III SA/Lu 453/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał skargę J. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie, która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego nakładającą na spółkę karę pieniężną w wysokości 1000 zł. Kara została nałożona za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, polegające na dopuszczeniu do wykonywania przewozu drogowego pojazdem o dopuszczalnej masie całkowitej przekroczonej o 380 kg (0,95%). Skarżąca podnosiła szereg zarzutów, w tym naruszenie przepisów KPA dotyczących postępowania dowodowego i uzasadnienia decyzji, a także zarzut zastosowania art. 92a u.t.d. i niezastosowania art. 92c u.t.d. oraz art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a. (podwójne karanie). Kluczowym elementem sporu była ocena prawidłowości pomiaru masy całkowitej pojazdu, przeprowadzonego na wadze nieautomatycznej. Spółka kwestionowała wynik ważenia, wskazując na możliwość wpływu niestabilności ładunku (olej napędowy) oraz nieuwzględnienie dopuszczalnych błędów pomiaru wagi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę. Sąd uznał, że ważenie zostało przeprowadzone prawidłowo, na wadze z ważną legalizacją, zgodnie z instrukcją obsługi. Podkreślono, że przepisy prawa nie nakładają obowiązku korygowania wyników ważenia o dopuszczalny błąd pomiaru, a sama legalizacja wagi potwierdza jej zgodność z normami. Sąd odwołał się do utrwalonego orzecznictwa, zgodnie z którym wyniki ważenia na legalizowanej wadze są miarodajne. Sąd odrzucił również zarzut podwójnego karania, wskazując, że kary nałożono na podstawie różnych ustaw (o transporcie drogowym i Prawo o ruchu drogowym) za odrębne delikty administracyjne, realizujące różne cele ochronne. Sąd stwierdził również, że skarżąca nie wykazała, aby dołożyła należytej staranności i nie miała wpływu na powstanie naruszenia, co wyklucza zastosowanie art. 92c u.t.d. Sąd uznał, że przepisy ustawy o transporcie drogowym mają pierwszeństwo przed przepisami działu IVa KPA, co czyni bezzasadnym zarzut niezastosowania art. 189f k.p.a.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących ważenia pojazdów, dopuszczalnej masy całkowitej, odpowiedzialności przewoźnika oraz stosowania przepisów KPA w kontekście kar pieniężnych z ustawy o transporcie drogowym.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji przekroczenia masy o mniej niż 5% i interpretacji przepisów dotyczących legalizacji wag. Może być mniej relewantne w przypadkach znaczących przekroczeń lub innych rodzajów naruszeń.
Zagadnienia prawne (4)
Czy wynik ważenia pojazdu na wadze z ważną legalizacją, dokonany zgodnie z instrukcją obsługi, jest miarodajny dla stwierdzenia przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej, nawet jeśli istnieją niewielkie różnice między kolejnymi pomiarami lub potencjalne błędy pomiaru?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, wynik ważenia na wadze z ważną legalizacją, przeprowadzonego zgodnie z instrukcją obsługi, jest miarodajny dla stwierdzenia przekroczenia dopuszczalnej masy całkowitej. Przepisy prawa nie nakładają obowiązku korygowania wyników ważenia o dopuszczalny błąd pomiaru.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ważenie zostało przeprowadzone prawidłowo na legalizowanej wadze, zgodnie z instrukcją. Różnice między pomiarami i kwestia błędów pomiaru nie podważają prawidłowości procedury ani wyniku, gdyż przepisy nie wymagają korekty wyników.
Czy nałożenie kary pieniężnej na podstawie ustawy o transporcie drogowym za przekroczenie dopuszczalnej masy całkowitej oraz kary na podstawie Prawa o ruchu drogowym za przejazd pojazdem nienormatywnym stanowi naruszenie zakazu podwójnego karania?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nałożenie kar na podstawie różnych ustaw za odrębne delikty administracyjne, realizujące różne cele ochronne, nie narusza zakazu podwójnego karania.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że kary nałożono za różne naruszenia (obowiązki przewozowe vs. warunki ruchu drogowego), które podlegają różnym reżimom prawnym i służą innym celom (prawidłowość działalności gospodarczej vs. ochrona dróg i bezpieczeństwa ruchu).
Czy przedsiębiorca może zostać zwolniony z odpowiedzialności za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, jeśli nie miał wpływu na powstanie naruszenia i nie mógł go przewidzieć?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przedsiębiorca nie został zwolniony z odpowiedzialności, ponieważ nie wykazał, że dołożył należytej staranności i nie miał wpływu na powstanie naruszenia, w szczególności nie udokumentował sprawdzenia masy pojazdu po załadunku.
Uzasadnienie
Ciężar dowodu spoczywa na przedsiębiorcy, który musi wykazać brak wpływu na naruszenie i dołożenie należytej staranności. W tej sprawie spółka nie przedstawiła dowodów na takie okoliczności.
Czy przepisy działu IVa Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczące kar pieniężnych mają zastosowanie do kar nakładanych na podstawie ustawy o transporcie drogowym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, przepisy działu IVa KPA nie mają zastosowania, ponieważ ustawa o transporcie drogowym stanowi lex specialis i kompleksowo reguluje kwestie wymiaru kar pieniężnych oraz odstąpienia od ich nałożenia.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 189a § 2 KPA, w przypadku uregulowania określonych kwestii w przepisach odrębnych, przepisy działu IVa KPA nie mają zastosowania. Ustawa o transporcie drogowym zawiera własne regulacje w tym zakresie.
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.t.d. art. 92a
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Pomocnicze
k.p.a. art. 189f
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 189a § § 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych pojazdów oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia art. § 3 § ust. 1 pkt 2
u.t.d. art. 92c
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
p.r.d. art. 2 § pkt 54
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
p.r.d. art. 2 § pkt 55
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym
Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 31 stycznia 2008 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać wagi nieautomatyczne, oraz szczegółowego zakresu sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowość przeprowadzenia ważenia pojazdu na wadze z ważną legalizacją. • Brak obowiązku korygowania wyników ważenia o dopuszczalny błąd pomiaru. • Niezależność kar nałożonych na podstawie różnych ustaw za odrębne naruszenia. • Brak wykazania przez skarżącą należytej staranności i wpływu na powstanie naruszenia. • Pierwszeństwo przepisów ustawy o transporcie drogowym nad przepisami działu IVa KPA.
Odrzucone argumenty
Niewyjaśnienie istoty sprawy i wadliwa analiza dowodów przez organy. • Lakoniczne i ogólne uzasadnienie decyzji organu odwoławczego. • Naruszenie art. 92a u.t.d. poprzez zastosowanie i nałożenie kary. • Naruszenie art. 92c u.t.d. poprzez niezastosowanie i nieodstąpienie od nałożenia kary. • Naruszenie art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez nałożenie podwójnej kary za jedno naruszenie. • Naruszenie przepisów procesowych (art. 7, 8, 77, 80, 107 § 3 k.p.a.). • Możliwość zastosowania art. 189f k.p.a. do kar pieniężnych z ustawy o transporcie drogowym.
Godne uwagi sformułowania
wynik ważenia należy zatem uznać za miarodajny • odpowiedzialność podmiotu wykonującego transport drogowy ma charakter obiektywny, niezależny od winy i nie podlega stopniowaniu • kara jest wymierzana co do zasady profesjonalnemu podmiotowi gospodarczemu – przewoźnikowi drogowemu • nie zachodzi więc tożsamość chronionego interesu prawnego • ciężar dowodu, że w sprawie wystąpiły przewidziane w przepisach prawa przesłanki zwolnienia z odpowiedzialności za stwierdzone naruszenie spoczywa na przedsiębiorcy
Skład orzekający
Jerzy Drwal
przewodniczący
Anna Strzelec
sędzia
Iwona Tchórzewska
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ważenia pojazdów, dopuszczalnej masy całkowitej, odpowiedzialności przewoźnika oraz stosowania przepisów KPA w kontekście kar pieniężnych z ustawy o transporcie drogowym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji przekroczenia masy o mniej niż 5% i interpretacji przepisów dotyczących legalizacji wag. Może być mniej relewantne w przypadkach znaczących przekroczeń lub innych rodzajów naruszeń.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy codziennych problemów przewoźników drogowych związanych z kontrolami i karami, a także technicznych aspektów ważenia pojazdów. Wyjaśnia ważne kwestie prawne dotyczące odpowiedzialności i interpretacji przepisów.
“Przekroczyłeś masę o 0,95%? Zapłacisz 1000 zł kary! Sąd wyjaśnia, dlaczego ważenie jest kluczowe.”
Dane finansowe
WPS: 1000 PLN
Sektor
transportowe
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.