Orzeczenie · 2025-09-23

VI KA 882/25

Sąd
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2025-09-23
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwościWysokaokręgowy
art. 244 k.k.środki karnezakaz prowadzenia pojazdówświadczenie pieniężnekara łącznasąd odwoławczyapelacjaorzecznictwołączenie środków karnych

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Północ, który skazał oskarżonego D. C. za dwa czyny z art. 244 k.k. (niezastosowanie się do zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych). Prokurator zarzucił sądowi rejonowemu obrazę prawa materialnego, wskazując na obligatoryjny charakter środków karnych w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych (art. 42 § 1a pkt 2 k.k.) oraz świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej (art. 43a § 2 k.k.) za każdy z czynów. Sąd Okręgowy podzielił argumentację prokuratora i zmienił zaskarżony wyrok, orzekając za każdy z czynów zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat oraz świadczenie pieniężne w kwocie 5 000 zł. Następnie, na podstawie art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 90 § 2 k.k., połączył orzeczone środki karne, wymierzając oskarżonemu zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 3 lat oraz świadczenie pieniężne w łącznej kwocie 6 000 zł. Kluczowym elementem uzasadnienia jest szczegółowa analiza prawna dopuszczalności łączenia świadczeń pieniężnych na podstawie art. 90 § 2 k.k., w kontekście zmieniającego się charakteru tego środka karnego i orzecznictwa Sądu Najwyższego. Sąd odwoławczy uznał, że świadczenie pieniężne, ze względu na jego obligatoryjny charakter i ujednoliconego beneficjenta (Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej), stanowi obowiązek tego samego rodzaju, który podlega łączeniu na podstawie art. 90 § 2 k.k., odmiennie od dotychczasowego stanowiska Sądu Najwyższego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Uzasadnienie dopuszczalności łączenia świadczeń pieniężnych na podstawie art. 90 § 2 k.k. w świetle aktualnego brzmienia przepisów i zmieniającego się charakteru tego środka karnego, pomimo utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego.

Ograniczenia stosowania

Analiza opiera się na szczegółowej interpretacji przepisów i ewolucji orzecznictwa, co może wymagać uwzględnienia specyfiki konkretnej sprawy.

Zagadnienia prawne (2)

Czy świadczenie pieniężne orzekane na podstawie art. 43a § 2 k.k. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej podlega łączeniu na podstawie art. 90 § 2 k.k. w przypadku orzeczenia za zbiegające się przestępstwa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, świadczenie pieniężne stanowi obowiązek tego samego rodzaju w rozumieniu art. 90 § 2 k.k. i podlega łączeniu.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy, analizując ewolucję przepisów dotyczących świadczenia pieniężnego oraz jego charakteru (obligatoryjny, ujednolicony beneficjent, konsekwencje nieuiszczenia), uznał, że obecnie stanowi ono obowiązek tego samego rodzaju, który podlega łączeniu na podstawie art. 90 § 2 k.k., odmiennie od dotychczasowego orzecznictwa Sądu Najwyższego opierającego się na starszym stanie prawnym.

Czy sąd odwoławczy rozpoznający apelację prokuratora może orzec łączenie środków karnych (świadczenia pieniężnego) na niekorzyść oskarżonego, wykraczając poza granice zaskarżenia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, w zakresie świadczenia pieniężnego sąd działał w oparciu o treść art. 440 k.p.k. i rozpoznał częściowo środek odwoławczy niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.

Uzasadnienie

Sąd odwoławczy, mimo że apelacja prokuratora nie zawierała argumentacji dotyczącej łączenia świadczeń pieniężnych, uznał za konieczne zastosowanie art. 90 § 2 k.k. w oparciu o art. 440 k.p.k., co pozwoliło na orzeczenie łącznego świadczenia pieniężnego.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Zmiana wyroku
Strona wygrywająca
prokurator

Strony

NazwaTypRola
D. C.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratororgan_państwowyoskarżyciel

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 244

Kodeks karny

k.k. art. 42 § § 1a pkt 2

Kodeks karny

Obligatoryjne orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych za każdy czyn z art. 244 k.k.

k.k. art. 85 § § 1

Kodeks karny

Łączenie orzeczonych kar lub środków karnych.

k.k. art. 90 § § 2

Kodeks karny

Stosowanie przepisów o karze łącznej do zakazów lub obowiązków tego samego rodzaju orzeczonych za zbiegające się przestępstwa.

k.k. art. 43a § § 2

Kodeks karny

Obligatoryjne orzeczenie świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej za każdy czyn z art. 244 k.k.

Pomocnicze

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zwolnienie oskarżonego od kosztów sądowych.

k.p.k. art. 440

Kodeks postępowania karnego

Możliwość rozpoznania środka odwoławczego niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niezastosowanie przez sąd rejonowy obligatoryjnych środków karnych (zakazu prowadzenia pojazdów i świadczenia pieniężnego) za każdy z dwóch czynów z art. 244 k.k. • Możliwość łączenia świadczenia pieniężnego na podstawie art. 90 § 2 k.k. ze względu na jego obecny charakter jako obowiązku tego samego rodzaju.

Godne uwagi sformułowania

Sąd odwoławczy ma pełną świadomość istniejącego poglądu prawnego o niedopuszczalności łączenia środków karnych w postaci świadczeń pieniężnych. • Obecnie środek karny w postaci świadczenia pieniężnego należy traktować jako kolejny z obowiązków nakładanych na osoby skazane w związku z popełnieniem szeregu enumeratywnie popełnionych przestępstw i jest to obowiązek tego samego rodzaju w rozumieniu art. 90 § 2 k.k. • Z istoty rzeczy nie podlegają łączeniu środki, które pozbawione są terminowego charakteru...

Skład orzekający

Anna Kalbarczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie dopuszczalności łączenia świadczeń pieniężnych na podstawie art. 90 § 2 k.k. w świetle aktualnego brzmienia przepisów i zmieniającego się charakteru tego środka karnego, pomimo utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego."

Ograniczenia: Analiza opiera się na szczegółowej interpretacji przepisów i ewolucji orzecznictwa, co może wymagać uwzględnienia specyfiki konkretnej sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 8/10

Orzeczenie porusza złożoną i budzącą kontrowersje kwestię prawną dotyczącą łączenia środków karnych, w tym świadczenia pieniężnego, co jest istotne dla praktyków prawa. Analiza ewolucji przepisów i orzecznictwa jest bardzo szczegółowa.

Czy świadczenie pieniężne można połączyć? Sąd Okręgowy przełamuje utrwalone orzecznictwo SN!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst