IV KA 257/20

Sąd Okręgowy rozpatrywał apelację oskarżonego, który zarzucił naruszenie zasady ne bis in idem, wskazując na wcześniejszy wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 17 lutego 2017 roku (sygn. akt II K 611/16), którym został skazany za przestępstwo skarbowe. Oskarżony twierdził, że obecna sprawa dotyczy tego samego czynu. Sąd Okręgowy uznał ten zarzut za niezasadny. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było zastosowanie art. 8 § 1 Kodeksu karnego skarbowego, który reguluje tzw. idealny zbieg przepisów. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ten sam czyn będący przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem skarbowym wyczerpuje zarazem znamiona przestępstwa lub wykroczenia określonego w przepisach karnych innej ustawy, stosuje się każdy z tych przepisów odrębnie. Sąd odwołał się do uchwały Sądu Najwyższego (I KZP 19/12) oraz postanowienia (II KK 82/19), które potwierdzają, że reguły wyłączania wielości ocen nie mają zastosowania w przypadku idealnego zbiegu czynów zabronionych, a przepis k.k.s. nie może wyprzeć przepisu k.k. ani odwrotnie. W związku z tym, fakt wcześniejszego skazania za przestępstwo skarbowe nie stanowił przeszkody do osądzenia oskarżonego za przestępstwo pomocnictwa do poświadczenia nieprawdy w dokumencie i użycia takiego dokumentu. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego, uznając go za słuszny i zgodny z prawem. Wniosek o wydanie postanowienia w trybie art. 181 § 1 k.k.s. został uznany za niedopuszczalny do rozpoznania przez sąd odwoławczy, z uwagi na właściwość sądu pierwszej instancji.

Zagadnienia prawne (1)