Orzeczenie · 2005-04-21

FSK 1340/04

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Data

2005-04-21

NSApodatkoweŚredniansa

egzekucja administracyjnawierzytelnośćdzierżawa nieruchomościprawo procesoweprawo materialneskarga kasacyjnaNSA

Podsumowanie

Przejdź do pełnego tekstu

Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) rozpoznał skargę kasacyjną spółki "N." Sp. z o.o. z siedzibą w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Katowicach, który oddalił skargę spółki na postanowienie Izby Skarbowej w K. Postanowienie to utrzymywało w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. określającą wysokość nieprzekazanej przez spółkę wierzytelności z tytułu dzierżawy nieruchomości. Spółka zarzucała naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym art. 13 par. 1, art. 45 par. 1, art. 89 par. 1, art. 90 par. 1, art. 91 par. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (u.p.e.a.) oraz art. 184 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a także naruszenie przepisów postępowania (Kpa i u.p.e.a.) poprzez wszczęcie egzekucji wobec niewymagalnej wierzytelności i odmowę zwolnienia spod egzekucji. NSA uznał skargę kasacyjną za niezasadną. Sąd wskazał na wadliwość sformułowania podstaw kasacyjnych, w szczególności błędne powołanie przepisów procesowych jako materialnych (art. 89, 90, 91 u.p.e.a.) oraz przywołanie przepisów Kpa z pominięciem ustawy o NSA przy zarzucie naruszenia przepisów postępowania. NSA stwierdził również, że przepisy art. 13 par. 1 i art. 45 par. 1 u.p.e.a. oraz art. 184 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie miały zastosowania w sprawie lub były już rozstrzygnięte w poprzednim postępowaniu. Podstawą wydania decyzji administracyjnej był art. 71a par. 9 u.p.e.a., który nie został przywołany w skardze kasacyjnej. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną i zasądził koszty postępowania od spółki na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia

Do czego można powołać

Wykładnia przepisów dotyczących wymogów formalnych skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz zasady rozpoznawania zarzutów.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji związanej z egzekucją administracyjną wierzytelności z dzierżawy nieruchomości i wadliwie sformułowanej skargi kasacyjnej.

Zagadnienia prawne (2)

Czy zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego i postępowania w skardze kasacyjnej zostały sformułowane prawidłowo, zgodnie z wymogami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, część zarzutów była wadliwie sformułowana, co uniemożliwiło ich merytoryczne rozpoznanie.

Uzasadnienie

NSA wskazał, że przepisy procesowe nie mogą być błędnie kwalifikowane jako materialne, a przywołanie przepisów Kpa wymaga odniesienia do ustawy o NSA. Niewłaściwe sformułowanie podstaw kasacyjnych skutkuje brakiem możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy.

Czy organy egzekucyjne były uprawnione do określenia wysokości nieprzekazanej wierzytelności z tytułu dzierżawy nieruchomości, mimo istnienia umowy cywilnoprawnej między spółką a właścicielem?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, organy egzekucyjne były uprawnione, a kwestia wymagalności wierzytelności i istoty umowy była już rozstrzygnięta w poprzednim wyroku.

Uzasadnienie

NSA stwierdził, że kwestia wymagalności wierzytelności została już rozstrzygnięta w wyroku WSA z dnia 14 kwietnia 2003 r., I SA/Ka 598/02, w którym przyjęto, że spółka uznała istnienie wierzytelności. Przepisy dotyczące zarządu nieruchomościami nie miały zastosowania do istoty rozstrzyganej sprawy.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

Oddalono skargę

Oddalono skargę kasacyjną.