IV SA/Wa 2513/18Odmowa zwolnienia kosztów rozgraniczenia niemoże byc niewątpliwa

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę ze skargi D. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza odmawiające zwolnienia skarżącej od ponoszenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego w kwocie 2.500,00 zł. Skarżąca podnosiła, że jej zły stan zdrowia i trudna sytuacja finansowa uniemożliwiają jej uiszczenie tej kwoty. Organy administracji, po analizie sytuacji materialnej skarżącej, uznały, że nie zachodzi "niewątpliwa niemożność" poniesienia kosztów. Wskazano na dochody z gospodarstwa rolnego (zarówno głównego, jak i częściowo należącego do męża), rentę męża i skarżącej, a także posiadane przez nią maszyny rolnicze, pojazdy i dom mieszkalny. Organy zakwestionowały również część wskazanych przez skarżącą wydatków jako incydentalne lub nieudokumentowane, a także koszt prywatnej wizyty lekarskiej. Sąd administracyjny podzielił stanowisko organów, podkreślając, że art. 267 k.p.a. przewiduje zwolnienie od kosztów jako środek uznaniowy, który wymaga wykazania przez stronę niewątpliwej niemożności poniesienia opłat. Sąd stwierdził, że dochód na jedną osobę w gospodarstwie domowym skarżącej (2.367,60 zł miesięcznie) przy wskazanych przez nią wydatkach (1.646,50 zł miesięcznie) nie uzasadnia stwierdzenia braku możliwości zapłaty kwoty 2.500 zł. Sąd zaznaczył, że choć sytuacja finansowa skarżącej nie jest łatwa, nie można mówić o niedostatku uzasadniającym zwolnienie, zwłaszcza że postępowanie rozgraniczeniowe zostało wszczęte również w jej interesie. Sąd odniósł się również do zarzutów skarżącej dotyczących sposobu ustalania dochodu z gospodarstwa rolnego i strat spowodowanych suszą, wskazując, że dochód został ustalony zgodnie z obowiązującymi przepisami, a straty można zgłosić ponownie po ich udokumentowaniu. W konsekwencji, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający