XI Ka 1056/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Lublinie rozpoznał sprawę z apelacji prokuratora i obrońcy oskarżonego B. W. (1) oskarżonego o znęcanie się psychiczne i fizyczne nad żoną A. B. W. (2) oraz córką A. C. Sąd Rejonowy w Rykach pierwotnie skazał oskarżonego na karę 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Prokurator wniósł apelację domagając się zaostrzenia kary, natomiast obrońca wniósł o uniewinnienie lub zmianę wyroku. Sąd Okręgowy, częściowo uwzględniając apelację obrońcy, zmienił zaskarżony wyrok. Uznano, że oskarżony znęcał się psychicznie nad żoną w okresie od 2012 r. do 5 listopada 2017 r., za co wymierzono mu karę 9 miesięcy pozbawienia wolności. W zakresie czynu polegającego na znęcaniu się psychicznym i fizycznym nad żoną oraz psychicznym nad córką w okresie od stycznia 1999 r. do października 2001 r., postępowanie karne umorzono na mocy art. 17 § 1 pkt 6 kpk w zw. z art. 101 § 1 pkt 3 kk z powodu przedawnienia. Sąd odwoławczy uznał, że przerwa w zachowaniu sprawcy między tymi okresami była na tyle długa, że stanowiła odrębne czyny, a część z nich uległa przedawnieniu. Sąd odwoławczy uznał, że zarzuty obrońcy dotyczące błędnej oceny dowodów i błędu w ustaleniach faktycznych były częściowo zasadne w odniesieniu do okresu przedawnienia. Sąd Okręgowy zaliczył na poczet orzeczonej kary okres tymczasowego aresztowania i zwolnił oskarżonego od wydatków za postępowanie odwoławcze.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia 'znęcania się' w kontekście przerw w jego popełnianiu oraz kwestii przedawnienia karalności czynów z art. 207 § 1 kk.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i okresów przedawnienia.
Zagadnienia prawne (4)
Czy przerwa w zachowaniu sprawcy mieszczącym się w pojęciu 'znęcania się', a następnie ponowienie tych zachowań w przyszłości, prowadzi do popełnienia kolejnego czynu z art. 207 § 1 kk, czy też jest to w dalszym ciągu ten sam czyn zabroniony rozciągnięty w dłuższej perspektywie czasowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Wystąpienie przerwy kilkumiesięcznej czy dłuższej – kilkuletniej powoduje, że zachowanie sprawcy kwalifikować trzeba jako dwa odrębne czyny.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy analizując charakter przestępstwa z art. 207 § 1 kk, które ma charakter zbiorowo określonych znamion, doszedł do wniosku, że długoletnia przerwa w zachowaniu sprawcy, w której brak jest dowodów na znęcanie się, powoduje kwalifikację jako dwa odrębne czyny.
Czy w przypadku braku dowodów pozaosobowych, zeznania pokrzywdzonych o znęcaniu się są wystarczające do ustalenia stanu faktycznego?
Odpowiedź sądu
Zeznania pokrzywdzonych, jeśli są spójne i logiczne, mogą stanowić wystarczający dowód, nawet w braku dowodów pozaosobowych.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że brak dowodów pozaosobowych nie podważa waloru zeznań świadków, jeśli są one spójne i logiczne, a sąd orzekający ocenił je zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego.
Czy przerwa w znęcaniu się nad córką, która wyprowadziła się z domu rodzinnego, może być uznana za znęcanie się nad nią?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli córka nie była bezpośrednim obiektem negatywnych zachowań sprawcy, a jedynie dowiadywała się o groźbach kierowanych do matki z jej relacji.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że córka, która mieszkała już w osobnym gospodarstwie domowym, nie była bezpośrednim obiektem negatywnych zachowań oskarżonego, a groźby spalenia domu kierowane do żony nie realizowały zamiaru znęcania się nad córką.
Czy sąd może opierać się na własnych wrażeniach z obserwacji świadków podczas rozprawy przy ocenie ich wiarygodności?
Odpowiedź sądu
Tak, bezpośredniość postępowania karnego pozwala sądowi na ocenę wiarygodności świadków nie tylko przez pryzmat treści zeznań, ale również poprzez sposób ich wypowiedzenia, mimikę i gestykulację.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że szerokie oparcie się na obserwacjach poczynionych podczas bezpośredniego kontaktu ze świadkami mieści się w granicach art. 7 kpk i zasługuje na aprobatę.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. W. (1) | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. B. W. (2) | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| A. C. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Prokurator Grzegorz Trusiewicz | organ_państwowy | prokurator |
Przepisy (12)
Główne
k.k. art. 207 § 1
Kodeks karny
Znęcanie się psychiczne i fizyczne nad osobą najbliższą.
Pomocnicze
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
Naruszenie czynności narządów ciała na okres poniżej siedmiu dni.
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Zasada kumulacji przepisów przy zbiegu przepisów.
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
Przyjęcie za podstawę wymiaru kary przepisu przewidującego najsurowszą karę.
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
Okoliczności wyłączające postępowanie karne, w tym przedawnienie.
k.k. art. 101 § 1
Kodeks karny
Terminy przedawnienia karalności.
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Zaliczenie okresu tymczasowego aresztowania na poczet kary.
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary.
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych.
k.p.k. art. 437 § 1
Kodeks postępowania karnego
Zmiana orzeczenia przez sąd odwoławczy.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Granice rozpoznania sprawy przez sąd odwoławczy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Częściowa zasadność zarzutów obrońcy dotyczących błędnej oceny dowodów i błędu w ustaleniach faktycznych w zakresie okresu przedawnienia. • Przerwa w znęcaniu się nad żoną i córką była na tyle długa, że stanowiła odrębne czyny, z których część uległa przedawnieniu.
Odrzucone argumenty
Zarzuty obrońcy dotyczące naruszenia przepisów postępowania (art. 7 i 410 kpk) w zakresie oceny zeznań świadków i wyjaśnień oskarżonego. • Zarzut obrońcy dotyczący nieprzesłuchania męża jednej z córek. • Zarzut obrońcy dotyczący rażącej niewspółmierności kary (w kierunku zaostrzenia przez prokuratora i złagodzenia przez obrońcę).
Godne uwagi sformułowania
przestępstwo o zbiorowo określonych znamionach • przerwa kilkumiesięczna czy dłuższa – kilkuletnia powoduje, że zachowanie sprawcy kwalifikować trzeba jako dwa odrębne czyny • istotne staje się określenia, czy w przypadku przerwy w zachowaniu sprawcy mieszczącym się w pojęciu ,,znęcania się”, a następnie ponowienia tych zachowań w przyszłości dochodzi do popełnienia kolejnego czynu z art. 207 § 1 kk, czy też jest to w dalszym ciągu ten sam czyn zabroniony, tylko rozciągnięty w dłuższej perspektywie czasowej • bezpośredniość postępowania karnego [...] przejawia się przede wszystkim w tym, że Sąd orzekający przeprowadzając dowód ze źródła osobowego styka się z nim bezpośrednio i jest w stanie ocenić jego wiarygodność nie tylko przez pryzmat treści zeznań czy wyjaśnień, ale również poprzez sposób ich wypowiedzenia, mimikę, gestykulację.
Skład orzekający
Włodzimierz Śpiewla
przewodniczący
Magdalena Kurczewska - Śmiech
sędzia
Dorota Dobrzańska
sędzia sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'znęcania się' w kontekście przerw w jego popełnianiu oraz kwestii przedawnienia karalności czynów z art. 207 § 1 kk."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i okresów przedawnienia.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy przemocy domowej i kwestii przedawnienia, co jest tematem budzącym zainteresowanie społeczne i prawnicze. Kluczowa jest interpretacja ciągłości czynu zabronionego.
“Przemoc domowa i przedawnienie: Sąd Okręgowy częściowo umorzył sprawę, zmieniając wyrok sądu niższej instancji.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.