II KK 121/03
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy rozpoznał kasacje wniesione przez obrońców skazanych za przestępstwa popełnione w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, w tym za przestępstwo z art. 258 § 1 k.k. oraz inne przestępstwa, takie jak rozboje. Sąd Najwyższy oddalił kasacje jako oczywiście bezzasadne. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Najwyższy szczegółowo omówił dwie kluczowe kwestie proceduralne podniesione w kasacjach. Po pierwsze, odniósł się do zarzutu naruszenia art. 404 § 2 k.p.k. dotyczącego prowadzenia rozprawy przerwanej. Sąd wyjaśnił, że przerwę w rozprawie kończą nie tylko czynności dowodowe, ale także czynności procesowe zmierzające do ustalenia przeszkód do kontynuowania rozprawy. W przypadku stwierdzenia takiej przeszkody i ponownego przerwania rozprawy, okresy przerw nie podlegają sumowaniu, a termin następnej biegnie od początku. Po drugie, Sąd Najwyższy odniósł się do zarzutu obrazy art. 170 § 1 k.p.k. i art. 6 k.p.k. w związku z oddaleniem wniosku obrońcy o przesłuchanie świadków. Sąd podkreślił, że przepis art. 333 § 2 k.p.k. jest przepisem szczególnym i nie może być interpretowany rozszerzająco. W sytuacji, gdy podejrzany nie przyznaje się do winy i odmawia wyjaśnień, przepis ten ma zastosowanie jedynie do zeznań dotyczących samego faktu zaistnienia przestępstwa, o ile nie są one kluczowe dla ustalenia tego faktu. Wniosek dowodowy, który nie wskazuje okoliczności do udowodnienia, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, a nie oddalony. Sąd uznał, że oddalenie wniosku obrońcy, choć mogło nastąpić z niewłaściwej podstawy prawnej, nie miało wpływu na treść orzeczenia.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów proceduralnych dotyczących przerw w rozprawie, odczytywania zeznań świadków w specyficznych sytuacjach oraz wymogów formalnych wniosków dowodowych.
Dotyczy specyficznych sytuacji procesowych w postępowaniu karnym.
Zagadnienia prawne (3)
Jakie czynności procesowe kończą przerwę w rozprawie i czy okresy przerw podlegają sumowaniu w przypadku ponownego przerwania rozprawy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Przerwę w rozprawie kończą nie tylko czynności dowodowe, lecz także czynności procesowe zmierzające do ustalenia, czy zachodzą przeszkody do kontynuowania rozprawy. W przypadku stwierdzenia takiej przeszkody i ponownego przerwania rozprawy, okresy przerw nie podlegają sumowaniu, gdyż wobec zakończenia poprzedniej przerwy, termin następnej biegnie od początku.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy odwołał się do przepisów k.p.k. dotyczących rozpoczęcia rozprawy głównej i przerwania jej. Stwierdził, że wywołanie sprawy i sprawdzenie obecności uczestników kończy przerwę. W przypadku zaistnienia przeszkód (np. niestawiennictwo obrońcy, świadka, choroba oskarżonego), sąd ma obowiązek zarządzić przerwę lub odroczyć rozprawę. Ponowne przerwanie rozprawy po stwierdzeniu przeszkody oznacza rozpoczęcie biegu nowego terminu przerwy.
Czy w sytuacji, gdy podejrzany nie przyznaje się do popełnienia zarzuconego mu przestępstwa i odmawia złożenia wyjaśnień, dopuszczalne jest stosowanie przepisu art. 333 § 2 k.p.k. do odczytania zeznań świadków?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Przepis art. 333 § 2 k.p.k. nie ma zastosowania do zeznań, które mogą mieć znaczenie dla ustalenia, że podejrzany jest sprawcą przestępstwa. Dopuszczalne jest natomiast zastosowanie tego przepisu co do tych zeznań, które zawierają informacje na temat samego faktu zaistnienia przestępstwa, o ile nie są one tak doniosłe, że zachodzi potrzeba przesłuchania świadków na rozprawie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 333 § 2 k.p.k. jest przepisem szczególnym. W sytuacji odmowy wyjaśnień przez podejrzanego, można odczytać zeznania świadków dotyczące samego faktu popełnienia przestępstwa, jeśli nie są one kluczowe dla ustalenia tego faktu i są wspierane innymi dowodami. Nie można natomiast odczytywać zeznań, które mogłyby mieć znaczenie dla ustalenia sprawstwa podejrzanego, jeśli ten zaprzecza popełnienia czynu.
Jak należy postąpić z wnioskiem dowodowym, który nie wskazuje okoliczności, które mają być udowodnione, a mimo wezwania braki nie zostały usunięte?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Wniosek taki, jako niespełniający wymogu formalnego przewidzianego w art. 169 § 1 k.p.k. i nienadający się do nadania mu biegu, należy pozostawić bez rozpoznania (per analogiam do art. 120 k.p.k.), nie zaś oddalić na jednej z podstaw wymienionych w art. 170 § 1 k.p.k.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że wniosek dowodowy musi zawierać wskazanie okoliczności, które mają być udowodnione, aby sąd mógł ocenić jego przydatność i znaczenie. Brak takiego wskazania, mimo wezwania do uzupełnienia, powoduje, że wniosek jest formalnie wadliwy i nie może być rozpoznany merytorycznie. Oddalenie wniosku na podstawie art. 170 § 1 k.p.k. byłoby błędne.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Edward R. | osoba_fizyczna | skazany |
| Mirosław Ś. | osoba_fizyczna | skazany |
| Marek G. | osoba_fizyczna | skazany |
| Tadeusz D. | osoba_fizyczna | współoskarżony |
| Maria K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| Edward K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (15)
Główne
k.p.k. art. 404 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Przerwę w rozprawie kończą nie tylko czynności dowodowe, lecz także czynności procesowe zmierzające do ustalenia czy zachodzą przeszkody do kontynuowania rozprawy. W przypadku stwierdzenia takiej przeszkody i ponownego przerwania rozprawy, okresy przerw nie podlegają sumowaniu.
k.p.k. art. 170 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wniosek dowodowy, który nie wskazuje okoliczności do udowodnienia i nie został uzupełniony mimo wezwania, powinien być pozostawiony bez rozpoznania, a nie oddalony na podstawie tego przepisu.
k.k. art. 258 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 280 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 280 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 157 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 65
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 64 § § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.p.k. art. 6
Kodeks postępowania karnego
Zasada obiektywizmu w postępowaniu karnym.
k.p.k. art. 7
Kodeks postępowania karnego
Zasada swobodnej oceny dowodów.
k.p.k. art. 410
Kodeks postępowania karnego
Obowiązek uwzględnienia całokształtu ujawnionych w postępowaniu okoliczności.
k.p.k. art. 333 § § 2
Kodeks postępowania karnego
Odczytywanie zeznań świadków w postępowaniu przygotowawczym.
k.p.k. art. 169 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Wymogi formalne wniosku dowodowego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie art. 404 § 2 k.p.k. przez błędne traktowanie przerw w rozprawie. • Naruszenie art. 170 § 1 k.p.k. i art. 6 k.p.k. przez oddalenie wniosku o przesłuchanie świadków bez uzasadnienia. • Naruszenie art. 7 k.p.k. przez pominięcie kryteriów oceny pomówienia.
Odrzucone argumenty
Kasacje obrońców zostały uznane za bezzasadne. • Zarzuty dotyczące przerw w rozprawie i odczytywania zeznań zostały oddalone przez Sąd Najwyższy.
Godne uwagi sformułowania
Przerwę w rozprawie kończą nie tylko czynności dowodowe sądu, lecz także czynności procesowe zmierzające do ustalenia czy zachodzą przeszkody do kontynuowania rozprawy. • W przypadku stwierdzenia takiej przeszkody i ponownego przerwania rozprawy, okresy przerw nie podlegają sumowaniu, gdyż wobec zakończenia poprzedniej przerwy, termin następnej biegnie od początku. • Przepis art. 333 § 2 k.p.k. nie ma zastosowania do tych zeznań, które mogą mieć znaczenie, także nie doniosłe, dla ustalenia, że podejrzany jest sprawcą przestępstwa. • Jeżeli we wniosku dowodowym nie wskazano okoliczności, które mają być udowodnione i mimo wezwania nie usunięto tego braku w zakreślonym terminie, wniosek taki – jako niespełniający wymogu formalnego przewidzianego w art. 169 § 1 k.p.k. i nienadający się do nadania mu biegu – należy pozostawić bez rozpoznania.
Skład orzekający
E. Gaberle
przewodniczący-sprawozdawca
T. Grzegorczyk
członek
A. Kaczmarek
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów proceduralnych dotyczących przerw w rozprawie, odczytywania zeznań świadków w specyficznych sytuacjach oraz wymogów formalnych wniosków dowodowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznych sytuacji procesowych w postępowaniu karnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Orzeczenie wyjaśnia ważne, choć techniczne, kwestie proceduralne, które mogą być kluczowe dla praktyki prawniczej, zwłaszcza w sprawach karnych. Szczególnie interesujące jest rozróżnienie między przerwą a odroczeniem rozprawy oraz warunki odczytywania zeznań.
“Kiedy przerwa w rozprawie staje się odroczeniem? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe zasady procesowe.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.