IV KA 491/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w ramach rozpoznania apelacji obrońcy oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 7 maja 2025 roku (sygn. akt II K 585/25) analizował zarzuty dotyczące obrazy przepisów prawa materialnego (art. 157 § 1 i 2 kk, art. 4 § 1 kk, art. 77 § 2 kw, art. 5 § 1 pkt 8 kpw, art. 46 § 1 kk, art. 53 § 2a kk), obrazy przepisów postępowania (art. 7 kpk, art. 410 kpk), błędnych ustaleń faktycznych oraz rażącej niewspółmierności kary. Sąd odwoławczy uznał te zarzuty za niezasadne. W odniesieniu do zarzutów procesowych, sąd odrzucił próbę dyskredytacji zeznań pokrzywdzonego, wskazując na dokumentację medyczną potwierdzającą obrażenia. Podkreślono, że pokrzywdzony działał instynktownie w sytuacji realnego zagrożenia życia i zdrowia ze strony psa, a jego reakcje obronne nie stanowiły przyczynienia się do powstania obrażeń. Sąd odrzucił również argumentację oskarżonego dotyczącą braku agresji psa, wskazując na fakt pokąsania i powalenia pokrzywdzonego. Stwierdzono, że oskarżony nie dochował należytej staranności przy pieczy nad psem, gdyż mimo ogrodzenia posesji, pies zdołał uciec. Kwalifikacja czynu jako występku z art. 157 § 3 kk w zw. z art. 157 § 1 kk została uznana za prawidłową, odróżniając ją od odpowiedzialności za wykroczenie z art. 77 § 2 kw, które penalizuje jedynie potencjalne niebezpieczeństwo. Sąd uznał, że okoliczności łagodzące nie były wystarczające do warunkowego umorzenia postępowania lub złagodzenia kary, biorąc pod uwagę charakter i rozmiar obrażeń, a także narażenie innych osób, w tym dzieci. Zasądzona kwota zadośćuczynienia została uznana za adekwatną do doznanej krzywdy. W konsekwencji, sąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji i obciążył oskarżonego kosztami postępowania za drugą instancję.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja odpowiedzialności za pogryzienie przez psa, w tym ocena zachowania pokrzywdzonego i środków ostrożności właściciela.
Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi przykład stosowania przepisów k.k. i k.w. w sprawach o pogryzienie przez zwierzę.
Zagadnienia prawne (3)
Czy zachowanie pokrzywdzonego, który próbował odeprzeć atak psa, stanowiło przyczynienie się do powstania obrażeń?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pokrzywdzony działał instynktownie w sytuacji realnego zagrożenia życia i zdrowia, a jego reakcje obronne nie stanowiły przyczynienia się do powstania obrażeń.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że pokrzywdzony znalazł się w sytuacji nagłego, wyjątkowego i niemożliwego do wcześniejszego rozpoznania stanu zaskoczenia i zagrożenia, w związku z którym nie dysponował ani czasem, ani warunkami do wszechstronnego rozważenia położenia i podjęcia idealnej reakcji. Jego reakcje były instynktowne i miały na celu uniknięcie zaciśnięcia szczęk psa na twarzy lub szyi.
Czy niezachowanie środków ostrożności przy trzymaniu psa, które doprowadziło do jego ucieczki i pogryzienia, kwalifikuje się jako występek z art. 157 § 3 kk, czy jako wykroczenie z art. 77 § 2 kw?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Kwalifikacja jako występek z art. 157 § 3 kk w zw. z art. 157 § 1 kk jest prawidłowa, gdyż doszło do spowodowania uszczerbku na zdrowiu, a nie tylko stworzenia potencjalnego niebezpieczeństwa.
Uzasadnienie
Przepis art. 77 § 2 kw penalizuje jedynie przypadki braku zachowania środków ostrożności, które stwarzają potencjalne niebezpieczeństwo. Jeżeli jednak wskutek niezachowania środków ostrożności dojdzie do spowodowania uszczerbku na zdrowiu, w grę wchodzi odpowiedzialność karna na podstawie art. 156 lub 157 kk.
Czy wymierzona kara grzywny i zasądzone zadośćuczynienie są rażąco niewspółmierne do popełnionego czynu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kara i zadośćuczynienie są adekwatne do popełnionego czynu i doznanej krzywdy.
Uzasadnienie
Sąd pierwszej instancji uwzględnił okoliczności łagodzące, ale charakter i rozmiar obrażeń, a także narażenie innych osób, uzasadniały wymierzoną karę. Kwota zadośćuczynienia ma na celu pełną kompensatę krzywd i musi mieć odczuwalną wartość ekonomiczną, a nie symboliczną.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| oskarżony | inne | oskarżony |
| obrońca | inne | obrońca |
| T. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (10)
Główne
k.k. art. 157 § 3
Kodeks karny
Nieumyślne spowodowanie uszczerbku na zdrowiu poprzez niezachowanie środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia.
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
Nieumyślne spowodowanie uszczerbku na zdrowiu.
Pomocnicze
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
Zasada stosowania ustawy względniejszej dla sprawcy w czasie orzekania.
k.w. art. 77 § 2
Kodeks wykroczeń
Brak zachowania zwykłych lub nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia, które stwarza jedynie potencjalne niebezpieczeństwo.
k.w. art. 5 § 1
Kodeks wykroczeń
Określenie przypadków, w których stosuje się przepisy k.k. zamiast k.w.
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
k.k. art. 53 § 2a
Kodeks karny
Okoliczności wpływające na wymiar kary.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uwzględnienia wszystkich okoliczności ujawnionych w postępowaniu.
k.p.k. art. 636 § 1
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie oskarżonego kosztami procesu za II instancję w przypadku nieuwzględnienia apelacji na jego korzyść.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pokrzywdzony działał w obronie własnego życia i zdrowia w sytuacji realnego zagrożenia ze strony psa. • Oskarżony nie dochował należytej staranności przy pieczy nad zwierzęciem, co doprowadziło do jego ucieczki i pogryzienia. • Kwalifikacja czynu jako występku z art. 157 § 3 kk w zw. z art. 157 § 1 kk jest prawidłowa. • Kara grzywny i zadośćuczynienie są adekwatne do popełnionego czynu i doznanej krzywdy.
Odrzucone argumenty
Brak podstaw do uznania za wiarygodne zeznań pokrzywdzonego. • Odmowa przydania waloru wyjaśnieniom oskarżonego oraz zeznań jego żony i córki. • Pokrzywdzony nie doznałby obrażeń o wskazanym opisie, gdyby nie jego błędna interpretacja zachowania psa i nieadekwatny sposób reakcji. • Pokrzywdzony zachował się niewłaściwie, nieumiejętnie odczytując intencje psa i reagując niepotrzebną próbą przytrzymywania psa i wkładania mu dłoni do pyska. • Oskarżony nie naruszył środków ostrożności przy trzymaniu psa. • Rażąca surowość wymierzonej kary oraz środka kompensacyjnego. • Wniosek o uniewinnienie, warunkowe umorzenie postępowania lub złagodzenie kary i zadośćuczynienia.
Godne uwagi sformułowania
pokrzywdzony znalazł się w sytuacji nagłego, wyjątkowego i niemożliwego do wcześniejszego rozpoznania stanu zaskoczenia i zagrożenia • nie sposób pokrzywdzonemu stawiać zarzut, że opisywana przez niego próba oddalenia, jawiącego się jako realne, niebezpieczeństwa zaciśnięcia szczęk psa na jego ciele (...) była zachowaniem nieprzemyślanym, nadmiernym, lekkomyślnym, czy nieostrożnym • pokrzywdzony znajdując się w tak atypowych i nieprzewidzianych warunkach, w obliczu powalenia go przez ogromnych gabarytów psa i bliskości jego szczęk przy swojej twarzy, miał prawo podjąć takie, a nie inne reakcje, skoro w ciągu zaledwie kilku sekund zmuszony był do zachowań w zasadzie li tylko instynktownych • przepis art. 77 § 2 kw penalizuje bowiem tylko przypadki takiego braku zachowania zwykłych lub nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia, które swoim zachowaniem stwarzają jedynie potencjalne niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia człowieka. Jeżeli jednak wskutek niezachowania środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia dojdzie do spowodowania przez niego uszczerbku na zdrowiu człowieka, to w zależności od zaistniałych skutków, w grę wejdzie już odpowiedzialność karna
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja odpowiedzialności za pogryzienie przez psa, w tym ocena zachowania pokrzywdzonego i środków ostrożności właściciela."
Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, ale stanowi przykład stosowania przepisów k.k. i k.w. w sprawach o pogryzienie przez zwierzę.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu odpowiedzialności za pogryzienie przez psa i zawiera szczegółową analizę zachowań zarówno pokrzywdzonego, jak i właściciela zwierzęcia, co może być interesujące dla szerszego grona odbiorców.
“Czy ofiara ataku psa zawsze przyczynia się do własnej krzywdy? Sąd rozstrzyga.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.