III KO 47/21

Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek skazanego J. O. o wznowienie postępowania karnego, które zakończyło się prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w T. i Sądu Apelacyjnego w (…). Wnioskodawca podnosił, że cierpi na upośledzenie umysłowe umiarkowanego stopnia, co miało wpłynąć na jego niezdolność do skutecznej obrony w procesie. Twierdził również, że powinien był zostać poddany obserwacji psychiatrycznej, a nie tylko jednorazowemu badaniu. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 545§3 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku z powodu jego oczywistej bezzasadności. Uzasadnienie wskazuje, że podstawą do wznowienia postępowania są jedynie ściśle określone przypadki wymienione w art. 540 k.p.k. lub sytuacje brane pod uwagę z urzędu na podstawie art. 542§3 k.p.k. W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy stwierdził brak podstaw do wznowienia, w szczególności nie zaistniała bezwzględna przesłanka odwoławcza z art. 439§1 pkt 9 k.p.k. (niepoczytalność sprawcy). Opinie biegłych psychiatrów z procesu wskazywały na upośledzenie umysłowe stopnia lekkiego i zaburzenia osobowości, jednakże w czasie popełniania czynów skazany był poczytalny. Sąd uznał, że nie było podstaw do przeprowadzenia obserwacji psychiatrycznej, a stan psychiczny skazanego był znany sądom obu instancji, co potwierdzały zarówno opinie biegłych, jak i dokumentacja szkolna. Ponadto, skazany aktywnie uczestniczył w postępowaniu, korzystając z pomocy obrońcy. Wobec braku nowych dowodów lub istotnych uchybień procesowych, wniosek został oddalony jako oczywiście bezzasadny, a koszty postępowania wznowieniowego obciążono Skarb Państwa.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający