Orzeczenie · 2023-08-03

II KZ 48/23

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2023-08-03
SNKarneśrodki zapobiegawczeŚrednianajwyższy
tymczasowe aresztowanieśrodki zapobiegawczezażalenieSąd Najwyższyprawo karnepostępowanie karne

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał zażalenie obrońcy oskarżonego D.D. na postanowienie o zastosowaniu środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Sąd Najwyższy postanowił pozostawić to zażalenie bez rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na fakcie, że postanowienie o zastosowaniu tymczasowego aresztowania było już przedmiotem kontroli instancyjnej w wyniku zażalenia innego obrońcy oskarżonego, które zostało rozpoznane postanowieniem z dnia 11 lipca 2023 r. (sygn. akt II KZ 46/23), w którym Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. Sąd Najwyższy podkreślił, że niedopuszczalne jest ponowne rozpoznawanie zażalenia na postanowienie, które już się uprawomocniło. Dodatkowo, sąd zauważył, że zażalenie wniesione przez obecnego obrońcę nie zawierało nowych zarzutów w stosunku do tych, które były już przedmiotem rozpoznania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Średnia
Do czego można powołać

Proceduralne aspekty rozpoznawania zażaleń na środki zapobiegawcze, w szczególności w sytuacji, gdy sprawa była już wcześniej rozstrzygana w podobnym trybie.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie różne środki odwoławcze są składane przez różnych obrońców w tej samej sprawie.

Zagadnienia prawne (2)

Czy dopuszczalne jest rozpoznanie zażalenia na postanowienie o zastosowaniu środka zapobiegawczego, jeśli sprawa ta była już prawomocnie rozstrzygnięta w wyniku rozpoznania zażalenia innego obrońcy?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, niedopuszczalne jest rozpoznanie zażalenia wniesionego przez jednego z obrońców, na postanowienie, które już się uprawomocniło na skutek rozpoznania zażalenia innego obrońcy tej samej osoby.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym ponowne rozpoznawanie zażalenia na postanowienie, które już się uprawomocniło, jest niedopuszczalne. Dodatkowo, w tej konkretnej sprawie, nowe zażalenie nie zawierało istotnie nowych zarzutów.

Czy zarzuty podniesione w zażaleniu obrońcy są nowe w stosunku do zarzutów rozpatrzonych w poprzednim zażaleniu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, zażalenie nie zawiera co do istoty nowych i innych zarzutów niż te, które były przedmiotem rozpoznania w poprzedniej sprawie.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że zażalenie kwestionuje spełnienie przesłanek tymczasowego aresztowania (art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k.), co było już przedmiotem rozpoznania w poprzedniej sprawie.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Pozostawienie zażalenia bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
D.D.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (14)

Główne

u.p.n. art. 56 § ust. 3

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 65 § § 1

Kodeks karny

u.p.n. art. 61

Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii

k.k. art. 91 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 85 § § 1 i 2

Kodeks karny

k.k. art. 86 § § 1

Kodeks karny

k.k. art. 63 § § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.p.k. art. 538 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 258 § § 2

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 249 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 257 § § 1

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 275

Kodeks postępowania karnego

k.p.k. art. 258a

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niedopuszczalność rozpoznania zażalenia z uwagi na wcześniejsze prawomocne rozstrzygnięcie w tej samej sprawie. • Brak istotnie nowych zarzutów w zażaleniu.

Odrzucone argumenty

Obraza przepisów postępowania karnego (art. 249 § 1 k.p.k. w zw. z art. 258 § 2 k.p.k.) przez błędne uznanie, iż zagrożenie wysoką karą uzasadnia stosowanie tymczasowego aresztowania. • Naruszenie art. 257 § 1 k.p.k. w zw. z art. 275 k.p.k. w zw. z art. 258a k.p.k. przez ich pominięcie i nieuzasadnione zastosowanie tymczasowego aresztowania zamiast nieizolacyjnych środków zapobiegawczych.

Godne uwagi sformułowania

Niedopuszczalne jest rozpoznanie zażalenia, wniesionego przez jednego z obrońców oskarżonego, na postanowienie, które już się uprawomocniło na skutek rozpoznania zażalenia innego obrońcy tej samej osoby.

Skład orzekający

Włodzimierz Wróbel

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty rozpoznawania zażaleń na środki zapobiegawcze, w szczególności w sytuacji, gdy sprawa była już wcześniej rozstrzygana w podobnym trybie."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej, gdzie różne środki odwoławcze są składane przez różnych obrońców w tej samej sprawie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy kwestii dopuszczalności środka odwoławczego, co jest istotne dla prawników procesowych, ale niekoniecznie dla szerszej publiczności.

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst