II OSK 944/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa wywodzi się ze skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, który stwierdził nieważność punktu postanowienia SKO umarzającego postępowanie w sprawie wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla kiosku handlowego. WSA uznał, że SKO naruszyło art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., umarzając postępowanie organu I instancji, mimo że nie miało do tego podstaw prawnych, a jedynie powinno rozpatrzyć zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszym wyroku oddalił skargę kasacyjną SKO. Sąd podkreślił, że organ odwoławczy rozpatrujący zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania może jedynie orzec w przedmiocie tego postanowienia i nie może wyjść poza zakres zaskarżenia, aby orzec o zakończeniu postępowania przez jego umorzenie. NSA odwołał się do dominującego stanowiska w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, zgodnie z którym organ odwoławczy nie może wkraczać w rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, gdyż treść zażalenia określa zakres jego kompetencji, a wyjście poza postanowienie pierwszoinstancyjne naruszałoby zasadę dwuinstancyjności. Sąd uznał, że organ odwoławczy nie miał podstaw do umorzenia postępowania pierwszoinstancyjnego. NSA stwierdził również, że choć WSA mógł nie w pełni uzasadnić przesłanki stwierdzenia nieważności, to istotą wyroku było wyeliminowanie błędnej decyzji organu II instancji o umorzeniu postępowania w zwykłym trybie zaskarżania, co było w pełni uzasadnione.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalenie granic kompetencji organu odwoławczego przy rozpatrywaniu zażaleń na postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego oraz zasad stosowania art. 138 k.p.a. w kontekście postanowień.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu administracyjnym, ale jego zasady dotyczące zakresu kognicji organów odwoławczych są szeroko stosowalne.
Zagadnienia prawne (2)
Czy organ odwoławczy rozpatrujący zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego może orzec o umorzeniu postępowania w sprawie głównej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, organ odwoławczy rozpatrujący zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania może wyłącznie orzec w przedmiocie tego postanowienia i nie może wyjść poza zakres zaskarżenia, aby orzec o zakończeniu postępowania przez jego umorzenie.
Uzasadnienie
Organ odwoławczy kontroluje jedynie fragment postępowania administracyjnego dotyczący zawieszenia i nie może przekroczyć zakresu zaskarżenia, aby orzec o meritum sprawy, co naruszałoby zasadę dwuinstancyjności.
Czy stwierdzenie nieważności postanowienia organu odwoławczego o umorzeniu postępowania jest uzasadnione, gdy organ ten nie miał do tego podstaw prawnych?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, stwierdzenie nieważności jest uzasadnione, gdy organ odwoławczy umorzył postępowanie organu I instancji bez podstaw prawnych, nawet jeśli WSA mógł nie w pełni uzasadnić przesłanki nieważności.
Uzasadnienie
Eliminacja błędnej decyzji organu II instancji o umorzeniu postępowania w zwykłym trybie zaskarżania jest uzasadniona, gdy nastąpiło naruszenie prawa, a sposób (stwierdzenie nieważności zamiast uchylenia) jest kwestią drugorzędną.
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do oddalenia skargi kasacyjnej.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Organ odwoławczy orzekając w trybie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. może umorzyć postępowanie wyłącznie uchylając 'decyzję' organu pierwszej instancji. W przypadku zażalenia na zawieszenie postępowania, organ odwoławczy ma kompetencje do oceny zgodności z prawem postanowienia o zawieszeniu, a nie do umorzenia postępowania w oparciu o art. 105 § 1 k.p.a.
k.p.a. art. 105 § § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do uchylenia zaskarżonej decyzji z powodu naruszenia przepisów postępowania.
p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji.
u.p.z.p. art. 62 § ust. 1
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Podstawa do zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
p.u.s.a. art. 1 § § 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Organ odwoławczy rozpatrujący zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania nie może umorzyć postępowania w sprawie głównej, gdyż wykracza to poza zakres zaskarżenia i narusza zasadę dwuinstancyjności.
Odrzucone argumenty
SKO argumentowało, że miało prawo uchylić postanowienie o zawieszeniu i umorzyć postępowanie jako bezprzedmiotowe, powołując się na powagę rzeczy osądzonej i możliwość różnej interpretacji przepisów. • SKO zarzuciło WSA naruszenie prawa materialnego (art. 1 § 2 p.u.s.a.) i przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.).
Godne uwagi sformułowania
organ odwoławczy nie może wyjść poza zakres zaskarżenia i orzec o zakończeniu postępowania przez jego umorzenie • organ właściwy do rozpoznania zażalenia na zawieszenie postępowania nie może wkraczać w rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej • wyeliminowanie błędnej decyzji organu II instancji o umorzeniu postępowania w zwykłym trybie zaskarżania było w pełni uzasadnione
Skład orzekający
Alicja Plucińska-Filipowicz
przewodniczący
Jerzy Bujko
sprawozdawca
Jerzy Solarski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalenie granic kompetencji organu odwoławczego przy rozpatrywaniu zażaleń na postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego oraz zasad stosowania art. 138 k.p.a. w kontekście postanowień."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu administracyjnym, ale jego zasady dotyczące zakresu kognicji organów odwoławczych są szeroko stosowalne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii proceduralnej w prawie administracyjnym, która może mieć znaczenie dla wielu postępowań. Wyjaśnia, gdzie kończą się kompetencje organu odwoławczego.
“Czy organ odwoławczy może umorzyć sprawę, gdy rozpatruje tylko zażalenie na zawieszenie?”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.