Ustawa o cudzoziemcach
Art. 104
Art. 104 1. Zezwolenia na pobyt czasowy, z wyjątkiem zezwoleń, o których mowa w art. 139a ust. 1 i art. 139o ust. 1, udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca, w drodze decyzji.
wchodzi od: data nieznana
1a. Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 139a ust. 1 i art. 139o ust. 1, udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na siedzibę jednostki przyjmującej, w drodze decyzji.
wchodzi od: data nieznana
1b. Zezwolenia na pobyt czasowy, o którym mowa w art. 159 ust. 1 lub art. 160 pkt 1, 3, 4 lub 6, cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, udziela lub odmawia jego udzielenia wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu członka rodziny rozdzielonej, w drodze decyzji.
2. Zezwolenie na pobyt czasowy cofa wojewoda, który go udzielił, w drodze decyzji.
3. Jeżeli zezwolenia na pobyt czasowy udzielił Szef Urzędu w drugiej instancji, zezwolenie to cofa wojewoda, który orzekał w sprawie udzielenia tego zezwolenia w pierwszej instancji.
Potrzebujesz analizy prawnej do art. 104 ustawy o cudzoziemcach?
Asystent AI przeanalizuje ten przepis w kontekście orzecznictwa, doktryny i powiązanych regulacji.
Zapytaj Asystenta AI