II OSK 2208/23Oddalenie skargi kasacyjnej nadzor budowlany 7
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuNaczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną D.F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Decyzja GINB utrzymała w mocy rozstrzygnięcie Wojewody Mazowieckiego, który odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Pruszkowskiego z 2013 roku, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wielorodzinnej zabudowy mieszkaniowej. Skarżący podnosił szereg zarzutów, w tym naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c P.p.s.a. w zw. z art. 7, 77, 80, 107 § 3 K.p.a.) poprzez nieuwzględnienie przez Sąd I instancji braku rozważań organów nad zarzutami strony i niedopełnienia obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego. Kwestionowano również brak połączenia do wspólnego rozpoznania postępowań dotyczących pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę i decyzji ją zmieniającej (art. 62 K.p.a.), a także brak umożliwienia skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu (art. 10 § 1 K.p.a.). W zakresie prawa materialnego zarzucano naruszenie przepisów Prawa budowlanego (art. 35 ust. 1, § 6 ust. 1 rozporządzenia) dotyczących kompletności i czytelności projektu budowlanego, a także przepisów Prawa wodnego i Prawa budowlanego w kontekście projektowanego oczka wodnego i miejsc parkingowych dla osób niepełnosprawnych. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, oddalił ją. Sąd uznał, że WSA prawidłowo ocenił, iż mimo pewnych uchybień formalnych projektu budowlanego (np. brak numeracji stron, brak daty i podpisu przy poprawkach), nie miały one charakteru rażącego naruszenia prawa, które uzasadniałoby stwierdzenie nieważności decyzji. Kwestie dotyczące zgodności projektu z planem miejscowym, zapewnienia miejsc parkingowych dla osób niepełnosprawnych oraz odprowadzania wód opadowych zostały ocenione jako niepowodujące rażącego naruszenia prawa. Sąd podkreślił, że postępowanie nieważnościowe ma charakter szczególny i ocenia się w nim decyzję jedynie pod kątem przesłanek z art. 156 § 1 K.p.a. NSA podzielił stanowisko WSA co do braku podstaw do połączenia postępowań dotyczących dwóch odrębnych decyzji, wskazując na różnice w stanie faktycznym i podstawie prawnej. Również zarzut naruszenia prawa do czynnego udziału w postępowaniu uznano za nieuzasadniony w kontekście postępowania nieważnościowego. Ostatecznie, NSA stwierdził, że zaskarżone orzeczenie, mimo ewentualnych błędów w uzasadnieniu, odpowiada prawu, a skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja pojęcia rażącego naruszenia prawa w kontekście uchybień formalnych projektu budowlanego, zasad prowadzenia postępowań w sprawach pozwoleń na budowę oraz wymogów dotyczących miejsc parkingowych dla osób niepełnosprawnych.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z pozwoleniem na budowę wydanym na podstawie przepisów obowiązujących w 2013 roku. Interpretacja przepisów może ewoluować.
Zagadnienia prawne (5)
Czy naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (np. brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego, brak umożliwienia czynnego udziału strony) w postępowaniu zwyczajnym, które nie zostało naprawione w postępowaniu nieważnościowym, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli naruszenia te nie miały charakteru rażącego i nie wpłynęły na wynik sprawy w postępowaniu nieważnościowym.
Uzasadnienie
Postępowanie nieważnościowe ocenia decyzję pod kątem przesłanek z art. 156 § 1 K.p.a. Uchybienia proceduralne w postępowaniu zwykłym, które nie są rażące, nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji, zwłaszcza gdy skarżący był inicjatorem postępowania nieważnościowego i znał treść decyzji.
Czy brak połączenia do wspólnego rozpoznania postępowań dotyczących pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę i decyzji ją zmieniającej, gdy obie decyzje dotyczą tego samego inwestora i inwestycji, stanowi rażące naruszenie prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli sprawy te nie wynikają z tego samego stanu faktycznego i tej samej podstawy prawnej, a zmiany w projekcie budowlanym skutkowały odmiennym stanem faktycznym i prawnym.
Uzasadnienie
Art. 62 K.p.a. dotyczy sytuacji, gdy sprawy mają ten sam stan faktyczny i prawny. W przypadku zmiany projektu budowlanego i rozszerzenia zakresu pozwolenia, stan faktyczny i prawny obu decyzji jest odmienny, co uzasadnia prowadzenie odrębnych postępowań.
Czy uchybienia formalne projektu budowlanego, takie jak brak numeracji stron, brak daty i podpisu przy poprawkach, stanowią rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności pozwolenia na budowę?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli mają one charakter porządkowy i nie wpływają istotnie na merytoryczną ocenę projektu oraz nie wywołują negatywnych skutków społeczno-gospodarczych.
Uzasadnienie
Przepisy dotyczące numeracji stron i przejrzystości poprawek mają charakter porządkowy. Jeśli projekt budowlany jest prawidłowy merytorycznie, a uchybienia formalne nie prowadzą do negatywnych konsekwencji, nie można ich uznać za rażące naruszenie prawa.
Czy zaprojektowanie jedynie dwóch miejsc parkingowych dla osób niepełnosprawnych w ramach dużej inwestycji mieszkaniowej, przy braku szczegółowych regulacji określających minimalną liczbę takich miejsc, stanowi rażące naruszenie prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli obowiązujące przepisy nie określają konkretnej liczby miejsc dla osób niepełnosprawnych, a zapewnione miejsca spełniają wymogi techniczne.
Uzasadnienie
Brak przepisów precyzujących wymaganą liczbę miejsc parkingowych dla osób niepełnosprawnych oznacza, że ich liczba jest kwestią uznaniową, zależną od okoliczności sprawy. Jeśli zapewnione miejsca spełniają wymogi techniczne, ich niewielka liczba nie stanowi rażącego naruszenia prawa.
Czy zaprojektowanie oczka wodnego jako sposobu odprowadzania wód opadowych na terenie inwestycji wymaga pozwolenia wodnoprawnego i czy jego brak stanowi rażące naruszenie prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli zbiornik nie służy kształtowaniu zasobów wodnych ani korzystaniu z nich, a jedynie gromadzeniu wód opadowych na własnej działce i nie wpływa na stan wód gruntowych.
Uzasadnienie
Oczko wodne, które jest szczelnym zbiornikiem gromadzącym wody opadowe z utwardzonych nawierzchni i nie wpływa na stan wód gruntowych, nie jest urządzeniem wodnym w rozumieniu Prawa wodnego, a zatem nie wymaga pozwolenia wodnoprawnego.
Rozstrzygnięcie
Przepisy (29)
Główne
k.p.a. art. 156 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
p.b. art. 32 § ust. 4 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
p.b. art. 33 § ust. 2 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
p.b. art. 35 § ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
p.b. art. 5 § ust. 1 pkt 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
P.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 8
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 10 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 62
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 77 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 81
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 140
Kodeks postępowania administracyjnego
r.w.t. art. 12 § ust. 1 pkt 1 i 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
r.w.t. art. 18 § ust. 1 i 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
r.w.t. art. 19 § ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
r.w.t. art. 21 § ust. 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
r.w.t. art. 29 § ust. 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
P.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 183 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
P.p.s.a. art. 184
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego art. 5
Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego art. 6 § ust. 1
p.w. art. 9 § ust. 1 pkt 19
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne
p.w. art. 388 § ust. 2 pkt 1
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne
p.w. art. 389 § pkt 6
Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne art. 35 § ust. 3 pkt 7
Argumenty
Odrzucone argumenty
Naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (art. 7, 77, 80, 107 § 3 K.p.a.) poprzez nieuwzględnienie przez Sąd I instancji braku rozważań organów nad zarzutami strony i niedopełnienia obowiązku wyjaśnienia stanu faktycznego. • Naruszenie art. 62 K.p.a. poprzez brak połączenia do wspólnego rozpoznania postępowań dotyczących pierwotnej decyzji o pozwoleniu na budowę i decyzji ją zmieniającej. • Naruszenie art. 10 § 1 K.p.a. poprzez brak umożliwienia skarżącemu czynnego udziału w postępowaniu. • Naruszenie art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego i § 6 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej poprzez niezastosowanie i uznanie, że projekt budowlany jest czytelny i kompletny. • Naruszenie § 5 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej poprzez niezastosowanie i przyjęcie, iż projekt budowlany pomimo braku numeracji stron jest prawidłowy i kompletny. • Naruszenie przepisów Prawa wodnego i Prawa budowlanego (art. 388 ust. 2 pkt 1 P.w., art. 32 ust. 1 pkt 2 p.b., art. 29 ust. 1 pkt 15 p.b., art. 16 pkt 65 p.w., art. 389 pkt 6 p.w., art. 35 ust. 3 pkt 7 p.w., art. 35 p.b.) poprzez błędne przyjęcie, że Inwestor planuje budowę oczka wodnego, a nie zbiornika retencyjnego. • Naruszenie art. […]
Godne uwagi sformułowania
Postępowanie nieważnościowe służy ocenie prawnej odrębnego rozstrzygnięcia administracyjnego. • Uchybienia formalne projektu budowlanego, które mają charakter porządkowy, nie wpływają w sposób istotny na prawa i obowiązki podmiotów prawa i nie stanowią rażącego naruszenia prawa. • Brak przepisu konkretyzującego ilość miejsc dla niepełnosprawnych prowadzi do wniosku, że przyjęte rozwiązanie nie naruszało żadnego przepisu w tym zakresie, a tym bardziej nie naruszało go w rażący sposób. • Oczko wodne, które jest szczelnym zbiornikiem gromadzącym wody opadowe i nie wpływa na stan wód gruntowych, nie jest urządzeniem wodnym wymagającym pozwolenia wodnoprawnego.
Skład orzekający
Robert Sawuła
przewodniczący
Małgorzata Masternak - Kubiak
członek
Grzegorz Czerwiński
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia rażącego naruszenia prawa w kontekście uchybień formalnych projektu budowlanego, zasad prowadzenia postępowań w sprawach pozwoleń na budowę oraz wymogów dotyczących miejsc parkingowych dla osób niepełnosprawnych."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji faktycznej i prawnej związanej z pozwoleniem na budowę wydanym na podstawie przepisów obowiązujących w 2013 roku. Interpretacja przepisów może ewoluować.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnych kwestii proceduralnych i materialnych związanych z pozwoleniem na budowę, w tym interpretacji 'rażącego naruszenia prawa' oraz wymogów dotyczących dostępności dla osób niepełnosprawnych. Jest to interesujące dla prawników specjalizujących się w prawie budowlanym i administracyjnym.
“Uchybienia w projekcie budowlanym – kiedy prowadzą do nieważności pozwolenia na budowę?”
Sektor
budownictwo
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka polskie orzecznictwo i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Powiązane przepisy
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.