VI GZ 105/19

Sąd Okręgowy w Toruniu rozpoznał zażalenie pozwanego na postanowienie o kosztach procesu zawarte w nakazie zapłaty Sądu Rejonowego w T. Pozwany domagał się nieobciążania go kosztami, argumentując, że nie dał powodu do wytoczenia powództwa (art. 101 k.p.c.), ponieważ przed wniesieniem pozwu informował powoda o swojej trudnej sytuacji finansowej i zamiarze złożenia wniosku o otwarcie przyspieszonego postępowania układowego, w którym wierzytelność powoda miała zostać uwzględniona. Pozwany powołał się również na art. 102 k.p.c., wskazując na możliwość zastosowania zasady słuszności. Sąd Okręgowy oddalił zażalenie. W uzasadnieniu podkreślono, że zgodnie z art. 98 § 1 k.p.c. strona przegrywająca sprawę jest obowiązana zwrócić przeciwnikowi koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw. Otwarcie przyspieszonego postępowania układowego nie wyłącza możliwości dochodzenia roszczeń w postępowaniu sądowym, a koszty postępowania obciążają strony na zasadach ogólnych. Sąd odwołał się do przepisów prawa restrukturyzacyjnego, wskazując, że nie zawierają one podstaw do zwalniania dłużnika z kosztów w takich sytuacjach. Podkreślono również, że przepis art. 102 k.p.c. stanowi wyjątek od zasady odpowiedzialności za wynik procesu i może być stosowany jedynie w wypadkach szczególnie uzasadnionych, a sama trudna sytuacja ekonomiczna strony przegrywającej nie jest wystarczającą podstawą do jego zastosowania. Sąd uznał, że okoliczności przedstawione przez skarżącego nie uzasadniają nieobciążania go kosztami, zwłaszcza w kontekście zasady optymalizacji kosztów i niesporności roszczenia.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający