IV KK 334/25Uchylenie wyroku sądu okręgowego w sprawie karnej

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli nie jest to przedmiot, który ze względu na swoje właściwości (kształt, masę, powierzchnię tnącą) zwyczajowo użyty zagraża bezpośrednim niebezpieczeństwem spowodowania śmierci lub ciężkiego uszkodzenia ciała, a punktem odniesienia są broń palna i nóż. Niebezpieczeństwo wynikające ze sposobu użycia pojazdu, a nie z jego właściwości, nie jest wystarczające do kwalifikacji z art. 223 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zmiana sformułowania "inne niebezpieczne narzędzie" na "inny podobnie niebezpieczny przedmiot" w obecnym kodeksie karnym miała na celu zawężenie kręgu takich przedmiotów. Samochód jako środek transportu nie posiada cech broni palnej ani noża. Jego niebezpieczeństwo wynika ze sposobu użycia, a nie z właściwości przedmiotu. Brak analogicznego zapisu w art. 223 k.k. do art. 280 § 2 k.k. (działanie w inny sposób bezpośrednio zagrażający życiu) świadczy o świadomym zabiegu legislacyjnym. Najeżdżanie samochodem na funkcjonariusza, choć niebezpieczne, nie może być kwalifikowane jako użycie przedmiotu podobnie niebezpiecznego jak broń palna lub nóż.

Odpowiedź sądu

Nie, jeśli poprzestał na lakonicznym stwierdzeniu i nie odniósł się merytorycznie do argumentacji skarżącego, która była zgodna z utrwaloną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Okręgowy naruszył standard kontroli odwoławczej (art. 433 § 2 k.p.k., art. 457 § 3 k.p.k.), ponieważ nie odniósł się w sposób wszechstronny i rzetelny do argumentacji obrońcy dotyczącej błędnej kwalifikacji prawnej czynu z art. 223 § 1 k.k. Sąd Okręgowy nie przedstawił merytorycznych argumentów uzasadniających odrzucenie ugruntowanego stanowiska Sądu Najwyższego w tej kwestii.

Odpowiedź sądu

Nie, zgodnie z art. 108 k.k., w sytuacji popełnienia kolejnego przestępstwa przed upływem terminu wymaganego do zatarcia poprzedniego skazania, dopuszczalne jest tylko jednoczesne zatarcie wszystkich skazań, a termin biegnie od najpóźniej upływającego terminu.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że art. 108 k.k. stanowi barierę dla zatarcia jednostkowego skazania, gdy sprawca popełnia kolejne przestępstwo. Termin zatarcia wszystkich wyroków biegnie wspólnie i kończy się z upływem okresu przewidzianego dla skazania, którego termin zatarcia upływa najpóźniej. W analizowanej sprawie, ze względu na wielokrotne skazania oskarżonego, instytucja zatarcia skazania z 1993 roku nie mogła znaleźć zastosowania.

Odpowiedź sądu

Nie, brak jest podstaw do przyjęcia a priori, że każdy taki sędzia nie spełnia minimalnego standardu bezstronności. Należy wykazać in concreto, że istnieją wątpliwości co do bezstronności danego sędziego, wynikające z konkretnych okoliczności jego powołania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na uchwałę I KZP 2/22, stwierdzając, że nie można a priori zakładać nienależytego obsadzenia sądu. Należy wykazać konkretne wady związane z powołaniem sędziego, które prowadziłyby do wątpliwości co do jego bezstronności. W analizowanej sprawie skarżący nie przedstawił takich okoliczności, pozostając na ogólnych twierdzeniach.