IV P 86/20

Powód D. M. (1) pozwał (...) Spółkę z o.o. w W. o odszkodowanie za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę. W pozwie domagał się uznania wypowiedzenia za bezskuteczne, przywrócenia do pracy lub zasądzenia odszkodowania. Wniósł również o przywrócenie terminu do wniesienia pozwu, powołując się na błędne pouczenie pracodawcy o terminie 21 dni od dnia otrzymania pisma. Pozwana spółka wniosła o oddalenie powództwa, podnosząc zarzut jego wniesienia z naruszeniem 21-dniowego terminu z art. 264 § 2 k.p. Sąd ustalił, że powód był zatrudniony od 2017 r. i w okresie od marca 2020 r. nie wykonywał pracy z powodu leczenia zębów i oczekiwania na wyjazdy. Pracodawca rozwiązał z nim umowę o pracę 15 maja 2020 r. na podstawie art. 52 § 1 k.p. z powodu ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, wskazując na nieusprawiedliwioną absencję i nagłą rezygnację z wyjazdu w delegację. Kluczowe dla rozstrzygnięcia okazało się ustalenie daty doręczenia pisma o rozwiązaniu umowy. Sąd, analizując dowody z dokumentów (w tym potwierdzenia odbioru przesyłek pocztowych) oraz zeznań świadków, ustalił, że powód odebrał pismo o rozwiązaniu umowy o pracę w dniu 18 maja 2020 r. Pozew został złożony 16 czerwca 2020 r., co oznaczało przekroczenie 21-dniowego terminu określonego w art. 264 § 2 k.p. Sąd nie znalazł podstaw do przywrócenia terminu, uznając twierdzenia powoda o późniejszym doręczeniu za gołosłowne i sprzeczne z dokumentami. W związku z tym, że powództwo zostało wniesione po terminie, sąd oddalił je, nie badając merytorycznie przyczyn rozwiązania umowy. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 102 kpc, nie obciążając powoda kosztami z uwagi na szczególnie uzasadniony przypadek, biorąc pod uwagę jego sytuację finansową i subiektywne przekonanie o zasadności roszczeń.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający