X C 4555/16

Powód M. M. wniósł o ustalenie nieistnienia zobowiązania do zapłaty kary umownej wynikającej z umowy telekomunikacyjnej zawartej w dniu 8 sierpnia 2014 r., ewentualnie o ustalenie jej wysokości na poziomie nieprzekraczającym 10% z uwagi na rażące wygórowanie. Powód twierdził, że umowę zawarł pod wpływem groźby, a następnie uchylił się od skutków prawnych swojego oświadczenia woli. Pozwany (...) S.A. wniósł o oddalenie powództwa, kwestionując interes prawny powoda oraz fakt zawarcia umowy pod wpływem groźby. Sąd pierwszej instancji oddalił powództwo. Uznano, że powód nie wykazał skutecznego uchylenia się od skutków oświadczenia woli, ponieważ nie dochował rocznego terminu od ustania stanu obawy (który zdaniem sądu nastąpił z chwilą złożenia zawiadomienia o przestępstwie w dniu 12 sierpnia 2014 r.) oraz nie przedstawił oryginału oświadczenia o uchyleniu się od skutków prawnych. Sąd podkreślił, że kserokopia nie jest dokumentem w rozumieniu przepisów, a powód, jako konsument w sporze z przedsiębiorcą, nie złożył stosownego wniosku dowodowego. Oddalono również żądanie miarkowania kary umownej, wskazując, że powód nie udowodnił rażącego wygórowania kary, nie wykazał proporcji między karą a szkodą wierzyciela, ani nie wykazał wysokości udzielonej ulgi. Sąd zaznaczył, że stan majątkowy dłużnika nie jest podstawą do miarkowania kary umownej, a powód nie wykazał niskiego stopnia swojej winy w niewykonaniu zobowiązania (nieuiszczanie abonamentu). O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 kpc, uwzględniając subiektywne przekonanie powoda o zasadności roszczenia oraz jego trudną sytuację finansową.

Zagadnienia prawne (3)