V KB 11/24

Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy o wyłączenie sędziego SN Agnieszki Żywickiej od rozpoznania sprawy, argumentując wadliwością procedury jej powołania na urząd sędziego SN, która miała odbyć się z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. Obrońca podniósł, że skład sądu z udziałem takiego sędziego byłby sądem nienależycie obsadzonym, a sędzia Żywicka, powołana w identycznej procedurze co inny sędzia, jest osobą bezpośrednio zainteresowaną rozstrzygnięciem kwestii incydentalnej. Sąd Najwyższy nie uwzględnił wniosku, stwierdzając, że kwestie ustrojowe dotyczące wadliwości powołania sędziego nie mogą być przedmiotem rozpoznania w ramach wniosku o wyłączenie sędziego w trybie art. 41 § 1 k.p.k. Podkreślono, że orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mają moc powszechnie obowiązującą, a ustawa o Sądzie Najwyższym stanowi lex specialis w stosunku do art. 41 § 1 k.p.k. w zakresie badania bezstronności sędziego. Sąd uznał również, że wątpliwość co do bezstronności sędziego nie może być wywodzona z samych kwestii ustrojowych związanych z jego powołaniem, a zarzuty nie mogą mieć charakteru abstrakcyjnego. Odniesiono się także do orzeczeń ETPC i TSUE, wskazując, że nie mają one charakteru źródeł prawa powszechnie obowiązującego. W kwestii braku bezstronności z uwagi na polityczny charakter sprawy, Sąd stwierdził, że obrońca nie uprawdopodobnił, aby sędzia Żywicka podzielała negatywne poglądy dotyczące osób krytykujących politykę władzy wykonawczej. Wniosek uznano za niedopuszczalny z mocy ustawy.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający