VI Ka 434/25

Sąd Okręgowy w Warszawie rozpoznał sprawę z apelacji obrońcy oskarżonych oraz pełnomocnika oskarżyciela prywatnego, dotyczącej wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 7 lutego 2025 r. (sygn. akt II K 409/22), którym oskarżeni zostali skazani za przestępstwo zniesławienia (art. 212 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk). Sąd Okręgowy częściowo uwzględnił apelację obrońcy, zmieniając wyrok w zakresie opisu przypisanego czynu poprzez wyeliminowanie sformułowania „niezgodne z prawdą” oraz ustalając, że działanie oskarżonych mogło narazić spółkę na utratę zaufania potrzebnego do wykonywania działalności gospodarczej. Jednocześnie, na skutek apelacji pełnomocnika oskarżyciela prywatnego, sąd orzekł podanie wyroku do publicznej wiadomości na podstawie art. 215 kk, uznając ten zarzut za zasadny. W pozostałej części zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy. Sąd odwoławczy podkreślił, że postępowanie karne nie jest właściwe do rozstrzygania sporów cywilnych dotyczących należytego wykonania umów budowlanych, a podawanie prawdziwych informacji, jeśli mają charakter zniesławiający, również może stanowić przestępstwo, chyba że sprawca działa w obronie społecznie uzasadnionego interesu. W niniejszej sprawie sąd uznał, że działania oskarżonych wykraczały poza granice dozwolonej krytyki i zmierzały do podważenia renomy spółki, a deklarowana chęć ochrony potencjalnych klientów była jedynie pobocznym motywem. Sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok skazujący w zakresie winy i kary, ale zmienił go w części dotyczącej opisu czynu i orzekł środek karny w postaci podania wyroku do publicznej wiadomości.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający