II KK 290/26Uchylenie wyroku niealimentacja pokrywajace się okresy

Sąd Najwyższy w Izbie Karnej rozpoznał kasację Prokuratora Generalnego wniesioną na korzyść skazanego M.F. od wyroku Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 19 czerwca 2024 r. (sygn. akt II K 197/24). Sąd Rejonowy uznał M.F. za winnego przestępstwa z art. 209 § 1a k.k., polegającego na uchylaniu się od obowiązku alimentacyjnego na rzecz syna O.F. w okresie od 2 listopada 2021 r. do 12 września 2023 r., i wymierzył mu karę 7 miesięcy pozbawienia wolności. Prokurator Generalny zarzucił rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 366 § 1 k.p.k. i art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., wskazując, że oskarżony został już prawomocnie skazany za przestępstwo z art. 209 § 1 i 1a k.k. popełnione w okresie od 3 lipca 2021 r. do 5 marca 2022 r. wyrokiem Sądu Rejonowego w Legionowie z dnia 1 lutego 2023 r. (sygn. akt II K 281/22). Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Rejonowy nieprawidłowo ustalił okres niealimentacji, nie uwzględniając informacji z Krajowego Rejestru Karnego o wcześniejszym skazaniu. Sąd wskazał, że część okresu przypisanego w zaskarżonym wyroku (od 2 listopada 2021 r. do 5 marca 2022 r.) pokrywała się z okresem objętym poprzednim skazaniem. Sąd Najwyższy podkreślił, że w przypadku przestępstw niealimentacji, przeszkoda procesowa w postaci rei iudicatae może zachodzić, gdy okresy uchylania się od obowiązku są identyczne lub gdy okres w nowej sprawie został w całości objęty poprzednim skazaniem. W niniejszej sprawie nie doszło do wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., ponieważ poprzednie skazanie dotyczyło tylko fragmentu czynu zarzuconego w późniejszym wyroku. Sąd Najwyższy, uznając kasację za oczywiście zasadną, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Legionowie, zobowiązując go do uwzględnienia treści wcześniejszego wyroku.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający