II SA/Sz 776/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSpółka złożyła skargę na decyzję Prezydenta Miasta, który nałożył na nią opłatę za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej na skutek zagospodarowania nieruchomości o powierzchni ponad 3500 m2, wyłączając ponad 70% powierzchni z biologicznie czynnej. Spółka podnosiła, że posiada wewnętrzny system odprowadzania wód opadowych (wyloty kanalizacji deszczowej, skrzynki retencyjno-rozsączające), co powinno wykluczać nałożenie opłaty. Prezydent Miasta argumentował, że kluczowe jest podłączenie nieruchomości do zewnętrznego systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej funkcjonującego na danym obszarze, a nie tylko posiadanie wewnętrznych urządzeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę, podzielając stanowisko organu. Sąd wyjaśnił, że przepis art. 269 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego odnosi się do obszarów nieujętych w systemy kanalizacji, rozumianych szerzej niż sama nieruchomość. Posiadanie wewnętrznego systemu odprowadzania wód nie jest wystarczające, jeśli nieruchomość nie jest podłączona do zewnętrznej kanalizacji. Sąd uznał również, że drogi i place na nieruchomości stanowią obiekty budowlane trwale związane z gruntem, zmniejszające retencję. W konsekwencji, sąd uznał opłatę za zasadnie naliczoną.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów Prawa wodnego dotyczących opłat za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej, w szczególności rozróżnienie między wewnętrznym systemem odprowadzania wód a zewnętrznym systemem kanalizacji oraz kwalifikacja dróg i placów jako obiektów budowlanych.
Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów Prawa wodnego i Prawa budowlanego, a jego zastosowanie może zależeć od konkretnych okoliczności faktycznych.
Zagadnienia prawne (2)
Czy posiadanie wewnętrznego systemu odprowadzania wód opadowych na nieruchomości wyłącza obowiązek uiszczenia opłaty za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej, jeśli nieruchomość nie jest podłączona do zewnętrznego systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, posiadanie wewnętrznego systemu odprowadzania wód opadowych nie wyłącza obowiązku uiszczenia opłaty, jeśli nieruchomość nie jest podłączona do zewnętrznego systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej funkcjonującego na danym obszarze.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepis art. 269 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego odnosi się do obszarów nieujętych w systemy kanalizacji, rozumianych szerzej niż sama nieruchomość. Kluczowe jest podłączenie do zewnętrznego systemu, a nie tylko istnienie wewnętrznych urządzeń.
Czy drogi i place na nieruchomości mogą być zakwalifikowane jako obiekty budowlane trwale związane z gruntem, mające wpływ na zmniejszenie naturalnej retencji terenowej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, drogi wewnętrzne i place postojowe stanowią obiekty budowlane lub urządzenia budowlane trwale związane z gruntem, które wyłączają powierzchnię nieruchomości z powierzchni biologicznie czynnej i zmniejszają retencję.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na definicje z Prawa budowlanego, wskazując, że drogi są obiektami liniowymi (które są obiektami budowlanymi), a place urządzeniami budowlanymi, które są trwale związane z gruntem i zmniejszają retencję.
Przepisy (20)
Główne
u.p.w. art. 269 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.w. art. 3 § pkt 1, 3a i 9
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne
u.p.w. art. 34 § pkt 4
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne
u.p.w. art. 35 § ust. 3 pkt 7
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne
u.p.w. art. 270 § ust. 7
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne
u.p.w. art. 272 § ust. 8, 10, 22 i 23
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne
u.p.w. art. 273 § ust. 6
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r Prawo wodne
u.p.b. art. 3 § pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
u.p.b. art. 3 § pkt 3a
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
u.p.b. art. 3 § pkt 9
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 7a
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 11 § w zw. z art. 107 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 104
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie art. 3 § pkt 22
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r., w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne art. 9 § pkt 1
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieruchomość nie jest podłączona do zewnętrznego systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej funkcjonującego na danym obszarze. • Drogi i place na nieruchomości stanowią obiekty budowlane trwale związane z gruntem, zmniejszające retencję.
Odrzucone argumenty
Posiadanie wewnętrznego systemu odprowadzania wód opadowych (wyloty kanalizacji, skrzynki rozsączające) wyłącza obowiązek opłaty. • Drogi na nieruchomości nie są obiektami budowlanymi, a jedynie obiektami liniowymi. • Organ błędnie zakwalifikował plac jako obiekt budowlany. • Naruszenie przepisów KPA dotyczących ustalenia stanu faktycznego i wykładni prawa (art. 7, 77, 80, 7a, 11 KPA). • Zastosowanie przepisu § 9 rozporządzenia o stawkach opłat jest niezasadne.
Godne uwagi sformułowania
Pojęcie 'obszar' należy rozumieć jako pojęcie szersze od samej nieruchomości. • Nie jest wystarczające istnienie na danej nieruchomości systemu kanalizacji otwartej lub zamkniętej, jeżeli system ten nie współfunkcjonuje z istniejącym na danym obszarze systemem kanalizacji. • Urządzenia wodne na określonej nieruchomości, służące zbieraniu i odprowadzaniu wód opadowych z terenu zabudowanego do wewnętrznego systemu kanalizacji, nie stanowią systemu kanalizacji, o którym mowa w ww. przepisie. • Skoro w samej definicji obiektu liniowego prawodawca jego charakterystykę rozpoczął od wskazania, że jest to obiekt budowlany, kwestionowanie przez stronę skarżącą uznania drogi za obiekt budowlany jest niezrozumiałe.
Skład orzekający
Katarzyna Sokołowska
przewodniczący
Patrycja Joanna Suwaj
sprawozdawca
Arkadiusz Windak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa wodnego dotyczących opłat za zmniejszenie naturalnej retencji terenowej, w szczególności rozróżnienie między wewnętrznym systemem odprowadzania wód a zewnętrznym systemem kanalizacji oraz kwalifikacja dróg i placów jako obiektów budowlanych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych przepisów Prawa wodnego i Prawa budowlanego, a jego zastosowanie może zależeć od konkretnych okoliczności faktycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu zagospodarowania terenów i związanych z tym opłat. Wyjaśnia kluczowe rozróżnienie między wewnętrznymi systemami odprowadzania wody a zewnętrzną kanalizacją, co ma praktyczne znaczenie dla właścicieli nieruchomości.
“Czy Twój system odprowadzania deszczówki chroni Cię przed opłatą? Sąd wyjaśnia kluczowe rozróżnienie.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.