III SA/Wr 11/22Uchylenie decyzji zajęcie pasa drogowego opłaty 3
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuPrzedmiotem skargi T. Sp. z o.o. była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu, która uchyliła decyzję Zarządu Powiatu Wrocławskiego i zezwoliła spółce na zajęcie pasa drogowego pod linię światłowodową w latach 2011-2020, ustalając jednocześnie opłatę w wysokości 87.479,55 zł. Spółka kwestionowała decyzję w zakresie opłat za lata 2011-2015, zarzucając naruszenie art. 40d ust. 3 ustawy o drogach publicznych oraz Konstytucji RP. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną, uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Głównym powodem uchylenia było naruszenie przez organ odwoławczy zakazu reformationis in peius (zakazu pogarszania sytuacji strony w postępowaniu odwoławczym), wynikającego z art. 139 k.p.a. Sąd wskazał, że spółka uiściła już opłaty za lata 2011-2015 na podstawie pierwotnej decyzji z 2011 r., której nieważność stwierdzono później. Organ odwoławczy, uchylając decyzję organu pierwszej instancji, nie mógł doprowadzić do sytuacji, w której spółka musiałaby ponownie płacić za ten sam okres lub nie otrzymałaby zwrotu nienależnie pobranych opłat. Ponadto, sąd zwrócił uwagę na błędy proceduralne, takie jak skierowanie decyzji do nieaktualnego podmiotu po zmianie nazwy firmy, oraz na konieczność ponownego rozważenia kwestii zezwolenia na okres wsteczny i pierwotnego zezwolenia z 2011 r.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja zakazu reformationis in peius w postępowaniu administracyjnym, zasady ustalania opłat za zajęcie pasa drogowego, kwestia przedawnienia tych opłat oraz dopuszczalność zezwoleń wstecznych.
Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z zajęciem pasa drogowego pod infrastrukturę telekomunikacyjną i może wymagać uwzględnienia szczegółów dotyczących konkretnych przepisów o drogach publicznych.
Zagadnienia prawne (3)
Czy organ odwoławczy może wydać decyzję pogarszającą sytuację strony odwołującej się (naruszenie zakazu reformationis in peius)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że decyzja organu pierwszej instancji rażąco narusza prawo lub interes społeczny.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że SKO naruszyło zakaz reformationis in peius, uchylając decyzję organu pierwszej instancji i tym samym pogarszając sytuację prawną skarżącej, która już uiściła opłaty za sporny okres.
Czy opłata za zajęcie pasa drogowego może być naliczana za okres, za który już została uiszczona, lub czy może ulec przedawnieniu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Opłata za zajęcie pasa drogowego nie może być naliczana dwukrotnie za ten sam okres. Obowiązek uiszczenia opłaty powstaje z chwilą konkretyzacji jej wysokości w decyzji zezwalającej, a nie przed jej wydaniem, co może wpływać na kwestię przedawnienia.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że spółka uiściła opłaty za lata 2011-2015 na podstawie pierwotnej decyzji, a organ odwoławczy nie mógł doprowadzić do sytuacji ponownego naliczenia tych opłat lub odmowy zwrotu nienależnie pobranych.
Czy zezwolenie na zajęcie pasa drogowego może być wydane z mocą wsteczną?
Odpowiedź sądu
Zezwolenie na zajęcie pasa drogowego ma charakter konstytutywny i kreuje sytuację prawną na przyszłość (ex nunc). Co do zasady, niedopuszczalne jest zezwolenie z mocą wsteczną, jednak może ono obejmować okres najwcześniej od wpływu wniosku.
Uzasadnienie
Sąd zwrócił uwagę, że organy powinny rozważyć, czy możliwe było wydanie zezwolenia na okres wsteczny, poprzedzający dzień złożenia wniosku.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (13)
Główne
u.d.p. art. 40
Ustawa o drogach publicznych
u.d.p. art. 40d § ust. 3
Ustawa o drogach publicznych
Dotyczy przedawnienia opłat za zajęcie pasa drogowego. Sąd uznał, że organ błędnie zastosował ten przepis, twierdząc, że opłaty za lata 2011-2015 uległy przedawnieniu, podczas gdy obowiązek nie był skonkretyzowany.
k.p.a. art. 139
Kodeks postępowania administracyjnego
Zakaz reformationis in peius. Sąd uznał, że organ odwoławczy naruszył ten zakaz, wydając decyzję pogarszającą sytuację strony.
Prawo o ustroju sądów administracyjnych art. 1 § § 2
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 2004 r. w sprawie określenia warunków udzielenia zezwoleń na zajęcie pasa drogowego art. 1 § § 1 ust. 1
Pomocnicze
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada prawdy obiektywnej. Sąd wskazał, że organy nie zrealizowały jej w pełni.
k.p.a. art. 77 § ust. 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.
Konst. RP art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Konst. RP art. 7
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie zakazu reformationis in peius przez organ odwoławczy. • Dwukrotne naliczanie opłat za ten sam okres (lata 2011-2015). • Błędne zastosowanie przepisu o przedawnieniu opłat. • Niewłaściwe ustalenie strony postępowania w decyzji organu pierwszej instancji.
Godne uwagi sformułowania
rozstrzygnięcie w przedmiocie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego i w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty z tego tytułu są nierozłączne • zezwole nie to kreuje zatem uprawnienie do zajęcia pasa drogowego na przyszłość. Stąd, co do zasady, niedopuszczalnym jest zezwolenie na zajęcie pasa drogowego z mocą wsteczną • organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny • obowiązek uiszczenia opłaty za zajęcie pasa drogowego nie mógł ulec przedawnieniu, albowiem powinność ta nie została jeszcze skonkretyzowana.
Skład orzekający
Anetta Chołuj
przewodniczący-sprawozdawca
Magdalena Jankowska-Szostak
członek
Kamila Paszowska-Wojnar
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zakazu reformationis in peius w postępowaniu administracyjnym, zasady ustalania opłat za zajęcie pasa drogowego, kwestia przedawnienia tych opłat oraz dopuszczalność zezwoleń wstecznych."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego związanego z zajęciem pasa drogowego pod infrastrukturę telekomunikacyjną i może wymagać uwzględnienia szczegółów dotyczących konkretnych przepisów o drogach publicznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu opłat za zajęcie pasa drogowego i zawiera istotne dla praktyków interpretacje przepisów proceduralnych, w tym kluczowego zakazu reformationis in peius.
“Czy można płacić dwa razy za to samo? Sąd administracyjny wyjaśnia zasady pobierania opłat za zajęcie pasa drogowego.”
Dane finansowe
WPS: 87 479,55 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.