VI Ka 660/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał apelację obrońcy oskarżonego D. K., który został skazany przez Sąd Rejonowy w Legionowie za dwa czyny: obietnicę udzielenia korzyści majątkowej funkcjonariuszom policji (art. 229 § 1 i 3 kk) oraz prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, będąc wcześniej prawomocnie skazanym za podobne przestępstwo (art. 178a § 1 i 4 kk w zw. z art. 64 § 1 kk). Sąd Rejonowy wymierzył kary jednostkowe, karę łączną, zakaz prowadzenia pojazdów oraz świadczenie pieniężne na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym. Obrońca zarzucił m.in. rażącą obrazę prawa procesowego (art. 7, 410, 92 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów i błędy w ustaleniach faktycznych, wnosząc o uniewinnienie lub uchylenie wyroku. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną, stwierdzając, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił zebrany materiał dowodowy, w tym zeznania świadków i wyjaśnienia oskarżonego, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów procesowych nie znalazły potwierdzenia. Sąd Odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne co do winy oskarżonego, podkreślając znaczenie propozycji korupcyjnej złożonej przez oskarżonego oraz dowodów wskazujących na jego kierowanie pojazdem. Jedynie w zakresie podstaw prawnych rozstrzygnięć dotyczących kary łącznej i świadczenia pieniężnego, Sąd Okręgowy dokonał zmiany, stosując przepisy obowiązujące w dacie popełnienia czynów zgodnie z art. 4 § 1 kk. W pozostałej części wyrok Sądu Rejonowego został utrzymany w mocy. Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa wynagrodzenie dla obrońcy z urzędu i zwolnił oskarżonego od kosztów postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja zasady in dubio pro reo, ocena dowodów w sprawach o jazdę po alkoholu i korupcję, stosowanie przepisów przejściowych w prawie karnym (art. 4 § 1 kk).
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki dowodów (np. badań osmologicznych). Zmiana podstawy prawnej ma charakter techniczny.
Zagadnienia prawne (5)
Czy sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny w sprawie o korupcję i jazdę po alkoholu, czy doszło do obrazy przepisów postępowania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, nie dopuszczając się obrazy przepisów postępowania.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy stwierdził, że Sąd Rejonowy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych, oceniając dowody z poszanowaniem zasady swobodnej oceny dowodów (art. 7 kpk) i uwzględniając całokształt materiału dowodowego (art. 410 kpk). Zarzuty obrońcy dotyczące dowolnej oceny dowodów i błędnych ustaleń faktycznych uznano za nietrafne.
Czy wątpliwości w sprawie, w szczególności dotyczące tożsamości kierowcy pojazdu, powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść oskarżonego zgodnie z zasadą in dubio pro reo?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wątpliwości nie dające się usunąć nie wystąpiły, a sąd miał prawo oprzeć się na dowodach wskazujących na winę oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wyjaśnił, że zasada in dubio pro reo odnosi się do wątpliwości sądu, a nie stron, i nie oznacza obowiązku czynienia ustaleń faktycznych w oparciu o najkorzystniejszą dla oskarżonego wersję zdarzeń. Wybór wersji mniej korzystnej znajduje oparcie w dowodach wskazanych przez sąd.
Czy opinia biegłego z zakresu badań osmologicznych wyklucza sprawstwo oskarżonego w zakresie prowadzenia pojazdu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, negatywna opinia osmologiczna nie wyklucza sprawstwa oskarżonego, zwłaszcza w kontekście innych dowodów.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że brak zgodności zapachowej nie wyklucza sprawstwa, szczególnie gdy materiał dowodowy został nieprawidłowo zabezpieczony, a wina oskarżonego nie budzi wątpliwości w świetle innych dowodów pośrednich.
Czy kara orzeczona przez Sąd Rejonowy jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, orzeczone kary nie noszą cech rażącej niewspółmierności.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy podzielił stanowisko Sądu Rejonowego, że wymierzone kary pozbawienia wolności, kara łączna oraz zakaz prowadzenia pojazdów odpowiadają stopniowi zawinienia oskarżonego i społecznej szkodliwości czynów, uwzględniając okoliczności obciążające i brak okoliczności łagodzących.
Czy Sąd Rejonowy prawidłowo zastosował przepisy prawa przy orzekaniu kary łącznej i świadczenia pieniężnego?
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Rejonowy zastosował jednocześnie przepisy obowiązujące w dacie popełnienia czynu i w dacie orzekania, co jest niedopuszczalne.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w zakresie podstawy prawnej rozstrzygnięć z pkt III i V, stosując przepisy obowiązujące w dacie popełnienia czynów zgodnie z art. 4 § 1 kk, uznając, że przepis obowiązujący po zmianie (art. 43a § 2 kk) jest mniej korzystny dla oskarżonego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| A. B. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
| Józef Gacek | osoba_fizyczna | prokurator |
| R. S. (1) | osoba_fizyczna | świadk |
| M. G. | osoba_fizyczna | świadk |
| R. S. (3) | osoba_fizyczna | świadk |
| M. K. | osoba_fizyczna | świadk |
| A. J. | osoba_fizyczna | świadk |
Przepisy (18)
Główne
k.k. art. 229 § 1 i 3
Kodeks karny
k.k. art. 178a § 1 i 4
Kodeks karny
k.k. art. 64 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 1
Kodeks karny
w brzmieniu przed dniem 1 lipca 2015r.
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
w brzmieniu przed dniem 1 lipca 2015r.
k.k. art. 49 § 2
Kodeks karny
w brzmieniu przed dniem 18 maja 2015 r.
k.k. art. 42 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 43a § 2
Kodeks karny
w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2015r.
Pomocnicze
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
zasada stosowania ustawy względniejszej
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
zasada swobodnej oceny dowodów
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
obowiązek uwzględnienia całokształtu materiału dowodowego
k.p.k. art. 92
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 193
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
zasada in dubio pro reo
k.p.k. art. 624 § 1
Kodeks postępowania karnego
zwolnienie od kosztów sądowych
k.p.k. art. 427 § 1 i 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 438 § 2 i 3
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 53
Kodeks karny
dyrektywy wymiaru kary
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zmiana podstawy prawnej rozstrzygnięć z pkt III i V wyroku ze względu na zastosowanie przez Sąd Rejonowy jednocześnie dwóch regulacji prawnych (obowiązującej w dacie popełnienia czynu oraz w dacie orzekania), co jest niedopuszczalne w świetle art. 4 § 1 k.k.
Odrzucone argumenty
Rażąca obraza prawa procesowego (art. 7, 410, 92 kpk) poprzez dowolną ocenę dowodów i błędne ustalenie stanu faktycznego w zakresie czynu z pkt I. • Obraza przepisów postępowania (art. 7 i 410 kpk) poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i błędną ocenę wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadków w zakresie czynu z pkt II. • Obraza przepisów postępowania (art. 193 kpk w zw. z art. 5 § 2 kpk) poprzez pominięcie wniosków z opinii biegłej z zakresu badań osmologicznych. • Błąd w ustaleniach faktycznych mogący mieć wpływ na treść wyroku poprzez przeprowadzenie procesu poszlakowego i uznanie zgromadzonych dowodów za zamknięty łańcuch poszlak.
Godne uwagi sformułowania
zarzut obrazy przepisu art. 7 k.p.k. i w związku z tym dokonanie błędnych ustaleń faktycznych może być skuteczny tylko wtedy, gdy skarżący wykaże, że sąd orzekający oceniając dowody naruszył zasady logicznego rozumowania, nie uwzględnił przy ich ocenie wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego. • Wyrażona w nim reguła in dubio pro reo nie odnosi się do wątpliwości stron, ale sądu, a „nie dające się usunąć wątpliwości” dotyczą sytuacji, gdy ani zasady logicznego rozumowania, ani zasady doświadczenia życiowego lub nauki, nie pozwalają usunąć określonego faktu. • Najważniejszym jednak argumentem przemawiającym za winą oskarżonego odnośnie czynu 2 jest propozycja korupcyjna jaką złożył funkcjonariuszom policji. • Nie stanowi naruszenia wskazanych przepisów dokonanie takiej czy innej oceny dowodów przeprowadzonych na rozprawie.
Skład orzekający
Anna Zawadka
przewodniczący-sprawozdawca
Zenon Stankiewicz
sędzia
Ludmiła Tułaczko
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja zasady in dubio pro reo, ocena dowodów w sprawach o jazdę po alkoholu i korupcję, stosowanie przepisów przejściowych w prawie karnym (art. 4 § 1 kk)."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki dowodów (np. badań osmologicznych). Zmiana podstawy prawnej ma charakter techniczny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy dwóch poważnych przestępstw: korupcji i jazdy po alkoholu w warunkach recydywy. Pokazuje, jak sąd drugiej instancji koryguje błędy formalne sądu pierwszej instancji, jednocześnie utrzymując w mocy skazanie.
“Recydywa i łapówka: sąd drugiej instancji potwierdza winę, ale poprawia błędy formalne sądu pierwszej instancji.”
Dane finansowe
wynagrodzenie za obronę z urzędu: 516,6 PLN
świadczenie pieniężne: 800 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.