III Ca 1910/25Oddalenie apelacji funduszu inwestycyjnego brak wykazania roszczenia

Sprawa dotyczyła powództwa (...) 1 Niestandaryzowanego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Wierzytelności z siedzibą w V. przeciwko U. Ł. o zapłatę kwoty 27 822,33 zł wraz z odsetkami. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi oddalił powództwo w całości, uznając, że powód nie wykazał wysokości dochodzonego roszczenia. Powód wniósł apelację, zarzucając sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 231 k.p.c. i art. 233 § 1 k.p.c. poprzez dowolną ocenę materiału dowodowego i błędne ustalenie, że nie wykazano wysokości roszczenia. Sąd Okręgowy w Łodzi oddalił apelację jako bezzasadną. Sąd odwoławczy uznał ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji za prawidłowe i podzielił ich ocenę prawną. Wnioski dowodowe zgłoszone przez powoda w apelacji na podstawie art. 381 k.p.c. zostały pominięte jako spóźnione, ponieważ powód nie wykazał, że potrzeba ich powołania wynikła dopiero po zakończeniu postępowania przed sądem pierwszej instancji. Sąd Okręgowy podkreślił, że powód, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, nie udowodnił wysokości dochodzonego roszczenia, mimo że wykazał fakt zawarcia umowy, jej wymagalność i nabycie wierzytelności. Analiza przedłożonych dokumentów i rozliczeń wykazała niejasności i rozbieżności w ustaleniu wysokości zadłużenia, w szczególności w zakresie kapitału i odsetek. Sąd odwoławczy przypomniał, że ciężar udowodnienia faktów spoczywa na stronie, która z nich wywodzi skutki prawne (art. 6 k.c.), a powód nie podołał temu obowiązkowi. Sąd odrzucił również zarzuty dotyczące naruszenia art. 230 k.p.c., wskazując, że milczenie strony pozwanej nie prowadzi do automatycznego uznania faktów za przyznane, a sąd musi dokonać własnej oceny materiału dowodowego.

Zagadnienia prawne (3)