III FZ 237/25

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie K. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, które oddaliło wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku od spadków i darowizn. WSA uzasadnił swoją decyzję brakiem wystarczającego uzasadnienia wniosku przez skarżącą oraz brakiem przedstawienia dokumentacji na jego poparcie. W zażaleniu skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 p.p.s.a. i art. 166 p.p.s.a., twierdząc, że sąd pierwszej instancji nieprawidłowo ocenił jej argumenty dotyczące złego stanu zdrowia, zawieszenia działalności gospodarczej i toczącego się postępowania o zachowek jako niewystarczająco skonkretyzowane. Zarzuciła również naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 164 p.p.s.a. poprzez brak oceny kopii pozwu w sprawie o zachowek. Wniosła o przeprowadzenie dowodów uzupełniających. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zażalenie za bezzasadne. Podkreślił, że zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. ciężar wykazania przesłanek wstrzymania wykonania spoczywa na skarżącym. Wniosek musi zawierać spójną argumentację popartą faktami i dowodami. NSA stwierdził, że skarżąca nie sprecyzowała rozmiaru szkody, a jej twierdzenia nie zostały poparte stosownymi dokumentami, w tym dotyczącymi sytuacji finansowej. Brak takich informacji uniemożliwił sądowi ocenę, czy wykonanie decyzji wiąże się ze znaczną szkodą majątkową. Sąd podkreślił, że zwykłe koszty wykonania decyzji nie są podstawą do jej wstrzymania; należy wykazać, że wykonanie znacząco wpłynie na sytuację majątkową. NSA nie dostrzegł również nieprawidłowości w działaniach WSA w zakresie analizy pozwu o zachowek, wskazując, że sąd nie jest zobowiązany do poszukiwania dodatkowych dowodów, gdy strona sama ich nie przedstawia. W konsekwencji, NSA orzekł o oddaleniu zażalenia.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający