V KKN 324/98Oddalenie kasacji szkoda karna

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał sprawę R. Z. skazanego z art. 208 kk z 1969 r. na skutek kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego. Kasacja dotyczyła wyroku Sądu Wojewódzkiego w S. z dnia 21 stycznia 1998 r., który zmieniał wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 30 lipca 1997 r. Głównym zarzutem podniesionym w kasacji była obraza przepisów Kodeksu postępowania karnego z 1969 r., w tym art. 2 § 1 pkt 2, art. 4 § 1, art. 313 § 1 i art. 357 kpk. Obrońca zarzucał zaniechanie wyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych, a w szczególności błędne ustalenie wysokości szkody, które miało być przyjęte dowolnie. Sąd Najwyższy, analizując ten zarzut, stwierdził, że sądy niższych instancji wyjaśniły podstawy ustaleń dotyczących wartości szkody, opierając się na przedstawionych dowodach. Podkreślono, że w toku postępowania nikt nie kwestionował tych ustaleń. Sąd Najwyższy zauważył również, że wartość odzyskanych przedmiotów nie obejmuje całości zagarniętego mienia, co również nie było kwestionowane. Sąd uznał, że teza skarżącego, iż odzyskany częściowo łup jest tożsamy z zagarniętym mieniem, a pokrzywdzony zawyżył wartość szkody, nie znajduje oparcia w materiale sprawy. W konsekwencji Sąd Najwyższy podzielił argumentację odpowiedzi na kasację, że skarżący nie wykazał rażącego naruszenia prawa. Sąd Najwyższy podkreślił, że kasacja po prawomocnym zakończeniu procesu nie może służyć kwestionowaniu faktów, które nie były podważane w niższych instancjach, ani nie może być traktowana jako trzecia instancja merytoryczna. Z uwagi na oczywistą bezzasadność kasacji, Sąd Najwyższy oddalił ją i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający