III CZP 110/13

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 26 lutego 2014 r. (sygn. akt III CZP 110/13) rozstrzygnął zagadnienie prawne dotyczące sytuacji dłużnika, który przekazał organowi egzekucyjnemu zajętą wierzytelność, wiedząc o tym, że wierzyciel przeniósł ją wcześniej na osobę trzecią (cesjonariusza), ale dowiedział się o tym dopiero po zajęciu. Sprawa wywodziła się z powództwa J. P. o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego, częściowo uwzględnionego przez sąd pierwszej instancji. Kluczowe było ustalenie, kiedy powódka dowiedziała się o umowie cesji wierzytelności zawartej między K. C. a T. C. Sąd Najwyższy wyjaśnił, że zgodnie z art. 509 i 510 k.c. przelew wierzytelności następuje z chwilą zawarcia umowy między cedentem a cesjonariuszem. Ochrona dłużnika wynikająca z art. 512 k.c. (ochrona dłużnika działającego w dobrej wierze, który nie został zawiadomiony o przelewie) jest uzależniona od jego wiedzy o cesji w momencie spełniania świadczenia. Sąd podkreślił, że jeśli dłużnik wiedział o cesji przed przekazaniem środków organowi egzekucyjnemu, nie może powoływać się na ochronę z art. 512 k.c. i tym samym nie jest zwolniony z długu wobec cesjonariusza. W sytuacji, gdy zajęcie wierzytelności przez organ egzekucyjny nastąpiło po jej przelaniu, a dłużnik wiedział o cesji, takie zajęcie jest bezskuteczne wobec wierzyciela egzekwującego, a wpłaty dokonane po uzyskaniu wiedzy o cesji nie zwalniają dłużnika z zobowiązania wobec nabywcy wierzytelności. Sąd wskazał, że dłużnik, który dowiedział się o cesji przed zajęciem, powinien podjąć działania w celu zaprzestania dalszych wpłat, a ewentualne błędy organu egzekucyjnego mogą być przedmiotem skargi na czynność komornika.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający