Art. 191a Prawo ochrony środowiska

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, kwalifikując kwotę 8000 zł jako nawiązkę i zasądzając od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego za uporczywe nękanie i rozpowszechnienie wizerunku, uznając ją za oczywiście bezzasadną z powodu próby weryfikacji ustaleń faktycznych zamiast kontroli prawnej.

Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Okręgowego w części dotyczącej skazania za czyn z art. 190a § 1 k.k. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania z powodu błędów w opisie czynu.

Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego, częściowo uchylając orzeczenia dotyczące kary łącznej i zwrotu wydatków, umarzając postępowanie w części czynu z art. 202 kk ze względu na znikomą społeczną szkodliwość, a także zasądzając koszty zastępstwa procesowego.

Sąd uniewinnił oskarżonego od zarzutu rozpowszechnienia nagrania intymnego, uznając, że fragment ciała nie stanowił wizerunku pozwalającego na identyfikację pokrzywdzonej.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania karnego z powodu jego oczywistej bezzasadności, uznając, że podnoszone przez skazanego argumenty nie spełniają wymogów formalnych ani merytorycznych dla wznowienia.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania karnego, uznając go za oczywiście bezzasadny, ponieważ wskazane przez skazanego dowody nie stanowiły nowych faktów ujawnionych po wydaniu orzeczenia.

Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy skazanego K.N. od wyroku Sądu Apelacyjnego, uznając ją za oczywiście bezzasadną.

Sąd Najwyższy oddalił skargę obrońcy na wyrok sądu odwoławczego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji, uznając, że sąd odwoławczy prawidłowo zastosował przepisy dotyczące uchylenia wyroku.

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, uznając go za oczywiście bezzasadny, i stwierdził brak podstaw do wznowienia z urzędu.