IV KA 134/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy w Poznaniu rozpoznał apelację prokuratora wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego Poznań-Stare Miasto w Poznaniu, który uniewinnił oskarżonego B. D. od zarzutu znęcania psychicznego nad L. D. w okresie od stycznia 2010 r. do czerwca 2013 r. Prokurator zarzucił sądowi I instancji błąd w ustaleniach faktycznych, polegający na błędnej ocenie zeznań pokrzywdzonej i świadków jako częściowo niewiarygodnych, przy jednoczesnym uznaniu wyjaśnień oskarżonego za wiarygodne. Sąd Okręgowy uznał apelację za niezasadną. Podkreślono, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych wymaga wykazania konkretnych uchybień w zasadach logicznego rozumowania, a nie jedynie polemiki z ustaleniami sądu. Sąd Okręgowy stwierdził, że materiał dowodowy był kompletny, a Sąd Rejonowy dokonał wszechstronnej oceny dowodów, zajmując ponad 26 stron uzasadnienia. Sąd Okręgowy odniósł się do opinii biegłego, wskazując na zniekształcenia poznawcze u pokrzywdzonej wynikające z silnych emocji. Podkreślono, że zachowania oskarżonego, choć niewłaściwe, nie nosiły znamion znęcania w rozumieniu art. 207 § 1 k.k., a relacja między stronami nie była typowa dla znęcania, gdyż obie strony zachowywały się nieprawidłowo, ale ekwiwalentnie. Sąd Rejonowy prawidłowo zinterpretował art. 207 § 1 k.k., wskazując na wymóg przewagi sprawcy nad ofiarą, której w tym przypadku brakowało. Sąd Okręgowy utrzymał w mocy wyrok uniewinniający, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania odwoławczego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 207 § 1 k.k. w kontekście wzajemnych zachowań stron i braku przewagi sprawcy. Kryteria oceny zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych w postępowaniu karnym.
Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodów przez sądy niższych instancji.
Zagadnienia prawne (2)
Czy zachowanie oskarżonego nosiło znamiona znęcania psychicznego w rozumieniu art. 207 § 1 k.k.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zachowanie oskarżonego, choć nosiło znamiona "zwykłej złośliwości" i było niewłaściwe, nie osiągnęło stopnia intensywności i dotkliwości wymaganego dla znęcania psychicznego w rozumieniu art. 207 § 1 k.k. Ponadto, relacja między stronami nie była typowa dla znęcania, gdyż obie strony zachowywały się nieprawidłowo, ale ekwiwalentnie, a oskarżony nie wykazywał przewagi nad pokrzywdzoną.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił materiał dowodowy i dokonał właściwej wykładni art. 207 § 1 k.k. Podkreślono, że znęcanie psychiczne wymaga umyślnego zadawania cierpień moralnych w celu udręczenia, poniżenia lub dokuczenia, a także istnienia przewagi sprawcy nad ofiarą. W tej sprawie brak było tych elementów, a zachowania stron były wzajemne i nie nosiły cech znęcania w rozumieniu prawnokarnym.
Czy apelacja prokuratora skutecznie wykazała błąd w ustaleniach faktycznych sądu I instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, apelacja prokuratora okazała się niezasadna, ponieważ ograniczyła się do polemiki z oceną dowodów dokonaną przez sąd I instancji, nie wykazując konkretnych uchybień w zasadach logicznego rozumowania.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy wskazał, że zarzut błędu w ustaleniach faktycznych musi być poparty konkretnymi argumentami dotyczącymi zasad logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, a nie jedynie odmienną oceną materiału dowodowego. Apelacja prokuratora nie spełniła tych wymogów, ograniczając się do przedstawienia alternatywnego przebiegu zdarzeń.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B. D. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| L. D. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Prokurator Rejonowy P. w P. | organ_państwowy | apelujący |
Przepisy (5)
Główne
k.k. art. 207 § § 1
Kodeks karny
Znęcanie się w rozumieniu tego przepisu zakłada istnienie przewagi sprawcy nad ofiarą oraz umyślne zadawanie cierpień moralnych w celu udręczenia, poniżenia lub dokuczenia. Zachowania wzajemne, nawet jeśli nieprawidłowe, nie stanowią znęcania się w rozumieniu prawnokarnym.
Pomocnicze
k.p.k. art. 439
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 440
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy oceny materiału dowodowego.
k.p.k. art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa rozstrzygnięcia o kosztach postępowania odwoławczego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Apelacja prokuratora opiera się na polemice z ustaleniami sądu I instancji, a nie na wykazaniu konkretnych uchybień w zasadach logicznego rozumowania. • Zebrany materiał dowodowy jest kompletny i pozwala na poczynienie kategorycznych ustaleń. • Ocena dowodów dokonana przez Sąd Rejonowy była wszechstronna i prawidłowa. • Zachowanie oskarżonego, choć niewłaściwe, nie nosiło znamion znęcania psychicznego w rozumieniu art. 207 § 1 k.k. • Relacja między stronami nie była typowa dla znęcania, brak było przewagi sprawcy nad ofiarą. • Pokrzywdzona wykazywała zniekształcenia poznawcze i emocjonalne, a jej zeznania były instrumentalnie wykorzystywane w sprawie rozwodowej. • Zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie został skutecznie wykazany.
Odrzucone argumenty
Błąd w ustaleniach faktycznych sądu I instancji polegający na błędnej ocenie zeznań pokrzywdzonej i świadków. • Niewłaściwa ocena materiału dowodowego przez sąd I instancji. • Zachowanie oskarżonego powinno być zakwalifikowane jako znęcanie psychiczne z art. 207 § 1 k.k.
Godne uwagi sformułowania
zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie może ograniczać się wyłącznie do polemiki z ocenami dokonanymi przez sąd I instancji, bez wskazania, jakich konkretnie uchybień w zakresie zasad logicznego rozumowania dopuścił się sąd w ocenie zebranego materiału dowodowego • nie ma znęcania się w rozumieniu prawnokarnym, gdy obydwie strony zachowują się wobec siebie nieprawidłowo, ale zarazem ekwiwalentnie (nie ma bowiem czegoś takiego, jak „wzajemne znęcanie się” w rozumieniu art. 207§1 k.k.) • zachowanie oskarżonego nie stanowiło groźby bezprawnej ani karalnej lub chęci złośliwego dokuczenia
Skład orzekający
Piotr Gerke
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 207 § 1 k.k. w kontekście wzajemnych zachowań stron i braku przewagi sprawcy. Kryteria oceny zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych w postępowaniu karnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego i oceny dowodów przez sądy niższych instancji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii interpretacji przepisów o znęcaniu, ale jej rozstrzygnięcie opiera się na szczegółowej analizie dowodów i ocenie wzajemnych relacji stron, co czyni ją interesującą głównie dla prawników procesowych.
“Czy niewłaściwe zachowania małżonków to zawsze znęcanie? Sąd Okręgowy wyjaśnia granice art. 207 k.k.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.