V K 12/14

Sąd Okręgowy w Gliwicach rozpoznał sprawę karną przeciwko T.Z., oskarżonemu o popełnienie trzech czynów oszustwa na szkodę R.B., C.R. i S.R. Oskarżony, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej i wprowadzając pokrzywdzonych w błąd co do zamiaru i możliwości wywiązania się z zobowiązań, doprowadził ich do niekorzystnego rozporządzenia mieniem na łączną kwotę ponad 425 000 zł. Pieniądze te, uzyskane jako pożyczki na transakcje handlowe, oskarżony przeznaczył na gry hazardowe, od których był uzależniony. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynów opisanych w punktach I i III aktu oskarżenia, kwalifikując je jako przestępstwa z art. 286 § 1 kk w zw. z art. 12 kk, popełnione w ciągu przestępstw. Za te czyny skazał go na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz grzywnę. Oskarżonego uznano również za winnego czynu z punktu II (art. 286 § 1 kk i art. 294 § 1 kk w zw. z art. 12 kk), za który orzeczono karę 2 lat pozbawienia wolności oraz grzywnę. Następnie, na mocy art. 91 § 2 kk, połączono kary jednostkowe, orzekając karę łączną 2 lat pozbawienia wolności oraz łączną grzywnę. Wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 3 lata, a oskarżonego oddano pod dozór kuratora. Sąd nie uwzględnił wniosku o naprawienie szkody złożonego przez pełnomocnika R.B. na kwotę 425 200 zł, powołując się na art. 415 § 5 kpk, zgodnie z którym obowiązku naprawienia szkody nie orzeka się, jeżeli o roszczeniu tym prawomocnie orzeczono w innym postępowaniu, co miało miejsce w przypadku nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu cywilnym. Kosztami postępowania obciążono oskarżonego.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający