V KK 501/23

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek obrońcy skazanej H.B. o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 27 marca 2023 r., sygn. akt V Ka 1579/22, który utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Skierniewicach z dnia 18 maja 2022 r., sygn. akt II K 337/20. Wyrokiem Sądu Rejonowego H.B. została skazana za przestępstwa z art. 164 § 1 k.k., art. 183 § 1 k.k. oraz art. 185 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i art. 12 k.k. na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Obrońca wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego, zarzucając naruszenie przepisów prawa karnego procesowego i materialnego, a także wniósł o wstrzymanie wykonania orzeczenia. Jako podstawy wniosku o wstrzymanie podniesiono schorzenia psychiczne skazanej, ryzyko nawrotu depresji, możliwość zarażenia chorobami wirusowymi w zakładzie karnym, marginalną rolę skazanej w popełnieniu czynu oraz jej poświęcenie czasowi modlitwy w zakonie. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 532 § 1 k.p.k. oraz utrwalone orzecznictwo, uznał wniosek za bezzasadny. Podkreślono, że instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia jest środkiem wyjątkowym, stosowanym jedynie w sytuacjach, gdy zasadność kasacji jawi się jako nieomal pewna, a wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować zbyt poważne i nieodwracalne następstwa dla skazanego. W ocenie Sądu Najwyższego, okoliczności podniesione przez obrońcę nie spełniały tych kryteriów, a prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji nie było na tyle wysokie, by uzasadnić odstępstwo od zasady niezwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Sąd zaznaczył również, że kwestie zdrowotne skazanej mogą stanowić podstawę do skorzystania z instytucji prawa karnego wykonawczego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający