VI KA 115/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Warszawie-Pradze utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie, którym uniewinniono R. R. od zarzutów popełnienia przestępstw z art. 279 § 1 k.k. (kradzież z włamaniem) oraz art. 291 § 1 k.k. (paserstwo). Apelację na niekorzyść oskarżonego wniósł prokurator, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Sąd odwoławczy szczegółowo analizował ocenę dowodów przez Sąd I instancji, w tym wyjaśnień współoskarżonego W. L. oraz zeznań funkcjonariuszy policji D. K. i K. T. Stwierdzono, że wyjaśnienia W. L. złożone przed sądem, dotyczące wymuszenia zeznań przez policję, są wiarygodne, a jego wcześniejsze wyjaśnienia, korespondujące z zeznaniami policjantów, były nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego (np. przekazanie skradzionych pojazdów do demontażu dwa lata po kradzieży). Sąd Okręgowy podkreślił również, że funkcjonariusze policji nie byli w stanie wiarygodnie przedstawić okoliczności rzekomego pościgu za oskarżonym, a ich zeznania były nielogiczne, sprzeczne z innymi dowodami i wykazujące podobieństwo, co sugeruje uzgadnianie wersji. Zwrócono uwagę na błędy w dokumentacji policyjnej (antydatowanie notatki) oraz nierealność czasową wskazywanego pościgu. Ponadto, sąd odwoławczy wskazał na zaniedbania organów ścigania w należytej weryfikacji alibi oskarżonego R. R. w zakresie zarzutu z art. 279 § 1 k.k., co skutkowało niemożnością ustalenia dokładnej godziny jego stawiennictwa na dozorze policyjnym. Sąd Okręgowy uznał, że brak dowodów obciążających oskarżonego, w połączeniu z wątpliwościami co do rzetelności czynności procesowych przeprowadzonych przez policję, uzasadnia utrzymanie w mocy wyroku uniewinniającego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaOcena wiarygodności zeznań funkcjonariuszy policji, analiza alibi w sprawach karnych, skutki zaniedbań organów ścigania w postępowaniu przygotowawczym, zasada in dubio pro reo.
Dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych i dowodowych tej konkretnej sprawy.
Zagadnienia prawne (3)
Czy sąd I instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, uniewinniając oskarżonego od zarzutów kradzieży i paserstwa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sąd I instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, a apelacja prokuratora w tym zakresie jest bezzasadna.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że wyjaśnienia współoskarżonego W. L. dotyczące wymuszenia zeznań przez policję są wiarygodne, a jego wcześniejsze zeznania były nielogiczne. Zeznania funkcjonariuszy policji D. K. i K. T. uznano za niewiarygodne z powodu sprzeczności, nielogiczności i błędów proceduralnych. Alibi oskarżonego R. R. w zakresie zarzutu kradzieży zostało uznane za wystarczające do uniewinnienia, a jego niesprawdzanie przez prokuratora stanowiło zaniedbanie.
Czy alibi oskarżonego R. R. w zakresie zarzutu kradzieży z włamaniem (art. 279 § 1 k.k.) jest wystarczające do uniewinnienia?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, alibi oskarżonego R. R. jest wystarczające do uniewinnienia od zarzutu z art. 279 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Oskarżony stawił się na dozór policyjny w dniu popełnienia zarzucanego mu czynu. Choć dokładna godzina stawiennictwa nie została precyzyjnie ustalona z powodu zaniedbań prokuratora w postępowaniu przygotowawczym, dostępne dane wskazują na jego obecność w wymaganym przedziale czasowym. Niesprawdzenie tej okoliczności przez prokuratora skutkowałoby naruszeniem zasady in dubio pro reo.
Czy funkcjonariusze Policji D. K. i K. T. złożyli wiarygodne zeznania obciążające oskarżonego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zeznania funkcjonariuszy Policji D. K. i K. T. w kluczowych kwestiach są niewiarygodne.
Uzasadnienie
Zeznania policjantów dotyczące pościgu za oskarżonym były nielogiczne (niemożliwa do pokonania trasa w 15 minut), sprzeczne z innymi dowodami (np. zeznaniami świadka M. H. co do rozpoznania sprawcy) i zawierały błędy proceduralne (antydatowanie notatki). Podobieństwo zeznań złożonych na etapie postępowania przygotowawczego sugeruje uzgadnianie wersji.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. R. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator | organ_państwowy | apelujący |
| W. L. | osoba_fizyczna | współoskarżony (wspomniany) |
| D. K. | osoba_fizyczna | świadek (funkcjonariusz Policji) |
| K. T. | osoba_fizyczna | świadek (funkcjonariusz Policji) |
| B. N. | osoba_fizyczna | świadek (wspomniany) |
| M. H. | osoba_fizyczna | świadek (wspomniany) |
Przepisy (5)
Główne
k.k. art. 279 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 291 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Ocena dowodów musi być wnikliwa i wszechstronna.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Sąd bierze pod uwagę całokształt ujawnionych okoliczności.
k.p.k. art. 5 § 2
Kodeks postępowania karnego
Niewyjaśnione wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewiarygodność zeznań funkcjonariuszy policji D. K. i K. T. • Nielogiczność i sprzeczność z zasadami doświadczenia życiowego wcześniejszych wyjaśnień W. L. • Wiarygodność wyjaśnień W. L. złożonych przed sądem o wymuszeniu zeznań. • Wystarczające alibi oskarżonego R. R. w zakresie zarzutu z art. 279 § 1 k.k. • Błędy proceduralne i nieścisłości w dokumentacji policyjnej. • Niewystarczające zaangażowanie organów ścigania w wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy.
Odrzucone argumenty
Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych odnośnie do braku sprawstwa oskarżonego R. R. • Zarzut obrazy przepisów postępowania (art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k.) przez Sąd I instancji. • Wiarygodność pierwszych wyjaśnień W. L. i zeznań funkcjonariuszy Policji. • Niewiarygodność wyjaśnień oskarżonego R. R. z powodu sprzeczności z wyjaśnieniami W. L. i braku udokumentowanych obrażeń.
Godne uwagi sformułowania
apelacja prokuratora okazała się nie zasadna • Sąd Odwoławczy argumentacji przedstawionej przez skarżącego nie aprobuje • zasady doświadczenia życiowego nie pozwalają przyjąć • nieracjonalne są dalsze wyjaśnienia W. L. • funkcjonariusze Policji występujący w sprawie jako świadkowie wielokrotnie wskazywali również, iż oskarżony R. R. jest im znany jako złodziej samochodów • nierozsądne byłoby z ich strony zaznaczenie w protokole np. zatrzymania, obrażeń stwierdzonych u oskarżonego • przeprowadzanie przez prawie dobę czynności z ówczesnym podejrzanym mogło zatem skutkować złożeniem przez W. L. wyjaśnień narzuconych mu przez funkcjonariuszy Policji • zatrzymanie R. R. na posesji W. L. było jedynie zbiegiem okoliczności • nie można winić oskarżonego za zaniedbania organów ścigania • notatka urzędowa widniejąca na stronie 1 akt sprawy, sporządzonej przez D. K. w dniu 4 listopada 2009 roku, świadek opisuje zdarzenia, które miały miejsce 5 listopada 2009 roku, a zatem przed dniem kiedy przedmiotowa notatka rzekomo została sporządzona! […]
Skład orzekający
Sebastian Mazurkiewicz
przewodniczący
Beata Tymoszów
sędzia
Jacek Matusik
sędzia (sprawozdawca)
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ocena wiarygodności zeznań funkcjonariuszy policji, analiza alibi w sprawach karnych, skutki zaniedbań organów ścigania w postępowaniu przygotowawczym, zasada in dubio pro reo."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych i dowodowych tej konkretnej sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa pokazuje, jak błędy proceduralne i niewiarygodne dowody policyjne mogą prowadzić do uniewinnienia, podkreślając znaczenie rzetelności postępowania przygotowawczego i prawa do obrony.
“Błędy policji i niewiarygodne zeznania doprowadziły do uniewinnienia oskarżonego. Czy wymiar sprawiedliwości zawiódł?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.