Orzeczenie · 2024-02-06

II OSK 1781/23

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data
2024-02-06
NSAAdministracyjneŚredniansa
cudzoziemcypobyt czasowyzezwolenie na pobytprawo migracyjnepostępowanie administracyjneskarga kasacyjnaNSAcudzoziemcy w Polsceobywatelstwo rosyjskie

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną L.K., obywatelki Federacji Rosyjskiej, od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który oddalił jej skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Decyzja ta utrzymywała w mocy decyzję Wojewody Mazowieckiego odmawiającą udzielenia skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy. Skarżąca zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 2 w zw. z art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 tiret 1 u.c. Argumentowała, że nie miała wiedzy o wydaniu decyzji zezwalającej na pobyt czasowy i że jej słuszny interes nie został należycie uwzględniony, pomimo długiego pobytu w Polsce, nauki i braku możliwości powrotu z przyczyn od niej niezależnych. Naczelny Sąd Administracyjny, rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, uznał zarzuty za nieuzasadnione. Sąd stwierdził, że skarżąca nie doprowadziła do zrealizowania celu pobytu, na który pierwotnie uzyskała zezwolenie, i nie poinformowała o tym Wojewody Mazowieckiego zgodnie z art. 113 ustawy o cudzoziemcach. Brak było również podstaw do przyjęcia, że skarżąca nie miała wiedzy o wydaniu decyzji zezwalającej na pobyt czasowy lub o ciążącym na niej obowiązku informacyjnym, zwłaszcza biorąc pod uwagę jej wieloletni pobyt w Polsce i ukończone studia. Sąd podkreślił, że skarżąca była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu, co powinno zapewnić jej świadomość procedury i praw. W konsekwencji, NSA oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku informowania organów o zmianie celu pobytu przez cudzoziemców oraz oceny ich słusznego interesu w kontekście zezwoleń na pobyt czasowy.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji niezrealizowania celu pobytu i braku poinformowania organu. Ocena słusznego interesu jest zawsze indywidualna.

Zagadnienia prawne (2)

Czy naruszenie przepisów postępowania, w tym art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 2 w zw. z art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 7 ust. 1 tiret 1 u.c., nastąpiło poprzez pominięcie faktu, że skarżąca nie miała wiedzy o wydaniu decyzji zezwalającej jej na pobyt czasowy oraz nierozważenie jej słusznego interesu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zarzuty te są nieuzasadnione.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że skarżąca nie zrealizowała celu pobytu, na który uzyskała zezwolenie, i nie poinformowała o tym organu zgodnie z przepisami. Brak było podstaw do przyjęcia, że skarżąca nie miała wiedzy o wydaniu decyzji lub o ciążących na niej obowiązkach, zwłaszcza biorąc pod uwagę jej długoletni pobyt w Polsce, edukację i reprezentację przez profesjonalnego pełnomocnika.

Czy organ prawidłowo zastosował art. 100 ust. 2 ustawy o cudzoziemcach, odmawiając udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, gdy skarżąca nie zrealizowała celu pobytu i nie poinformowała o tym organu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zastosowanie przepisu było uzasadnione.

Uzasadnienie

Niezrealizowanie celu pobytu i brak poinformowania o tym organu, w sytuacji braku szczególnych przeszkód, uprawniało organ do odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, zgodnie z art. 100 ust. 2 u.c., w celu sprawowania kontroli nad pobytem cudzoziemca.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odrzucono skargę
Oddalono skargę kasacyjną L.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Przepisy (15)

Główne

u.c. art. 100 § ust. 2

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

Pomocnicze

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 149 § 1 pkt 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 64 § 2

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 7

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 77

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 80

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

u.c. art. 7 § ust. 1 tiret 1

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

u.c. art. 114 § ust. 1

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

u.c. art. 113

Ustawa z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach

k.p.a. art. 104 § 1

Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 183 § 1

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 183 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 184

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 182 § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Odrzucone argumenty

Naruszenie przepisów postępowania przez pominięcie faktu braku wiedzy skarżącej o wydaniu decyzji zezwalającej na pobyt czasowy. • Nierozważenie słusznego interesu skarżącej w kontekście długości pobytu, nauki i braku możliwości powrotu z przyczyn niezależnych. • Naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. • Naruszenie art. 7 ust. 1 pkt 1 u.c.

Godne uwagi sformułowania

skarżąca nie doprowadziła do zrealizowania celu pobytu, w związku z którym uzyskała zezwolenie na pobyt czasowy i pracę • nie poinformowała o tym fakcie Wojewody Mazowieckiego stosownie do wymagań, jakie nakłada na cudzoziemca art. 113 u.c. • nie było możliwe uznanie, iż językiem zrozumiałym dla skarżącej jest język rosyjski, przez co zamieszczone w decyzji pouczenie w języku polskim powinno być traktowane jako nieskuteczne, jeżeli charakter niesporny ma fakt wieloletniego przebywania skarżącej w Polsce i jak zauważył Sąd I instancji, odwołując się w tym zakresie do zgromadzonego materiału dowodowego, pobierania tu edukacji obejmującej ukończenie przez cudzoziemkę szkoły policealnej (2004 r.), a następnie dwóch kierunków studiów na uczelniach wyższych (2006/2009 r.).

Skład orzekający

Grzegorz Antas

sprawozdawca

Jacek Chlebny

przewodniczący

Zdzisław Kostka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących obowiązku informowania organów o zmianie celu pobytu przez cudzoziemców oraz oceny ich słusznego interesu w kontekście zezwoleń na pobyt czasowy."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji niezrealizowania celu pobytu i braku poinformowania organu. Ocena słusznego interesu jest zawsze indywidualna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnych kwestii związanych z pobytem cudzoziemców w Polsce, w tym obowiązku informacyjnego i oceny słusznego interesu. Choć nie jest przełomowa, stanowi przykład stosowania prawa w praktyce.

Cudzoziemka straciła szansę na pobyt w Polsce. Czy sąd miał rację?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst