V KK 451/18

Sąd Najwyższy rozpoznał kasację wniesioną przez obrońcę oskarżonego J. N., który został pierwotnie skazany za zniesławienie (art. 212 § 1 k.k.) przez Sąd Rejonowy w P. Sąd Okręgowy w P. następnie zmienił wyrok, warunkowo umarzając postępowanie na okres trzech lat próby, orzekając świadczenie pieniężne na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz uchylając środek karny. Obrońca zaskarżył wyrok sądu odwoławczego, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego, tj. błędne uznanie, że czyn oskarżonego wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 212 § 1 k.k. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. oraz art. 523 § 2 k.p.k., postanowił pozostawić kasację bez rozpoznania. Uzasadniono to tym, że zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k., kasacja na korzyść oskarżonego jest dopuszczalna tylko w przypadku skazania na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia. W sytuacji warunkowego umorzenia, dopuszczalność kasacji wymaga podniesienia zarzutu opartego na przesłankach z art. 439 § 1 k.p.k., czego w niniejszej sprawie nie uczyniono. Sąd Najwyższy wskazał, że obrońca wadliwie nadał bieg kasacji, która była niedopuszczalna z mocy ustawy. W związku z tym oddalono wniosek obrońcy o zasądzenie wynagrodzenia za sporządzenie kasacji, powołując się na brak podstaw do jego przyznania w przypadku niedopuszczalnego środka zaskarżenia, oraz zwolniono oskarżonego od kosztów postępowania kasacyjnego.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający