VI SA/Wa 871/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuDecyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...]10.2004 r. cofnięto E. L. pozwolenie na broń palną myśliwską, powołując się na art. 18 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 20 ustawy o broni i amunicji oraz art. 104 kpa. Podstawą była obawa użycia broni niezgodnie z przeznaczeniem, wynikająca z prowadzonego przeciwko E. L. postępowania karnego z art. 228 § 1 i art. 231 § 1 kk. Skarżący zarzucił naruszenie art. 15 ustawy przez wykładnię rozszerzającą i brak związku przyczynowego między postępowaniem karnym a pozwoleniem na broń. Decyzją Komendanta Głównego Policji z dnia [...]03.2005 r. utrzymano w mocy decyzję organu I instancji, wskazując na akt oskarżenia z dnia [...]01.2005 r. dotyczący art. 228 § 1 kk, który podważa rękojmię przestrzegania prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, uznając, że art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji nie wymaga skazania za konkretne przestępstwa, a samo toczące się postępowanie karne o zarzut z art. 228 § 1 kk uzasadnia obawę użycia broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. Sąd podkreślił, że prawo posiadania broni ma charakter reglamentacyjny i musi ustąpić na rzecz ochrony interesu publicznego, gdy istnieje uzasadniona obawa zagrożenia.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących cofania pozwoleń na broń w związku z toczącymi się postępowaniami karnymi, nawet jeśli dotyczą innych kategorii przestępstw niż te wymienione w ustawie jako przykładowe.
Dotyczy specyficznej sytuacji cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską w związku z zarzutami z art. 228 § 1 kk. Ogólna zasada dotycząca obawy użycia broni może być stosowana szerzej, ale konkretne okoliczności są kluczowe.
Zagadnienia prawne (2)
Czy toczące się postępowanie karne o przestępstwo inne niż wymienione w art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji może stanowić podstawę do cofnięcia pozwolenia na broń?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, toczące się postępowanie karne o przestępstwo inne niż wymienione w art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji może stanowić podstawę do cofnięcia pozwolenia na broń, jeśli uzasadnia obawę użycia broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepis art. 15 ust. 1 pkt 6 ustawy o broni i amunicji nie zawiera zamkniętego katalogu czynów przestępczych i użyty zwrot "w szczególności" nie wyklucza negatywnej oceny osoby podejrzanej lub oskarżonej o inne przestępstwa. Postawienie zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 228 § 1 kk podważa wizerunek osoby praworządnej i uzasadnia obawę nieprzestrzegania porządku prawnego.
Czy prawo posiadania broni jest prawem obywatelskim gwarantowanym konstytucyjnie lub przez prawo międzynarodowe?
Odpowiedź sądu
Nie, prawo posiadania broni nie jest prawem obywatelskim gwarantowanym w Konstytucji RP ani w przepisach prawa międzynarodowego.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że prawo posiadania broni ma charakter reglamentacyjny i musi ustąpić na rzecz ochrony interesu publicznego, gdy istnieje uzasadniona obawa zagrożenia.
Przepisy (11)
Główne
u.b.a. art. 18 § 1
Ustawa o broni i amunicji
Organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której pozwolenie takie wydano, należy do osób, o których mowa w art. 15 ust. 1 pkt 2-6 ustawy.
u.b.a. art. 15 § 1
Ustawa o broni i amunicji
Pozwolenia na broń nie wydaje się osobom, co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w szczególności skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo przeciwko życiu, zdrowiu lub mieniu albo wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie takich przestępstw.
Pomocnicze
k.p.a. art. 104
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.k. art. 228 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 231 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
p.u.s.a. art. 1 § 1
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.u.s.a. art. 1 § 2
Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Odrzucone argumenty
Postępowanie karne toczące się przeciwko skarżącemu nie ma żadnego związku przyczynowego z wydanym pozwoleniem na broń. • Twierdzenie organu, iż skarżący może użyć broni niezgodnie z jej przeznaczeniem w celach sprzecznych z interesem państwa i porządku publicznego jest nietrafne i nie poparte żadnymi dowodami. • Organy nie wykazały, iż istnieje faktyczna obawa co do użycia broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego. • Skarżący nie jest skazany prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwa przeciwko zdrowiu lub mieniu i nie toczy się przeciwko niemu postępowanie karne o popełnienie takich przestępstw. • Prowadzone postępowanie karne nie ma związku z posiadanym pozwoleniem na broń palną sportową, a wymieniony w decyzji art. 231 kk nie jest objęty zarzutem prokuratorskim. • Art. 228 § 1 kk jest niezasadny i sprawa powinna być rozstrzygnięta na korzyść skarżącego.
Godne uwagi sformułowania
rodzaj i ciężar gatunkowy przestępstw [...] uzasadniają obawę, że może on użyć broni niezgodnie z jej przeznaczeniem, w celach sprzecznych z interesem państwa i porządku publicznego • nie daje on rękojmi przestrzegania przepisów prawa, w tym dotyczących posiadania i używania broni • interes strony polegający na posiadaniu szczególnego prawa, jakim jest pozwolenie na broń winien ustąpić na rzecz ochrony interesu publicznego • nie chodzi przy tym o związek przyczynowy z posiadanym pozwoleniem na broń palną sportową, tylko o ocenę, czy wobec toczącego się przeciwko skarżącemu postępowania karnego w zw. z zarzutem popełnienia przestępstwa z art. 228 § 1 kk istnieje w rozumieniu powołanego przepisu uzasadniona obawa, że może on użyć broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa i porządku publicznego • prawo posiadania broni nie należy w Polsce do praw obywatelskich gwarantowanych w Konstytucji RP • Prawo do posiadania broni, ma w świetle powołanej ustawy, reglamentacyjny charakter • Nieprzestrzeganie porządku prawnego takiej opinii przeczy, przy czym w tym względzie wystarczająca jest okoliczność, iż przeciwko osobie dysponującej pozwoleniem na broń toczy się postępowanie karne o popełnienie przestępstwa.
Skład orzekający
Jolanta Królikowska-Przewłoka
przewodniczący sprawozdawca
Magdalena Bosakirska
sędzia
Małgorzata Grzelak
asesor
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących cofania pozwoleń na broń w związku z toczącymi się postępowaniami karnymi, nawet jeśli dotyczą innych kategorii przestępstw niż te wymienione w ustawie jako przykładowe."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji cofnięcia pozwolenia na broń myśliwską w związku z zarzutami z art. 228 § 1 kk. Ogólna zasada dotycząca obawy użycia broni może być stosowana szerzej, ale konkretne okoliczności są kluczowe.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy prawa do posiadania broni, które budzi duże zainteresowanie społeczne, a także pokazuje, jak postępowanie karne może wpłynąć na inne aspekty życia obywatela, nawet przed prawomocnym skazaniem.
“Postępowanie karne może kosztować Cię pozwolenie na broń, nawet jeśli zarzuty dotyczą innych czynów.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.