Orzeczenie · 2016-04-05

VI KA 115/16

Sąd
Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie
Miejsce
Warszawa
Data
2016-04-05
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko mieniuŚredniaokręgowy
kradzieżpaserstwouniewinnienieapelacjaocena dowodówwiarygodność zeznańalibipostępowanie karnewymuszenie zeznańbłędy proceduralne

Sąd Okręgowy w Warszawie-Pradze utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Wołominie, którym uniewinniono R. R. od zarzutów popełnienia przestępstw z art. 279 § 1 k.k. (kradzież z włamaniem) oraz art. 291 § 1 k.k. (paserstwo). Apelację na niekorzyść oskarżonego wniósł prokurator, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i obrazę przepisów postępowania, w szczególności art. 7 k.p.k. i art. 410 k.p.k. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Sąd odwoławczy szczegółowo analizował ocenę dowodów przez Sąd I instancji, w tym wyjaśnień współoskarżonego W. L. oraz zeznań funkcjonariuszy policji D. K. i K. T. Stwierdzono, że wyjaśnienia W. L. złożone przed sądem, dotyczące wymuszenia zeznań przez policję, są wiarygodne, a jego wcześniejsze wyjaśnienia, korespondujące z zeznaniami policjantów, były nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego (np. przekazanie skradzionych pojazdów do demontażu dwa lata po kradzieży). Sąd Okręgowy podkreślił również, że funkcjonariusze policji nie byli w stanie wiarygodnie przedstawić okoliczności rzekomego pościgu za oskarżonym, a ich zeznania były nielogiczne, sprzeczne z innymi dowodami i wykazujące podobieństwo, co sugeruje uzgadnianie wersji. Zwrócono uwagę na błędy w dokumentacji policyjnej (antydatowanie notatki) oraz nierealność czasową wskazywanego pościgu. Ponadto, sąd odwoławczy wskazał na zaniedbania organów ścigania w należytej weryfikacji alibi oskarżonego R. R. w zakresie zarzutu z art. 279 § 1 k.k., co skutkowało niemożnością ustalenia dokładnej godziny jego stawiennictwa na dozorze policyjnym. Sąd Okręgowy uznał, że brak dowodów obciążających oskarżonego, w połączeniu z wątpliwościami co do rzetelności czynności procesowych przeprowadzonych przez policję, uzasadnia utrzymanie w mocy wyroku uniewinniającego.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Ocena wiarygodności zeznań funkcjonariuszy policji, analiza alibi w sprawach karnych, skutki zaniedbań organów ścigania w postępowaniu przygotowawczym, zasada in dubio pro reo.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych i dowodowych tej konkretnej sprawy.

Zagadnienia prawne (3)

Czy sąd I instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, uniewinniając oskarżonego od zarzutów kradzieży i paserstwa?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd I instancji prawidłowo ocenił dowody i ustalił stan faktyczny, a apelacja prokuratora w tym zakresie jest bezzasadna.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że wyjaśnienia współoskarżonego W. L. dotyczące wymuszenia zeznań przez policję są wiarygodne, a jego wcześniejsze zeznania były nielogiczne. Zeznania funkcjonariuszy policji D. K. i K. T. uznano za niewiarygodne z powodu sprzeczności, nielogiczności i błędów proceduralnych. Alibi oskarżonego R. R. w zakresie zarzutu kradzieży zostało uznane za wystarczające do uniewinnienia, a jego niesprawdzanie przez prokuratora stanowiło zaniedbanie.

Czy alibi oskarżonego R. R. w zakresie zarzutu kradzieży z włamaniem (art. 279 § 1 k.k.) jest wystarczające do uniewinnienia?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, alibi oskarżonego R. R. jest wystarczające do uniewinnienia od zarzutu z art. 279 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Oskarżony stawił się na dozór policyjny w dniu popełnienia zarzucanego mu czynu. Choć dokładna godzina stawiennictwa nie została precyzyjnie ustalona z powodu zaniedbań prokuratora w postępowaniu przygotowawczym, dostępne dane wskazują na jego obecność w wymaganym przedziale czasowym. Niesprawdzenie tej okoliczności przez prokuratora skutkowałoby naruszeniem zasady in dubio pro reo.

Czy funkcjonariusze Policji D. K. i K. T. złożyli wiarygodne zeznania obciążające oskarżonego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zeznania funkcjonariuszy Policji D. K. i K. T. w kluczowych kwestiach są niewiarygodne.

Uzasadnienie

Zeznania policjantów dotyczące pościgu za oskarżonym były nielogiczne (niemożliwa do pokonania trasa w 15 minut), sprzeczne z innymi dowodami (np. zeznaniami świadka M. H. co do rozpoznania sprawcy) i zawierały błędy proceduralne (antydatowanie notatki). Podobieństwo zeznań złożonych na etapie postępowania przygotowawczego sugeruje uzgadnianie wersji.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku
Strona wygrywająca
oskarżony R. R.

Strony

NazwaTypRola
R. R.osoba_fizycznaoskarżony
Prokuratororgan_państwowyapelujący
W. L.osoba_fizycznawspółoskarżony (wspomniany)
D. K.osoba_fizycznaświadek (funkcjonariusz Policji)
K. T.osoba_fizycznaświadek (funkcjonariusz Policji)
B. N.osoba_fizycznaświadek (wspomniany)
M. H.osoba_fizycznaświadek (wspomniany)

Przepisy (5)

Główne

k.k. art. 279 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 291 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 7

Kodeks postępowania karnego

Ocena dowodów musi być wnikliwa i wszechstronna.

k.p.k. art. 410

Kodeks postępowania karnego

Sąd bierze pod uwagę całokształt ujawnionych okoliczności.

k.p.k. art. 5 § 2

Kodeks postępowania karnego

Niewyjaśnione wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niewiarygodność zeznań funkcjonariuszy policji D. K. i K. T. • Nielogiczność i sprzeczność z zasadami doświadczenia życiowego wcześniejszych wyjaśnień W. L. • Wiarygodność wyjaśnień W. L. złożonych przed sądem o wymuszeniu zeznań. • Wystarczające alibi oskarżonego R. R. w zakresie zarzutu z art. 279 § 1 k.k. • Błędy proceduralne i nieścisłości w dokumentacji policyjnej. • Niewystarczające zaangażowanie organów ścigania w wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy.

Odrzucone argumenty

Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych odnośnie do braku sprawstwa oskarżonego R. R. • Zarzut obrazy przepisów postępowania (art. 7 k.p.k., art. 410 k.p.k.) przez Sąd I instancji. • Wiarygodność pierwszych wyjaśnień W. L. i zeznań funkcjonariuszy Policji. • Niewiarygodność wyjaśnień oskarżonego R. R. z powodu sprzeczności z wyjaśnieniami W. L. i braku udokumentowanych obrażeń.

Godne uwagi sformułowania

apelacja prokuratora okazała się nie zasadna • Sąd Odwoławczy argumentacji przedstawionej przez skarżącego nie aprobuje • zasady doświadczenia życiowego nie pozwalają przyjąć • nieracjonalne są dalsze wyjaśnienia W. L. • funkcjonariusze Policji występujący w sprawie jako świadkowie wielokrotnie wskazywali również, iż oskarżony R. R. jest im znany jako złodziej samochodów • nierozsądne byłoby z ich strony zaznaczenie w protokole np. zatrzymania, obrażeń stwierdzonych u oskarżonego • przeprowadzanie przez prawie dobę czynności z ówczesnym podejrzanym mogło zatem skutkować złożeniem przez W. L. wyjaśnień narzuconych mu przez funkcjonariuszy Policji • zatrzymanie R. R. na posesji W. L. było jedynie zbiegiem okoliczności • nie można winić oskarżonego za zaniedbania organów ścigania • notatka urzędowa widniejąca na stronie 1 akt sprawy, sporządzonej przez D. K. w dniu 4 listopada 2009 roku, świadek opisuje zdarzenia, które miały miejsce 5 listopada 2009 roku, a zatem przed dniem kiedy przedmiotowa notatka rzekomo została sporządzona! […]

Skład orzekający

Sebastian Mazurkiewicz

przewodniczący

Beata Tymoszów

sędzia

Jacek Matusik

sędzia (sprawozdawca)

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ocena wiarygodności zeznań funkcjonariuszy policji, analiza alibi w sprawach karnych, skutki zaniedbań organów ścigania w postępowaniu przygotowawczym, zasada in dubio pro reo."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych okoliczności faktycznych i dowodowych tej konkretnej sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak błędy proceduralne i niewiarygodne dowody policyjne mogą prowadzić do uniewinnienia, podkreślając znaczenie rzetelności postępowania przygotowawczego i prawa do obrony.

Błędy policji i niewiarygodne zeznania doprowadziły do uniewinnienia oskarżonego. Czy wymiar sprawiedliwości zawiódł?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst