IX KA 327/22

Sąd Okręgowy rozpatrywał apelację obrońcy oskarżonego M. B. od wyroku Sądu Rejonowego w G. D., który orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat. Obrońca wnosił o zmianę wyroku poprzez skrócenie tego okresu do 1 roku, podnosząc zarzut rażącej niewspółmierności kary. Argumentował, że oskarżony jest rolnikiem, inwalidą II grupy, osobą samotną, która w przeszłości doznała poważnych urazów i poniosła koszty związane z katastrofą budowlaną, co zmusiło go do sprzedaży części ziemi. Podkreślał również trudności w przemieszczaniu się w terenie niezurbanizowanym oraz konieczność opieki nad chorą matką. Sąd Okręgowy nie zgodził się z argumentacją obrońcy. Stwierdził, że trudna sytuacja życiowa oskarżonego, wynikająca częściowo z jego wcześniejszych nieodpowiedzialnych zachowań (skazanie za jazdę w stanie nietrzeźwości), nie uprawnia go do naruszania porządku prawnego. Sąd wskazał, że oskarżony powinien był zaplanować czynności opiekuńcze w sposób niekolidujący z zakazem, a istnieją alternatywne formy przemieszczania się. Podkreślono, że oskarżony dopiero po latach podjął działania zmierzające do odzyskania uprawnień, dotychczas bagatelizując zakazy. Sąd uznał, że orzeczony zakaz był zbliżony do dolnej granicy ustawowego zagrożenia i sytuacja życiowa oskarżonego nie uzasadnia traktowania go w sposób szczególnie łagodny, zwłaszcza w obliczu jego nieodpowiedzialnej postawy i braku refleksji. Sąd utrzymał wyrok Sądu Rejonowego w mocy, uznając apelację za niezasadną. Jednocześnie, na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw. z art. 634 kpk, sąd zwolnił oskarżonego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (1)