IV SA/Po 755/25

Spółka P. sp. z o.o. z siedzibą w P. zwróciła się do Burmistrza Gminy z wnioskiem o sprostowanie oczywistej omyłki rachunkowej w decyzji z 2018 r. ustalającej warunki zabudowy. Spółka domagała się zmiany parametru minimalnej szerokości frontu działki z "28,0 m" na "22,0 m" dla budynków jednorodzinnych wolnostojących oraz "14,0 m" dla budynków jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej. Organ I instancji odmówił sprostowania, wskazując, że zapis nie był omyłką, lecz figurował w projekcie decyzji i był uzgodniony. Organ II instancji (Samorządowe Kolegium Odwoławcze) utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, stwierdzając, że wnioskowana zmiana nie jest oczywistą omyłką pisarską, a prowadziłaby do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia. Skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając organom naruszenie przepisów postępowania (m.in. art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nienależyte uzasadnienie, art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 113 § 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy postanowienia mimo istnienia przesłanek do sprostowania, art. 77 w zw. z art. 80 k.p.a. przez nierzetelne rozpatrzenie materiału) oraz naruszenie prawa materialnego (art. 61 u.p.z.p.). Sąd uznał skargę za niezasadną. Podkreślił, że instytucja sprostowania (art. 113 § 1 k.p.a.) służy jedynie naprawie błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek, które nie prowadzą do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia. Wnioskowana przez spółkę zmiana parametrów technicznych inwestycji, takich jak szerokość frontu działki, stanowi istotny element decyzji o warunkach zabudowy i jej zmiana w trybie sprostowania byłaby niedopuszczalna, gdyż naruszałaby zasadę trwałości decyzji ostatecznych (art. 16 § 1 k.p.a.). Sąd stwierdził, że organy prawidłowo odmówiły sprostowania, a zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego okazały się nieuzasadnione. Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający