II SA/Kr 329/23

Sprawa dotyczyła skargi G. Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa o nałożeniu na spółkę kary pieniężnej w wysokości 2179,30 zł. Kara została nałożona za umieszczenie na budynku tablicy reklamowej wykorzystującej projekcję LED, co było niezgodne z § 9 ust. 8 uchwały Rady Miasta Krakowa w sprawie zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń oraz ogrodzeń. Spółka zarzucała m.in. brak poinformowania o przekroczeniu dozwolonych rozmiarów i niewspółmierność kary. Organ odwoławczy uznał, że nałożenie kary jest uzasadnione art. 37d ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a wysokość kary została obliczona prawidłowo przy zastosowaniu maksymalnych stawek opłat lokalnych. Sąd administracyjny uchylił jednak zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Sąd uznał, że choć samo nałożenie kary i przyjęte stawki nie budziły zastrzeżeń, to wadliwie przyjęto okres, za który kara została wymierzona. Zgodnie z art. 37d ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, karę pieniężną wymierza się od dnia wszczęcia postępowania do dnia dostosowania tablicy lub jej usunięcia. Sąd uznał, że za datę wszczęcia postępowania należy uznać dzień doręczenia stronie skarżącej zawiadomienia o wszczęciu postępowania, a nie datę pierwszej czynności urzędowej, o której strona została następnie powiadomiona. Sąd podkreślił, że dotkliwe skutki finansowe nie powinny powstać od chwili zdarzenia, o którym strona nie miała żadnej świadomości. W konsekwencji błędnie obliczono wysokość kary pieniężnej.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający