III CZP 69/20

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozstrzygnął zagadnienie prawne przedstawione przez Sąd Okręgowy w W. dotyczące właściwości sądu do rozpoznania zażalenia na zarządzenie przewodniczącego o zwrocie wniosku o udzielenie zabezpieczenia, wniesionego po 7 listopada 2019 r. Sąd Okręgowy powziął wątpliwość w związku ze zmianami wprowadzonymi ustawą nowelizacyjną z dnia 4 lipca 2019 r., które wprowadziły instytucję tzw. zażaleń poziomych. Przed zmianą zażalenie takie rozpoznawał sąd drugiej instancji. Sąd Najwyższy, analizując znowelizowane przepisy, w szczególności art. 741 k.p.c., który stanowi, że zażalenie na postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia rozpoznaje sąd, który wydał zaskarżone postanowienie, uznał ten przepis za normę szczególną wobec ogólnych przepisów o postępowaniu zażaleniowym. Podkreślono, że art. 741 k.p.c. ma charakter generalny i wyłącza stosowanie art. 394 § 1 pkt 2 i art. 394[1a] k.p.c. Sąd Najwyższy stwierdził, że zarządzenie o zwrocie wniosku o udzielenie zabezpieczenia jest rozstrzygnięciem w przedmiocie zabezpieczenia w rozumieniu art. 741 k.p.c., a do zarządzeń przewodniczącego stosuje się odpowiednio przepisy o postanowieniach (art. 362 k.p.c.). W związku z tym, zażalenie na takie zarządzenie, wniesione po 7 listopada 2019 r., podlega rozpoznaniu przez sąd pierwszej instancji, który wydał zaskarżone zarządzenie, co stanowi tzw. zażalenie poziome.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający