II SA/Bk 298/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSierżant sztabowy D. R. został zwolniony ze służby w Policji z dniem 31 października 2019 r. W związku z tym wszczęto postępowanie w sprawie jego nagrody rocznej za 2019 rok. Po początkowym przyznaniu nagrody w obniżonej wysokości, organ odwoławczy uchylił decyzję. Następnie, po uprawomocnieniu się kary dyscyplinarnej ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby, Komendant Miejski Policji odmówił przyznania nagrody rocznej. Komendant Wojewódzki Policji utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący zarzucał naruszenie wielu przepisów, w tym Konstytucji RP i k.p.a., kwestionując prawomocność kary dyscyplinarnej oraz możliwość orzekania o nagrodzie po zwolnieniu ze służby. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę, uznając, że prawomocna kara dyscyplinarna, zgodnie z art. 110 ust. 7 pkt 3 ustawy o Policji, stanowiła podstawę do odmowy przyznania nagrody rocznej. Sąd podkreślił, że prawomocność orzeczenia dyscyplinarnego reguluje art. 135o ustawy o Policji, a nie k.p.a., a organ I instancji po uchyleniu decyzji przez organ odwoławczy może ponownie orzekać w sprawie, nie będąc związany zasadą z art. 139 k.p.a.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących nagrody rocznej dla policjantów w kontekście kar dyscyplinarnych i zwolnienia ze służby, a także stosowania art. 139 k.p.a. w postępowaniu administracyjnym.
Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza Policji i przepisów ustawy o Policji.
Zagadnienia prawne (3)
Czy prawomocna kara dyscyplinarna może stanowić podstawę do odmowy przyznania policjantowi nagrody rocznej za rok, w którym popełniono przewinienie dyscyplinarne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, prawomocna kara dyscyplinarna ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby stanowi podstawę do pozbawienia policjanta nagrody rocznej za rok, w którym popełniono przewinienie dyscyplinarne, zgodnie z art. 110 ust. 7 pkt 3 ustawy o Policji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepisy ustawy o Policji jasno wskazują, iż wymierzenie kary dyscyplinarnej wymienionej w art. 134 pkt 3-6 stanowi podstawę do pozbawienia nagrody rocznej. Prawomocność orzeczenia dyscyplinarnego w niniejszej sprawie została ustalona zgodnie z art. 135o ustawy o Policji.
Czy organ administracji może orzekać o nagrodzie rocznej policjanta po jego zwolnieniu ze służby?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, ustawa o Policji (art. 110 ust. 10) przewiduje wypłatę nagrody rocznej policjantowi zwalnianemu ze służby w terminie 14 dni od dnia zwolnienia, co oznacza, że rozstrzygnięcie może nastąpić po ustaniu stosunku służbowego.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że przepis art. 110 ust. 10 ustawy o Policji jednoznacznie rozstrzyga o tym, że rozstrzygnięcie o nagrodzie rocznej dla policjanta zwalnianego ze służby następuje w okresie, gdy osoba ta nie jest już policjantem. Termin 14-dniowy ma charakter instrukcyjny.
Czy organ I instancji, ponownie rozpoznając sprawę po uchyleniu decyzji przez organ odwoławczy, jest związany zasadą zakazu pogorszenia sytuacji strony (art. 139 k.p.a.)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zasada zakazu pogorszenia sytuacji strony (art. 139 k.p.a.) nie ma zastosowania do organu I instancji rozpoznającego sprawę ponownie na skutek uchylenia decyzji przez organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 2 k.p.a.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na orzecznictwo NSA, zgodnie z którym art. 139 k.p.a. nie ma zastosowania przy ponownym rozpoznawaniu sprawy przez organ I instancji po kasacyjnej decyzji organu odwoławczego. Organ ten ma obowiązek uwzględnić wszystkie aspekty sprawy, w tym prawomocne orzeczenie o karze dyscyplinarnej.
Przepisy (13)
Główne
u.o.P. art. 110 § ust. 7 pkt 3
Ustawa o Policji
Nagroda roczna nie przysługuje policjantowi w przypadku popełnienia czynu, za który wymierzono mu karę dyscyplinarną ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby.
u.o.P. art. 110 § ust. 8
Ustawa o Policji
Pozbawienie prawa do nagrody rocznej następuje za rok kalendarzowy, w którym policjant popełnił przewinienie dyscyplinarne lub został zwolniony ze służby.
u.o.P. art. 110 § ust. 10
Ustawa o Policji
Policjantowi zwalnianemu ze służby nagrodę roczną wypłaca się w terminie 14 dni od dnia zwolnienia.
u.o.P. art. 134 § pkt 3
Ustawa o Policji
Kara dyscyplinarna obejmuje ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku.
u.o.P. art. 135o § ust. 1 pkt 2
Ustawa o Policji
Orzeczenie lub postanowienie w sprawie dyscyplinarnej staje się prawomocne w dniu wydania orzeczenia lub postanowienia przez organ odwoławczy.
Pomocnicze
u.o.P. art. 110 § ust. 8a
Ustawa o Policji
Okoliczności uzasadniające pozbawienie prawa do nagrody rocznej ustala się m.in. na podstawie orzeczeń organów w sprawach dyscyplinarnych.
p.p.s.a. art. 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 138 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 139
Kodeks postępowania administracyjnego
Zasada zakazu pogorszenia sytuacji strony nie ma zastosowania do organu I instancji rozpoznającego sprawę ponownie po uchyleniu decyzji przez organ odwoławczy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawomocna kara dyscyplinarna ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby stanowi podstawę do pozbawienia policjanta nagrody rocznej. • Rozstrzygnięcie o nagrodzie rocznej policjanta może nastąpić po jego zwolnieniu ze służby. • Organ I instancji ponownie rozpoznający sprawę po uchyleniu decyzji przez organ odwoławczy nie jest związany zasadą zakazu pogorszenia sytuacji strony (art. 139 k.p.a.).
Odrzucone argumenty
Zarzuty naruszenia Konstytucji RP (art. 31, 32), k.p.a. (art. 7, 8, 77, 80, 81a, 7a, 35), ustawy o Policji (art. 135q, 135 pkt 1, 135 pkt 3), zasady domniemania niewinności (art. 5 k.k.) oraz naruszenie dyrektywy UE o ochronie sygnalistów. • Kara dyscyplinarna nie uprawomocniła się, ponieważ skarżący nie jest już policjantem. • Organ nie mógł odmówić przyznania nagrody w pełnej wysokości, skoro w pierwszym rozkazie przyznano ją w obniżonej wysokości (naruszenie art. 139 k.p.a.). • Niewliczenie okresu zawieszenia do nagrody rocznej. • Brak uwzględnienia twierdzeń skarżącego istotnych dla sprawy. • Niedostateczne zebranie materiału dowodowego. • Opieszałe i przewlekłe prowadzenie sprawy.
Godne uwagi sformułowania
orzeczenie o wymierzeniu skarżącemu kary dyscyplinarnej stało się prawomocne. • zasada zaufania obywatela do państwa prawa. • nie można w sprawie mówić o ograniczeniu praw i wolności skarżącego, nierównym jego traktowaniu czy też o naruszeniu zasady zaufania obywatela do państwa (art. 8 k.p.a.).
Skład orzekający
Marek Leszczyński
przewodniczący sprawozdawca
Grażyna Gryglaszewska
sędzia
Marcin Kojło
asesor sądowy
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących nagrody rocznej dla policjantów w kontekście kar dyscyplinarnych i zwolnienia ze służby, a także stosowania art. 139 k.p.a. w postępowaniu administracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji funkcjonariusza Policji i przepisów ustawy o Policji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy rutynowej interpretacji przepisów dotyczących nagrody rocznej dla funkcjonariuszy Policji w kontekście kar dyscyplinarnych, co jest istotne dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i pracy funkcjonariuszy.
“Kara dyscyplinarna odebrała policjantowi nagrodę roczną – co mówią przepisy?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.