II OSK 436/26Uchylenie postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej e doręczenia

Sprawa dotyczy skargi kasacyjnej R.S. od postanowienia WSA w Warszawie, które odrzuciło jego skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. WSA uznał, że skarga została wniesiona wadliwie, ponieważ wpłynęła przez system e-Doręczenia, a nie przez elektroniczną skrzynkę podawczą na ePUAP, co jest jedyną skuteczną drogą wniesienia skargi elektronicznej zgodnie z art. 54 § 1a Ppsa. Skarżący wniósł skargę kasacyjną, zarzucając WSA naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa w zw. z art. 45 Konstytucji RP, poprzez niewłaściwe zastosowanie i uznanie niedopuszczalności skargi, mimo że wadliwy sposób wniesienia nie powinien prowadzić do odrzucenia. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, uznał skargę kasacyjną za usprawiedliwioną. Sąd stwierdził, że WSA błędnie zinterpretował pojęcie 'elektronicznej skrzynki podawczej', zawężając je wyłącznie do ePUAP. NSA podkreślił, że definicja legalna tego pojęcia obejmuje szeroko rozumiane środki komunikacji elektronicznej, w tym e-Doręczenia. Sąd wskazał, że w obowiązującym stanie prawnym funkcjonowały alternatywne systemy, a wykorzystanie e-Doręczenia nie powinno dyskwalifikować skuteczności skargi. NSA zaznaczył, że rygor odrzucenia skargi jest sankcją i musi wynikać z jasnego przepisu, a przepisy Ppsa ani ustawy o doręczeniach elektronicznych nie przewidują odrzucenia skargi z powodu użycia e-Doręczenia. Wobec tego, że skarga terminowo wpłynęła do sądu w formie elektronicznej i była prawidłowo podpisana, formalny aspekt techniczny nie mógł stanowić przeszkody. NSA uznał działanie WSA za przejaw nadmiernego formalizmu procesowego, naruszający prawo do sądu, i na tej podstawie uchylił zaskarżone postanowienie.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający