III RN 101/02

Sprawa wywodzi się z decyzji organów nadzoru budowlanego dotyczącej garażu wybudowanego przez Zdzisława S. przy granicy działki Tamary S. Garaż, zbudowany na podstawie pozwolenia z 1981 r., miał otwory wentylacyjne w tylnej ścianie, które inwestor przekształcił w okna, mimo że ściana ta znajdowała się zaledwie 65 cm od granicy działki sąsiedniej. Początkowe postępowania administracyjne dotyczące legalności budowy i jej zgodności z przepisami były skomplikowane, z uchyleniami decyzji i umorzeniami. Ostatecznie, po decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 2000 r. umarzającej postępowanie i stwierdzającej, że sprawa nie może być prowadzona w trybie samowoli budowlanej, Naczelny Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę Tamary S. NSA uznał, że skoro zgłoszenie o zakończeniu budowy zostało przyjęte, postępowanie nie może toczyć się w trybie art. 51 Prawa budowlanego, a ewentualne spory dotyczące niedogodności powinny być rozstrzygane przez sąd powszechny na podstawie art. 140 Kodeksu cywilnego. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł rewizję nadzwyczajną, zarzucając NSA rażące naruszenie art. 66 Prawa budowlanego poprzez zaniechanie jego zastosowania, a także naruszenie przepisów dotyczących warunków technicznych budynków i zasad umarzania postępowań administracyjnych. Sąd Najwyższy, analizując przepisy obowiązujące w czasie budowy (§ 158 rozporządzenia z 1980 r.) oraz aktualne (§ 12 rozporządzenia z 1994 r.), uznał, że umieszczenie okien w ścianie garażu bezpośrednio przy granicy działki sąsiedniej stanowi naruszenie przepisów techniczno-budowlanych. Sąd podkreślił, że art. 66 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego pozwala organowi nakazać usunięcie nieprawidłowości w stanie technicznym obiektu, jeśli narusza on obowiązujące przepisy. W związku z tym, Sąd Najwyższy uchylił wyrok NSA, uznając za nietrafny pogląd, że sąsiad może dochodzić swoich praw jedynie przed sądem cywilnym, i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania NSA.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający