V SA 706/01Cudzoziemiec zagrożenie porządek publiczny zezwolenie pobyt

Sprawa dotyczyła skargi Mohameda M., obywatela Algierii, na postanowienie Komendanta Głównego Policji utrzymujące w mocy negatywną opinię Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Podstawą negatywnej opinii było prawomocne skazanie skarżącego wyrokiem Sądu Rejonowego dla m.st. Warszawy za przestępstwa z art. 279 § 1, art. 283, art. 224 i art. 229 § 1 Kodeksu karnego, na karę łączną 1 roku i 5 miesięcy pozbawienia wolności. Organy Policji uznały, że popełnione czyny stanowią zagrożenie dla ładu i porządku publicznego w rozumieniu art. 13 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów Konstytucji RP, Konwencji o ochronie praw dziecka, Kpa oraz ustawy o cudzoziemcach, w tym błędną wykładnię art. 13 ust. 1 pkt 1, brak rozważenia aspektów rodzinnych i brak umożliwienia czynnego udziału w postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę. Sąd uznał, że skazanie za przestępstwo umyślne, nawet na karę niższą niż wskazana w art. 13 ust. 1 pkt 2 lit. 'a' ustawy o cudzoziemcach, nie wyklucza możliwości zakwalifikowania tej okoliczności jako innego zagrożenia dla ładu i porządku publicznego w rozumieniu art. 13 ust. 1 pkt 9 tej ustawy. Sąd podkreślił, że wydanie zezwolenia na pobyt jest uprawnieniem organu, a nie prawem cudzoziemca. Sąd stwierdził również, że kwestie rodzinne nie należą do właściwości rzeczowej Policji jako organu współdziałającego w tym postępowaniu. Choć Sąd dopatrzył się naruszenia zasady czynnego udziału strony (art. 10 Kpa) i przepisów dotyczących uzasadnienia, uznał, że naruszenia te nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy.

Zagadnienia prawne (3)