IV Ka 767/25Zmiana wyroku wykroczenie skarbowe przedawnienie

Odpowiedź sądu

Nie, postępowanie restrukturyzacyjne dotyczące spółki nie wyłącza odpowiedzialności oskarżonego jako podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, ani nie zwalnia go z obowiązku terminowego uiszczania podatków.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy wskazał, że postępowanie restrukturyzacyjne dotyczyło spółki, a przypisany czyn dotyczył obowiązków oskarżonego jako podatnika. Samo prowadzenie restrukturyzacji nie uchyla obowiązków podatkowych ani nie daje prawa do dowolnego kształtowania terminów zapłaty. Oskarżony nie wystąpił o żadne ulgi, co wyklucza skuteczne powoływanie się na restrukturyzację jako okoliczność eliminującą umyślność lub uporczywość.

Odpowiedź sądu

Karalność wykroczenia skarbowego ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok (art. 51 § 1 k.k.s.), a jeśli w tym okresie wszczęto postępowanie, to z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu (art. 51 § 2 k.k.s.). Bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się z końcem roku, w którym upłynął termin płatności należności publicznoprawnej (art. 44 § 3 k.k.s.). Wszczęcie postępowania przeciwko sprawcy następuje z chwilą sporządzenia postanowienia o przedstawieniu zarzutów, jego ogłoszenia podejrzanemu i przesłuchania go.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy, analizując przepisy k.k.s. i Ordynacji podatkowej oraz orzecznictwo SN, ustalił, że dla każdej należności podatkowej należy ustalać termin przedawnienia odrębnie. Wszczęcie postępowania przeciwko sprawcy następuje dopiero z chwilą łącznego spełnienia warunków formalnych. W tym przypadku, najwcześniejsze należności podatkowe uległy przedawnieniu przed skutecznym wszczęciem postępowania, podczas gdy należność za 2023 rok nie uległa przedawnieniu.

Odpowiedź sądu

Nie, ocena dowodów przez Sąd Rejonowy była prawidłowa i mieściła się w granicach art. 7 k.p.k.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo oparł ustalenia faktyczne na zgromadzonym materiale dowodowym (dokumentach podatkowych, deklaracjach, ewidencjach), który nie był skutecznie kwestionowany. Sąd wskazał, jakim dowodom dał wiarę i dlaczego, a skarżący nie wykazał, aby sąd pominął istotny dowód lub wyprowadził wnioski sprzeczne z zasadami logiki.

Odpowiedź sądu

Tak, w następstwie zmiany zakresu odpowiedzialności oskarżonego, kara stała się rażąco niewspółmierna.

Uzasadnienie

Pierwotna kara 5000 zł była adekwatna do pierwotnego opisu czynu obejmującego zaległości w kwocie 69 000 zł. Po ograniczeniu odpowiedzialności do kwoty 6605 zł, Sąd Okręgowy uznał, że kara 1000 zł jest współmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości, uwzględniając również wiek oskarżonego, niekaralność i sytuację majątkową.