IV KK 397/23

Sąd Najwyższy rozpoznał kasacje wniesione przez obrońców skazanego M. P., który został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku za czyny z art. 158 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k., na karę 2 lat i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Okręgowy w Białymstoku utrzymał ten wyrok w mocy, modyfikując jedynie opis jednego z czynów. Obrońcy zarzucili wyrokowi Sądu Okręgowego m.in. rozpoznanie sprawy w jednoosobowym składzie sądu odwoławczego na podstawie przepisów covidowych, co miało stanowić naruszenie prawa do sprawiedliwego procesu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) i być bezwzględną przyczyną odwoławczą (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.). Podnosili również zarzuty rażącego naruszenia przepisów postępowania, mające istotny wpływ na treść orzeczenia, w tym nierozpoznanie zarzutów apelacyjnych dotyczących błędów w ustaleniach faktycznych, braku dokumentacji medycznej, opinii biegłych, a także oddalenie wniosków dowodowych o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu informatyki i badań audiowizualnych oraz opinii biegłych z zakresu medycyny sądowej i kryminalistyki. Sąd Najwyższy uznał kasacje za oczywiście bezzasadne. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego jednoosobowego składu sądu odwoławczego, Sąd Najwyższy powołał się na swoje wcześniejsze orzecznictwo, wskazując, że przepis art. 14fa ustawy covidowej nie modyfikuje istotnie kwestii składu sądu odwoławczego w sprawach karnych, gdyż zasadą było już jednoosobowe orzekanie w instancji odwoławczej. Stwierdził, że argumentacja skarżących nie zawierała racji nakazujących uchylenie wyroku z uwagi na wadliwy skład. Kasację adwokata Ł. T. uznano za niezasadną z powodu jej zdawkowości i braku przedstawienia argumentów przekonujących o rażącym naruszeniu standardu kontroli odwoławczej. Kasację adwokata E. L. uznano za niezasadną, ponieważ sprowadzała się do wyrażenia odmiennego poglądu na przebieg zdarzenia i pomijała precyzyjne wypowiedzi Sądu odwoławczego, który szczegółowo wyjaśnił zasygnalizowane wątpliwości, powołując się na wyjaśnienia skazanego i zeznania świadków. Sąd Najwyższy oddalił kasacje, obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego i zasądził od niego zwrot kosztów zastępstwa procesowego na rzecz oskarżyciela posiłkowego.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający