IX Ka 415/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Toruniu, rozpoznając apelację obrońcy oskarżonego M. K., utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w Toruniu, który skazał oskarżonego za popełnienie czynu z art. 223 § 1 kk i art. 224 § 2 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, wymierzając karę 2 lat pozbawienia wolności. Oskarżony miał podczas kontroli drogowej próbować potrącić funkcjonariuszy S. S. i A. G., nie zatrzymując się na wezwanie i uprzedzenie o użyciu broni. Apelacja obrońcy podnosiła zarzuty błędnych ustaleń faktycznych, naruszenia przepisów kpk dotyczących oceny dowodów (art. 7 kpk, art. 4 kpk), obrazę art. 391 § 1 kpk poprzez nieodczytanie protokołów z istotnymi rozbieżnościami oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał te zarzuty za bezzasadne. Odnosząc się do zarzutów procesowych, sąd podkreślił, że chybione strzały nie dyskwalifikują zeznań policjanta co do bliskiej odległości, zwłaszcza w dynamicznej, nocnej sytuacji. Niewielkie rozbieżności w zeznaniach świadków uznano za naturalne i nieistotne dla oceny prawnej czynu. Sąd odwoławczy nie dopatrzył się naruszenia zasady obiektywizmu ani błędów w ustaleniach faktycznych dotyczących winy i sprawstwa oskarżonego, wskazując na dwukrotną próbę potrącenia policjanta jako dowód zamiaru. Kara 2 lat pozbawienia wolności została uznana za współmierną, uwzględniając społeczną szkodliwość czynu, bogatą przeszłość kryminalną oskarżonego oraz fakt, że kara orzeczona została w dolnej granicy ustawowego zagrożenia. Sąd utrzymał wyrok w mocy i zasądził od oskarżonego koszty postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaUzasadnienie oceny zeznań funkcjonariuszy policji w sytuacjach dynamicznych, interpretacja art. 391 kpk w kontekście niewielkich rozbieżności w zeznaniach, ocena zamiaru bezpośredniego w kontekście próby potrącenia, zasady wymiaru kary za napaść na funkcjonariusza.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, choć zasady oceny dowodów i interpretacji przepisów są uniwersalne.
Zagadnienia prawne (4)
Czy zeznania funkcjonariusza policji dotyczące bliskiej odległości od pojazdu są wiarygodne, jeśli oddane przez niego strzały były niecelne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, zeznania są wiarygodne. Chybione strzały w dynamicznej, nocnej sytuacji nie dyskwalifikują zeznań co do bliskiej odległości.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ciemność, ruch pojazdu i dynamika interwencji policyjnej utrudniały oddanie celnych strzałów, co nie podważa wiarygodności zeznań świadka co do jego odległości od pojazdu.
Czy niewielkie rozbieżności w zeznaniach świadka złożonych w postępowaniu przygotowawczym i na rozprawie uzasadniają odczytanie protokołów z postępowania przygotowawczego na podstawie art. 391 § 1 kpk?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli rozbieżności są nieznaczne i nie dotyczą istoty sprawy, a jedynie szczegółów.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że rozbieżności dotyczyły jedynie kolejności nieistotnych dla sprawy czynności i były wynikiem naturalnego procesu zapamiętywania, co nie wymagało odczytania protokołów.
Czy kara 2 lat pozbawienia wolności za napaść na funkcjonariusza publicznego jest rażąco niewspółmierna?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara jest współmierna.
Uzasadnienie
Sąd wziął pod uwagę społeczną szkodliwość czynu, dwukrotną próbę potrącenia policjanta, bogatą przeszłość kryminalną oskarżonego oraz fakt, że kara została orzeczona w dolnej granicy ustawowego zagrożenia.
Czy oskarżony działał w zamiarze bezpośrednim potrącenia funkcjonariusza?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak.
Uzasadnienie
Dwukrotne skierowanie pojazdu w kierunku policjanta, który stał przed maską, mimo jego obecności i wezwań, świadczy o zamiarze wyrządzenia krzywdy.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokuratura Rejonowa Toruń-Wschód | organ_państwowy | prokurator |
| S. S. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony/funkcjonariusz policji |
| A. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony/funkcjonariusz policji |
| P. K. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 223 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 224 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 4
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 391 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 2 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 8
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
rozp. MS z 18.06.2014 art. 3 § 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Karnego
rozp. MS z 18.06.2003 art. 1
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wiarygodność zeznań funkcjonariusza policji mimo niecelnych strzałów w dynamicznej sytuacji. • Niewielkie rozbieżności w zeznaniach świadków nie wpływają na ocenę prawną czynu. • Dwukrotna próba potrącenia policjanta świadczy o zamiarze bezpośrednim. • Kara 2 lat pozbawienia wolności jest współmierna do popełnionego czynu i uwzględnia okoliczności obciążające oskarżonego.
Odrzucone argumenty
Błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez przyjęcie zamiaru bezpośredniego o szczególnym zabarwieniu. • Naruszenie art. 7 kpk poprzez bezzasadną ocenę zeznań świadka S. S. i przyjęcie jego bliskiej odległości od pojazdu. • Naruszenie art. 4 kpk i art. 7 kpk poprzez selektywne dowody i brak rozważań co do wszystkich okoliczności (np. brak śladów postrzału). • Naruszenie art. 4 kpk i art. 7 kpk poprzez ocenę zeznań świadka A. G. jako wiarygodnych. • Naruszenie art. 391 § 1 kpk poprzez nieodczytanie protokołów z istotnymi rozbieżnościami. • Rażąco niewspółmierny wymiar kary (2 lata pozbawienia wolności).
Godne uwagi sformułowania
Okoliczność, że wszystkie strzały oddane przez S. S. były chybione, nie powinna doprowadzić do wniosku, iż jego zeznania co do pozostawania w bliskiej odległości 1 m od pojazdu są niewiarygodne. • Niewielka rozbieżność obu relacji wiąże się również z naturalnym procesem zapamiętywania i występowaniem luk w pamięci wraz z upływem czasu, co jednak nie powinno dyskwalifikować zeznań pokrzywdzonego, lecz wręcz potwierdzać ich wiarygodność. • Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną reguły z art. 7 kpk, jeżeli jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy, stanowi wyraz rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego oraz jest zgodne ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego, a nadto zostało wyczerpująco i logicznie uargumentowane w uzasadnieniu wyroku.
Skład orzekający
Andrzej Walenta
przewodniczący
Jarosław Sobierajski
sędzia sprawozdawca
Barbara Plewińska
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie oceny zeznań funkcjonariuszy policji w sytuacjach dynamicznych, interpretacja art. 391 kpk w kontekście niewielkich rozbieżności w zeznaniach, ocena zamiaru bezpośredniego w kontekście próby potrącenia, zasady wymiaru kary za napaść na funkcjonariusza."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, choć zasady oceny dowodów i interpretacji przepisów są uniwersalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy typowego przestępstwa przeciwko funkcjonariuszom publicznym, ale zawiera ciekawe aspekty dotyczące oceny dowodów w dynamicznych sytuacjach i interpretacji przepisów procesowych.
“Czy chybione strzały policjanta podważają jego zeznania? Sąd Okręgowy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.