k. art. 9 § ust. 1
Ustawa o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny
u.o.n.p.k. art. 9 § ust. 3
Ustawa o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny
k.k. art. 286 § § 1
Kodeks karny
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wezwania do zapłaty w ramach stosunku umownego nie naruszają dóbr osobistych, jeśli nie są obraźliwe, nie są publiczne i mieszczą się w kontekście relacji między stronami. • Powód nie wykazał obiektywnego naruszenia dóbr osobistych (godności, dobrego imienia) w wyniku działań pozwanej. • Naruszenie zbiorowych interesów konsumentów przez pozwaną nie przesądza o naruszeniu dóbr osobistych powoda w indywidualnej sprawie. • Sąd w sprawie o ochronę dóbr osobistych nie bada zasadności roszczeń finansowych między stronami wynikających z umowy.
Odrzucone argumenty
Działania pozwanej, polegające na wysyłaniu wezwań do zapłaty i informowaniu o windykacji, naruszyły dobra osobiste powoda (godność, dobre imię). • Naruszenie zbiorowych interesów konsumentów przez pozwaną (stwierdzone przez UOKiK) powinno skutkować uwzględnieniem powództwa o ochronę dóbr osobistych. • Sąd pierwszej instancji nierozpoznał istoty sprawy i błędnie ocenił wezwania do zapłaty jako nie naruszające dóbr osobistych.
Godne uwagi sformułowania
do uznania zasadności roszczeń powoda nie wystarczy sama bezprawność działania sprawcy, ale niezbędny jest też skutek tego działania w postaci naruszenia jednego z dóbr osobistych • nie sposób doszukać się działań zagrażających konkretnym dobrom osobistym powoda • nie można decydować subiektywnymi odczuciami osoby uważającej się za pokrzywdzoną, lecz decydujące znaczenie ma to, jaką reakcję naruszenie to wywołało w społeczeństwie • wezwania do zapłaty kierowane przez pozwaną do powoda nie miały charakteru publicznego, co również świadczy o tym, że nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda
Skład orzekający
Mirosław Ożóg
przewodniczący
Marek Machnij
sędzia
Ewelina Jokiel
sędzia-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie, że wezwania do zapłaty w ramach stosunku umownego, nawet jeśli potencjalnie niezasadne, nie naruszają dóbr osobistych, jeśli nie są obraźliwe, nie są publiczne i mieszczą się w kontekście relacji między stronami."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie strony łączyła umowa, a wezwania nie były publiczne ani obraźliwe. Nie dotyczy sytuacji agresywnej windykacji czy naruszenia dóbr osobistych w innych kontekstach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu nieuczciwych praktyk marketingowych w internecie i wezwań do zapłaty, co jest interesujące dla konsumentów i prawników zajmujących się ochroną konsumentów.
“Czy wezwanie do zapłaty za usługę internetową może naruszyć Twoje dobra osobiste? Sąd Apelacyjny wyjaśnia.”
Dane finansowe
WPS: 474 PLN
nawiązka: 474 PLN
Sektor
IT/technologie
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.